قرار است هفتم خرداد بین ایران و آمریکا درباره مسائل عراق مذاکراتى در بغداد صورت گیرد. حضور ایران در پاى میز مذاکره با آمریکا با اصرار دولت عراق براى حل مشکل مردم مسلمان این کشور و رفع اشغال عراق صورت مىگیرد.
پذیرش مذاکره با آمریکا درباره عراق از سوى ایران بازتابهاى متفاوتى در محافل داخلى و خارجى در پى داشته است، به طورى که برخى تحلیلگران مذاکره محدود ایران و آمریکا را زمینهاى براى مذاکره در ابعاد وسیعتر بین تهران و واشنگتن ارزیابى و این گونه القا کردند که جمهورى اسلامى ایران از اصول خود دست برداشته است!
در حالى که به شبهات در مورد مذاکره با آمریکا در جامعه دامن زده مىشد رهبر معظم انقلاباسلامى چهارشنبه هفته گذشته در جمع طلاب علوم دینى مشهد مواضع نظام را تبیین کرده و فرمودند: آنها که تصور مىکنند در سیاست مستحکم، منطقى و صددرصد قابل دفاع جمهورى اسلامى ایران مبنى بر نفى مذاکره و ارتباط با آمریکا تغییرى ایجاد شده است سخت در اشتباه هستند. معظم له همچنین تصریح کردند: مواضع جمهورى اسلامى ایران در مورد اجتناب از برقرارى ارتباط و مذاکره با آمریکا تا زمانى که سیاستهاى سلطهجویانه کاخ سفید تغییر نکند به قوت خود باقى است .طبیعى است قطع روابط سیاسى ایران و آمریکا به خاطر سلطهجویى کاخ سفید و دشمنى آمریکا با نظام جمهورى اسلامى است وملت ایران نیز در طول سالهاى پس از پیروزى انقلاباسلامى ثابت کرده است هرگز حاضر نیست در برابر زورگویان سرتسلیم فرود بیاورد.از یک سو نفى سلطه سیاست راهبردى نظام جمهورى اسلامى ایران است که در قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران نیز بر آن تصریح شده است و از سوى دیگر آمریکا پرچمدار دشمنى با ملت ایران و نظام جمهورى اسلامى مىباشد و هم اکنون نیز براى تصویب قطعنامه علیه ایران در شوراى امنیت با هدف ممانعت از برخوردارى ملت ایران از فناورى هستهاى و نیز براى اعمال تحریم اقتصادى علیه ایران تلاش مىکند. مقامات آمریکایى از یک سو براى رهایى از باتلاق عراق عاجزانه مذاکره با ایران را التماس مىکنند و از سوى دیگر وزیر خارجه آن کشور براى مداخله در امور داخلى ایران تقاضاى تصویب بودجه در کنگره آمریکا مىکند؟!در چنین شرایطى هیچ عقل سلیمى مذاکره با آمریکا را توصیه نمىکند، پذیرش مذاکره در مورد عراق نیز صرفا براى کاستن از آلام مردم مظلوم عراق است که گرفتار اشغالگران شدهاند و لاغیر.طبق کنوانسیونهاى جهانى اشغال یک کشور توسط یک دولت مسئولیتهایى براى دولت اشغالگر مترتب است. هر روز در عراق دهها نفر کشته یا زخمى مىشوند که عمده آنها از شیعیان عراق مىباشند که یک جمعیت حداکثرى را در این کشور تشکیل مىدهند. جمهورى اسلامى در مذاکرات از موضع طلبکارى از دولت آمریکا وارد مىشود و مسئولیتها و وظایف ناشى از اشغالگرى را طبق حقوق بینالملل پیگیرى مىنماید.