آشنایی اساتید با معارف دینی

فتح‌الله پریشان
راهبرد ششم از مجموعه راهبردهای هفتگانه مورد تاکید و تصریح مقام معظم رهبری در دیدار با اساتید و دانشجویان بسیجی و نخبه کشور، توصیه به آشنایی اساتید با معارف دینی است. البته این درخواست علاوه بر مطالبه مسئولان نظام و انقلاب اسلامی، از جمله مطالبات و تقاضاهای خود اساتید نیز در جلسات مختلف بوده است.
در هر حال نکته ای بجا و لازم است. مقام معظم رهبری عدم آشنایی برخی از اساتید بویژه آن دسته از اساتید که به مقتضای نوع تخصص و دروسی که ارائه می دهند و احساس می کنند ارتباط وثیقی بین تخصص آنها و معارف دینی، قرآنی و اسلامی نیست و ضرورتی هم برای غنا بخشیدن به انباشته های معارفی خود احساس نمی کنند، را کمبود و نقصی می دانند که باید با برنامه ریزی از سوی دستگاه های مربوطه و همچنین تلاش و علاقه مندی خود اساتید به فراگیری و آشنایی با ظرافت و لطافت معارف روح بخش قرآنی و دینی جبران گردد. البته « جبران اصولی و اساسی اش برنامه ریزی های دیگری لازم دارد؛ لیکن آن مقداری که در ارتباط با اساتید علی العجاله لازم است، این است که با مسائل اسلامی و معارف دینی خودشان را آشنا کنند. واقعا باید برنامه ریزی کرد برای این کار.»
به لحاظ تاثیر جامعه شناختی و روان شناختی اساتید آشنا به معارف اسلامی و اساتید غیرآشنا به علوم و حداقل اندیشه های رایج و اولیه دینی در دانشجویان و شاگردان، امروزه پس از مطالعات فراوان و نمونه گیری های آماری با آخرین متدهای مطالعاتی جای هیچ گونه شک و شبهه ای وجود ندارد و چه بسا اگر تاثیرگذاری اساتید مومن و مذهبی چون شهید مطهری و ... در دهه 40 و50 در فضای ترویج بی دینی از سوی نظام گذشته از طرق مختلف از جمله اساتید توده ای که دل در گرو نحله های مادی و مصنوعی بشری داشتند، نبود بسیاری از جوانان و دانشجویان آن روز که بعدها در عرصه های اصلی انقلاب و دفاع مقدس صحنه های زیبایی از رشادت و شهادت را آفریدند، به بیراهه می رفتند.
بنابراین در ضرورت بحث و تاثیرات درونی و بیرونی آشنایی اساتید با معارف جای بحث و حرفی نیست. هدف از این امر علاوه بر ارتقای بینش دینی و افزایش سطح معارف اسلامی اساتید دانشگاه ها و مراکز علمی جامعه اسلامی ایران، ارتقای تحلیل دینی دانشجویان نیز هست. تحلیل دینی عمیق و درست خود زمینه ساز رشد وافزایش قدرت درک و تحلیل سیاسی دانشجو را فراهم می سازد و دانشجو را از افتادن در دام نحله های فکری بیگانه واحزاب رنگارنگ قدرت محور صیانت می نماید.
مسلما برای این کار عزمی جدی و تحولی شگرف در سیستم سیاستگذاری و تالیف کتب درسی معارف اسلامی دانشجویی و اختصاص دوره های خاص آموزش برای اساتید نیاز مبرم وجود دارد که اگر چه نسبت به گذشته وضعیت بهتری ایجاد شده اما تا رسیدن به قله آرمانی و تحول انتظاری در جامعه اسلامی فاصله زیاد است که باید با لحاظ کردن نیازهای روز و آخرین روش ها و جذابیت های جانبی در نهادینه کردن این امر کوشا بود.