تبیین ضدیت با ولایت فقیه

فتح‌الله پریشان
در دیدار اخیر مقام معظم رهبری با دانشجویان فعال علمی و سیاسی، به تناسب سوالات دانشجویان نکات بدیعی از سوی معظم له در مقام پاسخ به برخی شبهات و شائبه ها مطرح شد. یکی از این سوالات مهم، چگونگی تبیین حدود ضدیت با ولایت فقیه بود. رهبرمعزز و فرزانه انقلاب در پاسخ فرمودند:« ضد، معلوم است معنایش چیست. ضدیت ، یعنی پنجه درافکندن، دشمنی کردن، نه معتقد نبودن. اگر بنده به شما معتقد نباشم، ضد شما نیستم... اعتراض به سیاستهای اصل 44، ضدیت با ولایت فقیه نیست. اعتراض به نظرات خاص رهبری، ضدیت با رهبری نیست. دشمنی نباید کرد... این مفاهیم را باید از هم جدا کرد.»
مطابق اصل 110 قانون اساسی کشورمان، مواضع و اندیشه ها و آرای مقام معظم رهبری به عنوان مصداق ولایت فقیه زمان، پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام مبنای سیاست های کلی نظام اسلامی قرار می گیرد و پایه سیاست های خرد و کلان جمهوری اسلامی می شود. رهبری معظم انقلاب با تکیه بر دانش و بینش شخصی و بالحاظ کردن ارزشهای اسلامی براساس ملاکهایی چون عدالت و تقوا و مطابق قانون پس از مشورت با خرد جمعی و کارشناسان مجمع تشخیص مصلحت سیاستهای کلان نظام را تعیین می نمایند. مسلما در این بین رهبری به مثابه یک فرد انسانی، نظراتی نیز در حوزه های مختلف و سوای شخصیت حقوقی و جایگاه اجتماعی و حکومتی خود دارند. اما شائبه ای که گاهی در اثر غرض ورزی از سوی دشمنان و گاهی در اثر جهل و ناآگاهی دوستان بوجود می آید و در اذهان جوانان و دانشجویان و افکار عمومی دامن زده می شود و ایجاد شبه می نماید، این است آیا با اینگونه نظرات خاص شخصی نیز باید به مثابه نظرات حقوقی و حکومتی برخورد شود یا نه؟
در فرازی که نقل شد، مقام معظم رهبری به صراحت و شفافیت پاسخ می دهند که از متن پاسخ معظم له مشخص می شود که آن مرز ظریفی که در مبانی دینی و اصول قانونی ما، در خصوص ضدیت و مخالفت با ولایت فقیه طرح بحث کرده اند، مربوط به شخصیت حقوقی و جایگاه حکومتی و رهبری است. علاوه برآن، نکته حائز اهمیت و ظریف که فرق نظام سیاسی مبتنی بر ولایت فقیه بانظام های مدرن حکومتی در این خصوص هم دارد، این است که حتی درخصوص مسائل حکومت نیز می توان پرسشگری کرد، طرح سوال نمود اما دشمنی کردن و تمهید زمینه های عملی مخالفت با ولایت فقیه ممنوع بوده و متداخلین به این حوزه در حکم دشمنی با نظام تلقی شده، مستوجب پیگرد قانونی خواهند بود و این امر در همه نظام های حکومتی دنیا رایج و امری طبیعی است. در کشورهای مدعی آزادی مطلق نیز امروزه راجع همه چیز حتی خداوند متعال می شود انتقاد کرد اما به محض مشاهده دلالت هایی مبنی بر ورود به فاز مخالفت و دشمنی با نظام، سخت ترین مجازاتها در انتظار افراد است. به هر حال مقام معظم رهبری ساز وکارهای روشی ،تجارب مثبت بشری در امر حکومتی از جمله دموکراسی، احترام به آزادی، انتقادگری و ... را قابل جمع و حتی موجب پویایی و کارآمدی نظام ولایت فقیه و مردم سالاری دینی می دانند.