تروریسم و سلطه‌گرى (بخش شانزدهم)

دکتر عباسعلی فرزندی
طالبان به عنوان نمادی از جریان سازمان یافته به نام اسلام! با عملکرد خاص و منحصربه فرد باعث شد چهره ای از اسلام در افکار عمومی به ویژه در جهان غرب ترسیم شود که به هیچ وجه با آموزه های اسلام سازگاری ندارد. از دیدگاه گردانندگان کاخ سفید، اسلامی که از آغاز ظهورش در مقابل جهل، تعصب، تحجر، باورهای خرافی و سنت های غیرعقلانی چون برده داری، کشتن بی گناهان، قوم گرایی، نژادپرستی و... ایستادگی و مقابله کرده و در دوران کنونی نیز با پیروزی انقلاب اسلامی آموزه های آن مجددا احیا شده است، باید چهره آن مخدوش شود و سرکردگان جریان طالبان برای این هدف شوم بسیار مناسب بوده و به خوبی می توانستند ایفای نقش نمایند.
رژیم طالبان که از حمایت های پشت صحنه آمریکا برخوردار بود با اقدامات خود در عرصه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی- امنیتی، کارنامه بسیار سیاهی از خود بر جای گذاشت که یادآوری سرفصل های اقدامات متحجرانه و تروریستی آنها برای اثبات این مدعا کافی است.
موارد زیر فقط سرفصل هایی از اقدامات خشن، ضدانسانی و تروریستی طالبان است که در تاریخ کوتاه تسلط آنها بر افغانستان به ثبت رسیده است: طالبان در تصرف شهرهای جمعه بازار، فیض آباد و شهر میمنه مرکز استان فاریاب دست به قتل عام مردم زدند و افراد اسیر را در ملأ عام بر تیرهای برق به دار آویختند. نیروهای طالبان با ورود به هر خانه در این مناطق تقاضای اسلحه می کردند و هر خانواده که اسلحه نداشت و نمی توانست اسلحه ای تحویل دهد همسر و بچه های خانواده را در مقابل دیدگان پدر خانواده تیرباران می کردند!
آنها در مزارشریف در بازرسی خانه به خانه هزاره ها را ابتدا به گلوله می بستند و سپس گلویشان را می بریدند! به گونه ای که نماینده حقوق بشر سازمان ملل در گزارش خود نوشت: طالبان در ظرف شش روز اول سلطه شان بر مزارشریف، سه هزار نفر از هزاره ها را در منازلشان یا در خیابان ها به قتل رسانیده اند، تعداد کشته ها پنج تا هشت هزار نفر تخمین زده می شد! عبدالمنان نیازی، والی طالبان در مزارشریف رسما اعلام نمود که هزاره ها سه راه در پیش دارند: یا سنی شوند! یا به اردن بروند یا این که کشته شوند!
آنها در یک اقدام کاملا غیراسلامی و غیرانسانی هفتاد نفر از مردان هزاره را به صورت وحشیانه ای سر بریدند !
به دستور ملاعمر رهبر طالبان اداره امربه معروف و نهی ازمنکر (پلیس مذهبی) به سطح وزارت ارتقا یافت. آنها روزانه با بلندکردن پرچم های سفید ریش مردان را اندازه می گرفتند، حجاب زنان را کنترل می کردند، شنوندگان رادیوضبط و تماشاچیان تلویزیون را سرکوب می نمودند، بر منع کار حمام های زنانه نظارت می کردند، از تشکیل مدارس خانگی دخترانه جلوگیری می کردند و از هرگونه عکاسی و فیلمبرداری جلوگیری می نمودند.
رادیو شریعت تنها رسانه شنیداری طالبان دستورالعملی را ابلاغ نمود که: هموطنان مسلمان مردها باید توجه داشته باشند که نباید ریششان کمتر از یک وجب باشد! ...آنها ظرف دو روز نزدیک به پانصد مرد را به دلیل عدم رعایت مقررات مربوط به داشتن ریش بلند شلاق زدند!
طالبان دستورالعمل های خویش را حتی در مورد مردگان نیز انجام می دادند.
نحوه برخورد ماموران طالبان در زمینه های مختلف نیز مشابه موارد فوق است از دفتر حضور و غیاب در مساجد و ضرب وشتم کسانی که به مسجد نیامده باشند! تا اجبار مردان به تراشیدن موی سر و اجبار به بستن عمامه تا حرام دانستن پرواز بادبادک و بیان این حکم شرعی که: بادبادک مانند مادر یا خواهر شماست! آن را به پرواز در نیاورید! برخورد طالبان با زنان حکایتی دیگر است که اشاره به آن می تواند عمق تحجر، جهل و تعصب آنها را آشکار کند و آموزه های اسلام آمریکایی و طالبانی را بر پایه هایی از اندیشه تروریسم تبیین نماید.