دارویى که از جنس درد نیست/عباس خسروانی

در فوریه سال 2000، اخبارى در مورد طرح ابتکارى امیرعبدالله ولیعهد عربستان سعودى براى حل مسائل فلسطین منتشر شد.این مقام سعودى در دیدار با “توماس فریدمان”‌ مسئول بخش تحقیقات روزنامه انگلیسى زبان نیویورک تایمز این طرح را پیشنهاد کرد که خبر آن در 18 فوریه 2000 توسط رسانه‌هاى گروهى جهان عرب مخابره شد. اساس و شالوده اصلى طرح ابتکارى عربستان سعودى این بود که اشغالگران اسرائیلى به مرزهاى 1967 بازگردند و دولت فلسطینى مستقل تشکیل شود و در مقابل جهان عرب، ‌ضمن به رسمیت شناختن اسرائیل روابط دیپلماتیک با دولت اسرائیل برقرار کند. البته این طرح اختلاف زیادى با طرح‌هاى پیشین جهان عرب نداشت جز اینکه در آن به وضوح بحث برقرارى روابط کامل با رژیم صهیونیستى مطرح شده بود. این طرح ولیعهد عربستان با استقبال آمریکایى‌‌ها،‌ اروپایى‌ها و دبیرکل سازمان ملل متحد و شمارى از کشورهاى عربى مواجه شد اما پرسشى که در این میان مطرح مى‌شد مربوط به وضعیت پناهندگان فلسطینى و حق بازگشت آنان بود که امیرعبدالله نیز در پاسخ به این پرسش اعلام کرد: از حق بازگشت پناهندگان فلسطینى چشم نخواهیم پوشید. رژیم صهیونیستى تلاش‌هاى خود را صرف دور زدن طرح امیرعبدالله مى‌کرد و با وجود مثبت ارزیابى کردن طرح و اعلام آمادگى شارون براى دیدار با ولیعهد عربستان سعودى تاکید مى‌کرد که شارون با اصل عقب‌نشینى تا مرزهاى 67 مخالف است. عربستان سعودى نیر در این باره اظهار داشت: اگر اسرائیل بخواهد از طرح صلح بیروت تنها به برگزارى نشست‌هاى دو جانبه اکتفا کند این مسئله به معناى مخالفت اسرائیل با این طرح است. امیرعبدالله در کنفرانس مارس 2000 اتحادیه عرب، طرح خود را ارائه کرد که این طرح با موافقت سران کشورهاى عربى رو به رو شد و شکل یک طرح ابتکارى فراگیر عربى به آن بخشید. با این همه عدم حضور 11 تن از رهبران کشورهاى عربى و همچنین غیبت یاسر عرفات به خاطر محاصره مقر تشکیلات خودگردان توسط صهیونیست‌ها از قدرت و قوت این طرح کاست. سران عرب در اجلاس ریاض با اجماع، فعال‌سازى طرح صلح کشورهاى عربى را از طریق تشکیل تیم‌هاى کارى به تصویب رساندند. در این مصوبه که عنوان فعال‌سازى طرح صلح عربى را به خود گرفته است بر پایبندى همه کشورهاى عرب به این طرح با همه عناصر تشکیل دهنده آن همان گونه که در اجلاس سران عرب در سال 2002 بیروت به تصویب رسیده تاکید شده است. این مصوبه همچنین کمیته وزیران خارجه مسئول پیگیرى طرح صلح عربى را مامور تشکیل گروه‌هاى کارى براى برقرارى تماس لازم با دبیرکل سازمان ملل متحد، اعضاى شوراى امنیت، کمیته چهارجانبه روند صلح خاورمیانه و طرف‌هاى ذى‌ربط در روند صلح کرده است. رژیم صهیونیستى نیز با استقبال از تشکیل گروه کارى عربى درباره طرح صلح اعراب از تمایل خود براى آشنایى با دیدگاه این گروه خبر داده است. مرى ایسپن سخنگوى کاخ سفید گفته است که تل‌آ‌ویو از شنیدن طرح‌هاى صلح عربى خرسند خواهد شد و ما به هیچ‌کس آنچه را که مى‌خواهد به ما بگوید دیکته نمى‌کنیم و مواضع خود را بیان خواهیم کرد. این درحالى است که شیمون پرز معاون نخست وزیر رژیم صهیونیستى اعلام کرده که با پذیرش طرح صلح عربى به شکل کنونى آن موافقت نخواهد کرد. او در پا سخ به تصمیم نشست سران عرب در ریاض گفته که این طرح مورد پذیرش اسرائیل نیست. یکى از بهانه‌هاى رژیم صهیونیستى درخصوص این طرح موضوع بازگشت پناهندگان فلسطینى به سرزمین‌هاى اشغالى است که در این صورت ترکیب جمعیتى سرزمین‌هاى اشغالى باتوجه به بیش از چهارمیلیون فلسطینى پناهنده به نفع فلسطینى‌ها تغییر خواهد کرد و این رژیم تحمل این موضوع را ندارد. به هر حال باتوجه به مدارک و شواهدى که وجود دارد رژیم صهیونیستى هرگز این طرح را نخواهد پذیرفت زیرا نه به دلایل استراتژیک بلکه به دلایل جغرافیایى مناطق کرانه باخترى بخش عمده منابع آن رژیم صهیونیستى را تامین مى‌کند و عقب‌نشینى از این مناطق به معناى محروم شدن اسرائیل از بخش عمده منابع آبى و حیاتى این رژیم است. این قبیل طرح‌ها که در گذشته نیز شاهد ارائه آنها بودیم هرگز به نتیجه نخواهد رسید چرا که جنس این داروها از جنس درد نیست.

تجربه نشان داده است که تنها راه‌حل مسئله فلسطین مقاومت و ایستادگى است و تنها با این استراتژى است که ملت مظلوم فلسطین مى‌تواند به حقوق حقه خود دست پیدا کند. به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستى بعد از سالها مبارزه خیانتى بزرگ در حق آ‌رمان‌هاى ملت فلسطین است. رسمیت دادن به این رژیم نه تنها کمکى به حل مسئله نمى‌کند بلکه به تشدید بحران در منطقه خواهد انجامید و به ناامنى منطقه دامن خواهد زد. به فرموده حضرت امام(ره) این غده سرطانى باید از صحنه روزگار محو شود و بى‌شک تنها راه‌حل همین است.