انزوای رژیم صهیونیستی

بسم الله الرحمن الرحیم

هفته گذشته پدیده ای در فلسطین اشغالی رخ داد که از هر سو مورد توجه قرار گیرد یک « نقطه عطف » به حساب می آید ولی در رسانه های جهان مورد سانسور قرار گرفت و حتی در دنیای اسلام نیز چندان حساسیتی را برنیانگیخت .

مسئله به نحوه برگزاری چهلمین سالروز اشغال بخش شرقی بیت المقدس برمی گردد که این بار فقط با حضور مقامات صهیونیستی برگزار شد و حتی سفرای کشورهای حامی رژیم صهیونیستی هم از حضور در این مراسم رسمی امتناع کردند. یک روز پیش از برگزاری این مراسم رسمی اعلام شد که دیپلماتهای خارجی در سرزمین های اشغالی از شرکت در این مراسم خودداری می کنند. آلمان که ریاست دوره ای اتحادیه اروپا را برعهده دارد به وزارت خارجه رژیم صهیونیستی اطلاع داد که نمایندگان اتحادیه اروپا در مراسم روز اشغال بخش شرقی بیت المقدس حضور نخواهند داشت . آلمان در نامه ای به « کنیست » و وزارت خارجه رژیم صهیونیستی رسما اعلام داشت که به نشانه اعتراض به اشغال بخش شرقی بیت المقدس هیچ یک از سفرای اتحادیه اروپا در نشست ویژه « کنیست » که روز 4 شنبه هفته گذشته برپا شد حضور نمی یابند.

همچنین سفیر آمریکا در سرزمین های اشغالی نیز در این مراسم شرکت نکرد دفتر سفارت آمریکا سعی کرد علت عدم شرکت وی را توجیه کند و خاطرنشان ساخت که این مراسم در برنامه کاری سفیر در روز 4 شنبه قید نشده بود! سفارت روسیه نیز اعلام داشت که در مراسم سالروز اشغال بخش شرقی بیت المقدس شرکت نمی کند.

این برای نخستین بار بود که مراسم رسمی سالروز اشغال بخش شرقی بیت المقدس با تحریم کامل تمامی هیئت های سیاسی دارای نمایندگی در فلسطین اشغالی مواجه شد و در نوع خود یک رویداد بی نظیر و بسیار معنی دار تلقی می شود . 59 سال پیش همزمان با خروج اشغالگران انگلیسی از سرزمین اسلامی فلسطین با هماهنگی قبلی انگلیسی ها با صهیونیست ها گروههای تروریستی یهودی از جمله « ایرگون » و « هاگانا » وارد بیت المقدس شرقی شدند و بلافاصله با سلاحهای اهدائی ارتش انگلیس به کشتار مردان و زنان و حتی کودکان فلسطینی پرداختند. همین یورش وحشیانه باعث آوارگی بیش از 700 هزار نفر از فلسطینی ها از بیت المقدس و اطراف آن گردید . فلسطینی ها از این روز شوم بعنوان « یوم النکبه » (روز نکبت ) یاد می کنند چرا که در این روز شوم صهیونیست ها توانستند عناصری را که طی 30 سال اشغال این سرزمین توسط ارتش انگلیس به تدریج در نقاط مختلف فلسطین مستقر کرده بودند یکباره با اشغال بیت المقدس و اعلام تاسیس رژیم صیهونیستی دنیای عرب و دنیای اسلام را غافلگیر کنند. در واقع در این روز شوم طرح مشترک استعمار سیاه انگلیس و صهیونیست ها به بار نشست و خنجر خونین استعمار در قلب دنیای اسلام فرود آمد. در طول این دوره سیاه کارنامه رژیم صهیونیستی بجز کشتار و جنایت و تجاوز به سایر کشورهای عرب و سرکوب فلسطینی ها چیز دیگری را ثبت نکرده است .

پس از جنگ 6 روزه اعراب و اسرائیل در سال 1347 صهیونیست ها فرصت یافتند تا بخش های بیشتری از سرزمین های اسلامی را به قلمرو اشغالی خود بیفزایند و بخش شرقی بیت المقدس را نیز تصرف نمایند.

اگرچه صهیونیست ها روز 26 اردیبهشت هر سال را روز اتحاد و یکپارچگی بیت المقدس می نامند و تسلط پرننگ و نکبت اشغالگران بر قبله اول مسلمین را جشن می گیرند ولی حتی کشورهای اروپائی هم این پدیده نامبارک را به رسمیت نمی شناسند و همچنان تاکید دارند که بخش شرقی بیت المقدس متعلق به فلسطینی ها است و اشغال شده است .

در طول سالهای گذشته صهیونیست ها با اعمال فشار سعی کرده اند مرکز حکومت غاصب فلسطین را به بیت المقدس منتقل کنند و به تمامی سفارتخانه ها دستور داده اند که مقر خود را از تل آویو به بیت المقدس منتقل نمایند لکن در میدان عمل چنین فشارهائی حتی در میان حامیان اسرائیل هم تدریجا با مخالفت های جدی مواجه گردیده است .

اتحادیه اروپا این بار اعلام کرد : تا آنجا که به این اتحادیه مربوط می شود بخش شرقی بیت المقدس که در خلال جنگ 6 روزه در سال 1347 به اشغال رژیم صهیونیستی درآمده همچنان یک سرزمین اشغالی محسوب می گردد و این اتحادیه خواهان باز گرداندن این بخش به صاحبان اصلی یعنی فلسطینی هاست .

اگر بنابر واقع گرائی باشد کل سرزمین فلسطین متعلق به فلسطینی هاست و تفکیک بخشی از آن و اصرار به تعلق داشتن فقط همین بخش به فلسطینی ها در حقیقت نوعی تلاش برای به فراموشی سپردن اصل ماجرای اشغال فلسطین است . در دنیای عرب نیز برخی رژیم های سازشکار با خیانت در حق مردم فلسطین به همین اندازه اکتفا کرده و اصل ماجرای اشغال فلسطین را به فراموشی سپرده اند لکن همین عقب نشینی های خفت بار در برابر صهیونیست ها باعث گردیده که آنها مرتبا و از موضعی طلبکارانه به تجاوز و جنایت علیه فلسطینی ها بپردازند و صاحبان اصلی سرزمین اسلامی فلسطین را از حق حیات هم محروم سازند.

رژیم صهیونیستی در هفته گذشته در اقدامی دیگر 500 میلیون دلار برای توسعه شهرک های صهیونیست نشین بیت المقدس اختصاص داد که با کوچاندن صهیونیست ها به بیت المقدس بتواند باعث افزایش جمعیت صهیونیست ها در این شهر بشود.

براساس گزارش رسانه های صهیونیستی قرار است کلیه وزارتخانه ها و موسسات حکومتی اسرائیل به استثنای « وزارت جنگ » از تل آویو به بیت المقدس منتقل شود. همین تصمیم به خوبی نشان می دهد که حتی صهیونیست ها هم نگران عواقب احتمالی اقدامات جنون آمیز خود هستند و با استثنا کردن وزارت جنگ « به این ذهنیت دامن می زنند که این یک اقدام موقتی برای کسب امتیازات بیشتر در مذاکره با اعراب است و اگر مسئله جدی شود در آنصورت صهیونیست ها به دست خودشان خود را در حلقه محاصره قرار داده اند و بهمین دلیل نباید وزارت جنگ به بیت المقدس منتقل شود.

یدیعوت آحار نوت به نقل از طراحان صهیونیستی می نویسد : قرار است 10 هزار کارمند صهیونیست به قدس انتقال یابند تا بلکه جمعیت یهودیان این شهر افزایش یابد و در نهایت 3 محله مسکونی با 20 هزار نفر جمعیت در بخش شرقی بیت المقدس مستقر خواهد شد که سرپل ارتباطی بیت المقدس و شهرکهای صهیونیستی در کرانه باختری به حساب خواهد آمد.

در چنین شرایطی « تزیپی لیونی » وزیرخارجه رژیم صهیونیستی در یک اظهارنظر بی سابقه از طرح رژیم صهیونیستی برای خروج از کرانه غربی خبر داد. اگرچه به نظر می رسد این طرح چندان جدی نباشد و عمدتا سخنی برای غافلگیر کردن فلسطینی ها و احیانا حرکتی برای ارزیابی واکنش های احتمالی باشد ولی در عین حال نشانگر آشفتگی در مراکز تصمیم گیری اسرائیل نیز به حساب می آید.

آنچه در چهلمین سالروز الحاق بخش شرقی بیت المقدس شاهد آن بودیم « انزوای رژیم صهیونیستی » است که پس از جنگ 33 روزه علیه حزب الله لبنان و از میان رفتن افسانه شکست ناپذیری اسرائیل تدریجا اثرات تخریبی این شکست و ناکامی در ساختار قدرت رژیم صهیونیستی محسوس تر و ملموس تر می شود.