رفتار انتخاباتی

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
گویا دوم خردادیها منتظر بودند کسی چرخ جدیدی را در بحث انتخابات به حرکت در آورد تا آنها نیز بر سرعت آن بیفزایند. هنگامی که مصطفی معین در مصاحبه با یکی از خبرگزاریها مواردی را به عنوان راهبرد انتخاباتی دوم خردادی ها به آنها توصیه کرد، آنها هم استقبال کردند. معین در این خصوص گفت: گفت وگوی چهره به چهره و رو در رو با مردم باید به عنوان یک استراتژی و راهبرد مورد توجه اصلاح طلبان باشد. باید تحلیل درستی از حساسیت شرایطی که در آن قرار داریم به مردم ارائه داد و کوشید که در این زمینه اطلاع رسانی مستمری انجام شود.
کسانی که از سخنان معین استقبال کردند و علاوه بر آن این سخنان را تشریح کردند عبارتند بودند از:
محمد بسته نگار از فعالان ملی- مذهبی ، مسعود سپهر عضوشورای مرکزی مجاهدین انقلاب و محمدعلی سعدایی عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت. بسته نگار با تائیدنظر معین و چرایی آن می گوید:« کشور در شرایط ویژه ای قرار دارد و تهدیداتی متوجه کشور ماست که مردم به خوبی نسبت به این مسایل آگاهی ندارند و رسانه ها نیز دچار یک نوع خودسانسوری شده اند. باید این مسایل را برای مردم بیان کرد تا بتوانند براساس آن درمورد آنچه که پیش رو است قضاوت کنند.»
سپهر نیز می گوید:« همانطور که اکثر چهره های شاخص انقلاب و بزرگواران می گویند کشور در شرایط ویژه ای قرار دارد... در حوزه سیاست داخلی محدودیت هایی که در زمینه فعالیت نهادهای مدنی و آزادی بیان ایجاد شده مشکلات بیشتری را ایجاد کرده است. درحوزه سیاست خارجی نیز با وجود تبلیغاتی که صورت می گیرد تهدیدات کاهش پیدا نکرده و همچنان خطراتی کشور را تهدید می کند. آگاه شدن مردم نسبت به این مشکلات کار مهمی است که اصلاح طلبان می توانند انجام دهند چرا که مردم باید آگاهی و شناخت کامل در این مرحله خطیر همانند مرحله ای که در دوم خرداد 76 کشور را از آن شرایط ویژه نجات دادند بار دیگر کشور را نجات دهند.» سعدایی هم در همراهی با نظر معین معقتد است: شرایطی را که در آن قرار داریم باید عینا به طور صحیح و واقعی در اختیار مردم قرار گیرد و این اولین حق مردم است که می خواهند در سرنوشت خود دخالت داشته باشند.»
اینکه هر چهارنفر معتقدند بایستی در ارتباط با انتخابات به شکل رو در رو با مردم سخن بگویند به عنوان یک شیوه تعجب آور نیست اما اینکه همگی براین نکته تاکید دارند که می بایست مردم را متوجه شرایط حساس و ویژه کشور کنند جای تامل و بررسی دارد. آنگونه که از دیدگاه دوم خردادی ها، ملی- مذهبی ها و برخی افراد در مباحث دیگر برمی آید به اعتقاد آنها وضعیت کشور خطرناک است. در حالی که دشمن غدار تمام ع ده و عده خود را به میدان آورده تا در یک عملیات روانی گسترده مردم و مسئولان را مرعوب کند تا از پیگیری حقوق حقه آنها را باز بدارد، تائید ماحصل آنچه که دشمن القا می کند توسط افراد و گروه هایی در داخل که به نظر می رسد آنها هم از جنگ روانی دشمن آگاه هستند چه معنایی دارد.
از شیوه برخورد داخلی هایی که خود را با این موضوع درگیر کرده اند می توان سه گروه را مشخص کرد:
الف- آنهایی که برای موفقیت جنگ روانی دشمن تلاش می کنند.
ب- کسانی که درصدد هستند از فضایی که دشمن ایجاد کرده در جهت پیروزی در انتخابات استفاده کنند.
ج- افراد و گروه هایی که مورد الف و ب را توأمان دنبال می کنند.
نگاه خوشبینانه به گزینه های فوق موجب می شود تا گزینه«ب» گزینه غالب تلقی شود. براساس این گزینه می توان با خطرناک معرفی نمودن شرایط کشور و متمرکز نمودن تبلیغات برآن، با محکوم نمودن گروه حاکم و معرفی خود به عنوان منجی، آرای مردم را تصاحب کرد. یعنی دقیقا طی کردن مسیری که نومحافظه کاران جنگ طلب آمریکا در انتخابات دوره دوم ریاست جمهوری جورج بوش کوچک آن را طی کردند. تفاوت آنچه که امروز برخی در داخل انجام می دهند با آنچه که نومحافظه کاران آمریکا به کار بستند در این است که در ایران پای یک دشمن دسیسه باز خارجی درمیان است اما در انتخابات آمریکا چنین بحثی به شکل واقعی مطرح نبود. اینگونه بی محابا کشور را در معرض خطری موهوم نشان دادن، کاستن از ضریب امنیت ملی است و کسی اجازه ندارد برای تصاحب چند کرسی بیشتر در مجلس شورای اسلامی اینگونه امنیت ملی کشور را بازیچه بازیهای سیاسی قرار دهد. طرفه آنکه اگر رقبای انتخاباتی بتوانند دست این افراد در بحث انتخابات و به حراج گذاشتن امنیت ملی کشور را رو کنند همه محاسبات، روند وارونه پیدا می کنند تا جایی که آنها نمی توانند به سهم طبیعی خود در مجلس هم دست پیدا کنند. کسانی که به عنوان یک تبلیغات مسموم انتخاباتی مدام دم از برگزاری انتخابات سالم می زنند بهتر است اندکی درنگ کنند و با مروری برنحوه عملکرد خود به رفتار انتخاباتی سالم بیندیشند، زیرا صاحبان رای پیش از توجه به برگزاری انتخابات سالم به رفتار انتخاباتی فعالان سیاسی نظر دارند.