غزه نماد ناکامى سازمان ملل/هادى محمودى

بصیرت: واقعیت این است که سازمان ملل متحد با تمام تشکیلاتش از جمله شوراى امنیت در انجام وظایف اصلى خود از جمله برقرارى عدالت و صلح در جامعه بین المللى بویژه درمورد جنایت صهیونیستها در غزه شکست خورد.
حمله رژیم صهیونیستى به غزه در روزگار ما از جمله وقایعى بود که قبل از هرچیز موجب زیر سؤال رفتن توانایى هاى این سازمان در عمل به وظیفه خود در حفظ امنیت و صلح جهانى شد. متأسفانه تلاش کشورهاى اسلامى عضو سازمان ملل نیز براى تغییر اوضاع به نفع غزه کارساز نشد
دلایل این قضیه روشن است. در تصمیم گیرى سازمان معلوم شد که نقش شوراى امنیت غزه به علت تسلط ۵کشور عضو دائم این شورا بر تصمیم گیریهاى آن بر حق وتو استوار است. به عنوان نمونه ایالات متحده و انگلیس به عنوان دو عضو دائم این شورا همه راه هاى تصمیم گیرى را براى صدور قطعنامه بر ضد اسرائیل بستند. البته در اثناى جنگ برخى کارشناسان راه حل سیاسى دیگرى براى تغییر اوضاع به نفع غزه از سوى کشورهاى عربى پیشنهاد کردند؛ از جمله متوسل شدن این کشورها به مجمع عمومى سازمان ملل و ارائه درخواست خود از طریق شوراى اتحاد براى صلح. البته پس از به دست آوردن موافقت یک سوم اعضا که اغلب آنها از کشورهاى اسلامى بودند این راهکار مؤثر واقع شد و نتیجه آن صدور بیانیه اى در محکومیت حمله اسرائیل به غزه بود.
راه حل پیشنهادى بعدى این بود که نهاد شوراى حقوق بشر سازمان ملل وارد عمل شود که اوضاع رقت بار انسانى درغزه را به تصویر کشیدند و همچنین درخواست تشکیل یک کمیته بین المللى براى تحقیق در مورد اوضاع نوار غزه. با این حال در همه این اجلاس ها ضعف عملکرد گروه کشورهاى عربى در سازمان ملل ضربه زیاد بر غزه وارد کرد.
در هر حال کشورهاى جهان سوم ضرورت اصلاح سیستم سازمان ملل را در غزه باور کردند. روشن شد که تا زمانى که یک توافق ضمنى بین تل آویو و واشنگتن بر سر عدم صدور بیانیه تا رسیدن رژیم صهیونیستى به خواسته هاى خود در غزه وجود دارد موضع سازمان ملل تغییرى نخواهد کرد.
در این میان بیش از همه مواضع دبیر کل سازمان ملل جاى سؤال دارد که به اعتقاد ناظران ضعیف ترین عملکرد را در جنگ غزه داشت. در آنچه بر غزه در ۲۲ روز گذشت نباید جانبدارى بان کى مون از امریکا و اسرائیل را نادیده گرفت. وى حتى از صدور بیانیه اى براى آتش بس که ادامه عملیات زمینى در غزه را متوقف کند عاجز ماند.