ایمان، هویت اسلامی و انقلابی

رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیرشان با مسئولان و کارگزاران نظام ضمن تحلیل اوضاع سیاسی کشور و تذکر مسائل اخلاقی، به تبیین هشت شاخص مهم «اصولگرایی» پرداختند. نظر به اهمیت آنها، سعی خواهد شد در هر شماره یکی از آنها با توجه به فرمایشات رهبر معظم انقلاب تبیین گردد.
فضای سیاسی-اجتماعی کشور هر از گاهی شاهد طرح و رونق واژگانی است که به تدریج در فرهنگ رسانه ای برای خود جایگاهی پیدا می نمایند اما متاسفانه خیلی وقت ها درست و علمی تعریف نمی شوند. واژگان قربانی شده ای مثل آزادی، حقوق بشر، دمکراسی، جامعه مدنی و... از آن جمله اند که هر فرد و جریانی از ظن خود یار آنها شده و تعریف و برداشتی از آنها ارایه کرده است. بیان حدود و ثغور اصولگرایی در این دیدار از سوی رهبر فرزانه انقلاب علاوه بر شکستن استفاده انحصاری از مفاهیم توسط عده ای و پرتوافکنی بر ابهامات و برداشت های سیاسی، فضایی را به روی افراد، احزاب و جریانات سیاسی فعال کشور گشود که در آن فضا می توانند به بازتعریف نسبت خودشان با بیانات و منویات رهبر معظم انقلاب بپردازند و میزان پایبندی خود به فعالیت در چارچوب هنجارها و قوانین نظام اسلامی را نمایش دهند.
یکی از مهمترین و در عین حال نخستین معیار و شاخص اصولگرایی در بیانات ایشان، «ایمان و هویت اسلامی و انقلابی» و پایبندی به آن بود. رهبر معظم انقلاب چند سال قبل هم در دیدار با کارگزاران نظام عمق بخشیدن به ایمان مردم و هدایت قلبی و معنوی انسان ها در یک جامعه را اولین وظیفه مسئولان دانسته و فرمودند: «مهم این است که مسئولان نظام با برنامه ریزی دقیق و حفظ جهت گیری اسلامی و لحاظ آرمان های انقلاب، در نیل به اهداف متعالی انقلاب اسلامی تلاش نمایند... باید ایمان دینی را در ذهن ها تقویت و راسخ کنند.»
رهبر معظم انقلاب با بیان این معیار از اصولگرایی چند هدف عمده را مدنظر قرار داده اند:
1- دامن اصولگرایی را از تمام اندیشه های التقاطی و انسان محور که در دوره های گذشته در جامعه ایران ترویج و تبلیغ می شد، پاک و پیراسته نموده، روشن نمایند که «اصولگرایی یک نحله و یا یک جریان سیاسی در مقابل دیگر جریان های سیاسی کشور نیست.» بلکه اصولگرایی پایبندی به اصول و ارزش های اسلامی است که می توان در بستر آن نوآوری داشت و تولید فکر و اندیشه نمود و به فرهنگ اسلامی خودمان که مملو از زیبایی ها و حقایق است، عشق ورزید.
2- شرط اصولگرایی قرار گرفتن در زیر چتر معیارها و شاخص های آن است که در انحصار هیچ نحله، جناح و جریان خاصی نمی باشد.