علی زمانی
هرچه به زمان برگزاری هشتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در 24 اسفند ماه نزدیک می شویم گروه ها و جریان های سیاسی بیشتر به برگزاری نشست ها و جلسات برای تعیین مصادیق و ارائه فهرست های انتخاباتی روی می آورند. سیمای صحنه و نمای مقدماتی آرایش و صف بندی گروه ها و جریان های سیاسی گویای آن است که این بار نیز مانند دوره های گذشته آنها در دو جبهه بزرگ اصولگرایان و دوم خردادی ها به ترسیم موقعیت و جایگاه خود می پردازند.
آنچه مسلم است این است که در جبهه دوم خرداد علیرغم تاکیدات برخی از سران بر ائتلاف، پراکندگی در مواضع سیاسی و فهرست های انتخاباتی آنها مشهود است.
طیف های مرتبط با مجمع روحانیون مبارز و حزب اعتماد ملی و سایر گروه های اقماری آنها نظیر حزب همبستگی، مردم سالاری و... طیف های دیگر جبهه دوم خردادی نظیر حزب مشارکت و سازمان مجاهدین را به تندروی متهم کرده اند و آنها را عامل اصلی همه نابسامانی های جبهه معرفی می کنند اما در این میان ،این طیف ها نیز حاضر به پذیرش همه شکست ها و ناکامی های جبهه در دوران حاکمیت دوم خردادی ها نیستند. این کشاکش ها که میان گروه های اصلی جبهه دوم خرداد انجام می گیرد، آنها را برای نیل به یک ائتلاف سیاسی انتخاباتی با چالش جدی مواجه ساخته است به نحوی که حزب اعتماد ملی صریحا اعلام کرده با سایر گروه های درون جبهه، ائتلاف نخواهد کرد. از سوی دیگر دو حزب عمده اعتماد ملی و کارگزاران فهرست انتخاباتی خود را برای تهران اعلام کرده اند و تلاش های برخی از رهبران جبهه برای تشکیل ائتلاف را با شکست مواجه ساخته اند.
حزب مشارکت و تشکل همسوتر آن یعنی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی اگرچه تاکنون فهرست انتخاباتی خود را بر خلاف دو ضلع دیگر (حزب اعتماد ملی و حزب کارگزاران) مخفی نگه داشته اند اما سهم 30 درصدی زنان در فهرست انتخاباتی آنها، چالش جدیدی را فرا روی سایر احزاب دوم خردادی ایجاد نموده است. این سهم در فهرست حزب مشارکت اگر چه در محافل دوم خردادی به سهم خواهی زنان دوم خردادی ارتباط داده می شود اما بی ارتباط با الگوی اشغالگران آمریکایی برای پارلمان های افغانستان و عراق نیست. مجالس پارلمانی افغانستان و عراق تحت فشار و مدیریت آمریکا به 30% حضور زنان تن داد و این الگویی است که آمریکایی ها برای همه کشورهای خاورمیانه در نظر گرفته اند.
در مقابل، در جبهه اصولگرایان، گروه ها و جریان های سیاسی متفاوت از دوره های گذشته در چارچوب سازوکارهای جدید در حال صف آرایی و تنظیم آرایش سیاسی خود هستند.
مثلث سه ضلعی رایحه خوش خدمت، جبهه پیرامون خط امام و رهبری و اصولگرایان تحولخواه هسته مرکزی جریان اصولگرایان را تشکیل می دهند. هر کدام از این سه طیف سیاسی، دو نفر در شورای مرکزی اصولگرایان دارند تا یک گروه 6 نفره به نمایندگی از آنها فعالیت های جریان اصولگرایان را ترسیم و هدایت نماید. در کنار این شورای 6 نفره، یک تیم 5 نفره کار حکمیت جبهه را به عهده دارد تا در صورت اختلاف گروه 6 نفره روی برخی مصادیق، آنها با لحاظ کردن مصالح جبهه موضوع را حل وفصل نمایند. این سازوکار در مراکز استان ها راه اندازی شده و کار بررسی مصادیق را در شروع کرده اند. در این میان علاوه بر گروه های 5 و6 نفره مذکور یک تیم 3 نفره نیز مسئولیت سازماندهی، کنترل و نظارت بر کار گروه های استانی را به عهده دارد. هر کدام از سه ضلع اصلی جبهه اصولگرایان یک نماینده در این تیم بازرسی دارد.
در همین حال رهبران جبهه اصولگرایان به منظور گسترده تر نمودن چتر اصولگرایی، تلاش هایی را اتخاذ کرده اند تا سایر جریان های اصولگرا را در چارچوب سازوکارهای پیش بینی شده وارد کنند تا یک جریان بزرگ اصولگرایی با حضور همه اصولگرایان شکل گیرد.