غزه همچنان کانون جدال است

بصیرت: ۵۰ روز پس از تجاوز ددمنشانه ارتش صهیونیستى به غزه هنوز هیچ گامى براى التیام زخم هاى ۱‎/۵ میلیون شهروند فلسطینى این منطقه برداشته نشده است. به این واقعیت حتى بلندپایگان سیاسى عرب در شرم الشیخ اذعان کردند. گذرگاه ها و خطوط ارتباطى این منطقه با جهان خارج همچنان بسته است و حلقه هاى محاصره اسرائیل شدیدتر از گذشته غزه را دربرگرفته است.
دیروز پس از آن که رقم ۴ میلیاردى کمک جامعه بین المللى براى بازسازى غزه، تیتر اول مطبوعات غرب شد، سخنگوى حماس این نکته را به خاطر آورد که تا زمانى که غزه در زندان خصومت صهیونیست ها محصور است، دلارهاى ارسالى، بارى از مصائب این سرزمین نمى کاهد. به باور اغلب ناظران، کلید حل بحران غزه و دیگر نقاط اشغالى فلسطین در تصمیم ها و اقدام هاى سیاسى نهفته است، تصمیم هایى که بتواند گارد بسته رژیم صهیونیستى را باز کند نه در دایر کردن صندوق هاى حمایت مالى. ساختن غزه اکنون مهمترین آزمون جامعه جهانى در صحنه خاورمیانه است.
۱‎/۵ میلیون شهروند ساکن این منطقه فقط به دلیل پافشارى بر آرمان خود براى رهایى از سلطه اسرائیل و احیاى کشور فلسطین، قربانى هولوکاستى شدند که در عرض ۲۲ روز جان ۱۳۰۰ نفر را گرفت. از این تعداد بیش از ۴۰۰ نفرشان کودک، ۱۵۰ نفرشان زنان و سالخوردگان و نیروهاى امدادى بودند. چیزى که در این میان باعث عمیق تر شدن فاجعه گشته است استفاده از سلاح هاى جنگى مثل بمب هاى فسفرى، بمب هاى خوشه اى و اورانیوم ضعیف شده توسط ارتش صهیونیستى است. سلاح هایى که معمولاً در جنگ هاى بزرگ و براى نابودى کامل یک منطقه به کار مى رفت. ارتش اسرائیل از این سلاح هاى مرگبار علیه دانش آموزان خردسال غزه و سرزمین کوچکى استفاده کرد که فقط ۳۶۰ کیلومترمربع مساحت دارد. با این سلاح هاى مرگبار حدود ۲۲۰۰ واحد مسکونى به همراه ساکنانش کاملاً منهدم شد. براساس گزارش سازمان هاى بین المللى آثار و لطمات روانى و روحى این فاجعه غیرقابل سنجش است.
اقتصاد و معیشت منطقه نیز در همان هفته اول جنگ طعمه آتش تجاوزشد. اکنون بازسازى غزه یکى از دشوارترین امور پیش روى جامعه بشرى به شمار مى رود. شاید این حکایت بسیار عجیب باشد که در این شرایط وانفسا که هنوز مردم غزه بویژه کودکان آن با بى غذایى و سوز و سرما دست و پنجه نرم مى کنند هنوز موضوع اجلاس هاى غربى و عربى این است که چگونه و با چه شرایط سیاسى غزه نشینان مشمول کمک آنها مى شوند. آنروا (سازمان امداد آوارگان) گفته است: رژیم صهیونیستى، مصر و اتحادیه اروپا به علت به رسمیت نشناختن حماس از همکارى در بازسازى و کمک به ساکنان منطقه پرهیز مى کنند. طنز جالب تر این است که آنها مدعى شده اند که هرگونه واگذارى مسئولیت به این گروه جایگاه سیاسى و اجتماعى آن را تقویت خواهد کرد.
تا روز دوشنبه یعنى زمانى که هنوز کنفرانس شرم الشیخ جریان داشت سران تل آویو بر این خواسته خویش پاى مى فشردند که به هیچ عنوان حاضر نیستند دست از محاصره غزه بکشند. مارک رگو سخنگوى دولت رژیم صهیونیستى خطاب به ۸۰ کشور و سازمان میهمان اجلاس گفت: به هیچ وجه حاضر نیستیم اجازه دهیم تا کمک هاى جامعه بین الملل وارد غزه شود. در نهایت اجلاس شرم الشیخ نیز به بیان چند توصیه نرم و ملایم به تل آویو بسنده کرد. البته درک دلایل این همه کارشکنى درباره بازسازى غزه دشوار نیست. این مشقات بخشى از تاوانى است که غزه نشینان در رویارویى با رژیم اشغالگر مى پردازند.
از بحث پردامنه اى که اکنون بر سر بازسازى غزه درگرفته مى توان فهمید که جدال بزرگ مقاومت اسلامى با طرف صهیونیست ها هنوز پایان نیافته است و تل آویو پس از تحمل شکست تاریخى در جنگ ۲۲روزه همچنان تلاش مى کند تا در عرصه اى دیگر از حریف فلسطینى خویش انتقام بگیرد.