پیوند مرجعیت و رهبری

با وفات آیت الله العظمی شیخ محمدعلی اراکی در تاریخ( 8/9/73) آخرین مرجع بزرگ شیعیان نیز به رحمت خدا رفته و جهان شیعه با خلأ مرجعیت مواجه شد. پیش از ایشان آیت الله العظمی سیدشهاب الدین مرعشی نجفی در تاریخ (7/6/69 )، آیت الله العظمی خویی در( 6/5/71 )، آیت الله العظمی سید محمدرضا گلپایگانی در( 18/9/72 )مرحوم شده بودند. در این بین شاید تنها مرجعی که این شایستگی و صلاحیت را داشت که بتواند برای آینده مرجعیت تصمیم گیری کرده و مردم مسلمان را از نوعی سردرگمی رها سازد جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود.
جامعه مدرسین که متشکل از فقها و اساتید حوزه علمیه قم بوده و نسبت به بزرگان و مجتهدین و فقهای جهان تشیع شناخت کامل داشت با توجه به مسئله مهم اعلمیت، در اقدامی به موقع ضمن صدور بیانیه ای هفت نفر از فقهاء و مجتهدین طراز اول حوزه قم را به عنوان مرجع تقلید به جامعه شیعه معرفی کرد و مردم را در انتخاب مرجع از میان این هفت بزرگوار مخیر نمود. متن بیانیه بدین شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
موضوع مرجعیت از اعظم مسائلی است که نمی تواند از مصالح مسلمین و استقلال و عظمت آنان جدا و منفک باشد و یا بدون توجه به دسیسه ها و توطئه های کفر و استکبار برضد اسلام مورد بررسی و امعان نظر قرارگیرد.
لذا جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در جلسات متعدد این موضوع را مورد بحث و تبادل نظر قرارداد تا اینکه در جلسه مورخ جمعه( 11/9/73) به این نتیجه رسید که حضرات آیات آقایانی که ذیلا نامشان یاد می شود واجد شرایط مرجعیت می باشند و تقلید از هرکدام آنان جایز است. والله العالم.
1- حضرت آیت الله حاج شیخ محمد فاضل لنکرانی
2- حضرت آیت الله حاج شیخ محمد تقی بهجت
3- حضرت آیت الله حاج سید علی خامنه ای (مقام معظم رهبری)
4- حضرت آیت الله حاج شیخ حسین وحید خراسانی
5- حضرت آیت الله حاج شیخ جواد تبریزی
6- حضرت آیت الله حاج سید موسی شبیری زنجانی
7- حضرت آیت الله حاج شیخ ناصر مکارم شیرازی
دامت برکاتهم.
نکته قابل توجه در این ماجرا ترفندهایی بود که بیگانگان برای تضعیف جایگاه مرجعیت و ضربه زدن به انقلاب اسلامی آغاز نمودند. از جمله این مسایل ایجاد تردید و القای سیاسی بودن معرفی آیت الله العظمی خامنه ای به عنوان مرجع بود. آنان قصد داشتند تا با القای این شبهه هم امتیاز مرجعیت و محبوبیت ایشان و هم از رجوع کنندگان به ایشان بکاهند. در این بین دشمنان بیش از هر چیز دیگر نگران آن بودند که با مرجعیت معظم له جایگاه استوار رهبری ایشان استوارتر گردد و بدینسان با پیوند مرجعیت و رهبری محبوبیت ایشان دو چندان شده و با افزایش نفوذ کلامشان راه برای هرگونه نفوذ دشمن بسته شود.
اما آنچه در عمل محقق شد چیز دیگری خلاف نظر و خواست دشمنان بود و ملت مسلمان جهان اسلام تبعیت از فقیه اسلام شناس آگاه به زمانی که به فقه پویا و جواهری تسلط کامل داشته و تجربه سالها مدیریت کلان کشور را نیز به کمک فهم مقتضیات زمان و استنباط مسایل فقهی آورده است را به عنوان مرجع تقلید برگزیدند و پیوندشان را با روحانیت اصیل و شاگردان مکتب حضرت امام (ره) بیش از پیش محکم نمودند.