رسوبات دوم خرداد

سامان بهبودی
خبرنگار روزنامه الکترونیکی روز در گفت وگو با سعید حجاریان سوالاتی را طرح کرد که برخی از آنها دقیقا مبتنی بر شیوه ادبیات دوم خردادی است از جمله آنکه پرسید: «امروز به نظر می رسد خیلی بیش از همیشه افکار عمومی به ضرورت اصلاح امور و تصحیح حاکمان رسیده باشد. چگونه می توان این مطالبه را به اراده اجتماعی یا نوعی فشار از پایین تبدیل کرد؟» شکل و محتوای سوال نشان می دهد که سوال کننده در صدد القای نکته ای است که وجود خارجی ندارد و در ادامه هم به دنبال دریافت نسخه ای برای همان حالت غیرواقع و ایجاد شورشی عمومی است.
حجاریان در پاسخ به این سوال می گوید: گمان می کنم واقعیت های روزمره زندگی، کم کم کار را به جایی می رساند که بدون دموکراسی و صلح نمی توان وضعیت معیشتی را نیز سامان داد و این خود عاملی است برای تبدیل نیروی اجتماعی به نیروی سیاسی.
حجاریان در پاسخ ضمن پذیرش تلویحی آنچه که سوال کننده در صدد القای آن است به دو نکته اشاره می کند:
1- نفی دمکراسی و صلح در کشور
2- تداوم وضعیت موجود به آن حالت شورش مورد نظر سوال کننده منجر خواهد شد.
به نظر می رسد رسوبات افکار و تحلیل های دوم خردادی با وجود رویگردانی مردم از آن از اذهان تئوری سازان دوم خرداد زدوده نشد و آنها اصرار دارند که پدیده ها و امور جاری را در همان چارچوب بررسی و تحلیل کنند، نتیجه تکرار چنین نگرشی نادیده گرفتن واقعیاتی است که با نادیده انگاشتن آنها دوم خرداد به انزوا رانده شد.