فتحالله پریشان
راهبرد سوم که در دیدار مقام معظم رهبری با دانشجویان و اساتید نخبه و بسیجی مورد توجه ویژه معظم له قرارگرفت، مسئله حضور اساتید در دانشگاه ها و ارتباط و تعامل مستمر اساتید با دانشجویان بود. « یکی از مطالبی که بنده در این سه چهار سال اخیر مکررا گفته ام... مسئله نشستن استاد با دانشجو است؛ پاسخ به سوال گفتن ،یعنی ارتباط استاد و دانشجو به سرکلاس منحصر نماند و دانشجو فرصت داشته باشد که به استاد مراجعه کند، از او بپرسد، ... بلکه در مواردی استاد شاگرد را بخواهد و یک ماموریت علمی و تحقیقی به او بدهد، که همه اینها متوقف است برحضور اساتید در دانشگاه ها.»
یک عمر تجربه مفید علمی و کار سازمانی و اداری باعث می شود که رهبر معظم انقلاب به یک اشکال اساسی در سیستم گذشته آموزشی و پژوهشی کشور در قالب یک راهبرد ایجابی اشاره نماید. درگذشته که هنوز ساعات موظفی اساتید در دانشگاه ها به چهل ساعت افزایش نیافته بود، اساتید تنها در بازه زمانی که کلاس درس داشتند، در دانشگاه ها حضور پیدا می کردند. البته فراموش نباید کرد که تنها حضور فیزیکی غیرفعال و تنها از سرتکلیف باز هم ره گشا نخواهد بود. بلکه حضوری مثمرثمر خواهد بود که با طرح، ایده و خلاقیت جدید علمی هم ظرفیت به تحرک واداشتن دانشجویان بی تحرک و کم تحرک را داشته باشد و هم مصدر ایجاد سوال جدیدی شود که اذهان را دنبال حل خود بکشد و از بستر حل آن راههای نوین برای ساماندهی وضعیت علمی، پژوهشی کشور و در نهایت تبدیل این تحقیقات به عرصه عمل و تمهید زمینه های ورود آن به زندگی مردم را فراهم نماید. از سوی دیگر این راهبرد و سرفصل های تعیین شده از سوی رهبری معزز نظام برای سامان بخشی به وضعیت بی سامان علوم و صنایع در کشور به نوعی لازم و ملزوم هم و تکمیل کننده یکدیگر است. به عنوان مثال شاگردپروری به عنوان راهبردی که در شماره قبل این ستون پرداخته شد، حاصل حضور و تعامل مستمر اساتید با دانشجویان و طلاب خود است یا راهبرد پژوهش وتحقیق به عنوان سرفصل بعدی، نتیجه حضور اساتید در محیط های علمی و شاگردپروری است و همه به مثابه حلقه های به هم پیوسته یک سلسله عمل می نمایند که فقدان هر یکی، خروجی سیستم را با اشکال مواجه خواهد ساخت. به هر ترتیب باید برای حضور اساتید در دانشگاهها برنامه ریزی کرد و خروجی تعریف نمود، ظرفیت علمی اساتید و به تبع آن پتانسیل خفته علمی خیل دانشجویی کشور را باید سنجید و درصدد گزینش راهکارهایی برای افزایش آن و هدایت آن در جهت پاسخ به مشکلات جامعه بود والا این راهبرد ها نیز صورتی صوری و گزارش کاری به مثابه خیلی از طرحهای ناکام دیگر پیدا خواهد کرد. ایران اسلامی پایدار، آباد و سربلند در گرو تلاش و رستاخیز همگان بویژه قشرفاخر جامعه، یعنی اساتید ، علما ، دانشجویان و طلاب است.