اعراب در گرداب سراب طرح صلح عربی

قاسم غفوری
خاورمیانه در حالی همچنان از کانونهای اصلی بحران است که تکرار مواضع مطرح شده در مورد طرح صلح خاورمیانه از نکات قابل تأمل در تحولات اخیر این منطقه است. در این چارچوب و در حالی که رایزنی های دیپلماتیک در منطقه در ابعاد گسترده ای ادامه دارد ، کشورهای عربی باردیگر طرح به اصطلاح صلح عربی را مطرح کرده اند. در این زمینه ، پس از نشست سران عرب در قطر ، نشست 6 جانبه ای با حضور وزرای خارجه عربستان ، قطر ، مصر ، اردن ، لبنان ، تشکیلات خودگردان فلسطین و عمرو موسی دبیر کل اتحادیه عرب در امان برگزار شد. در این نشست طرفین توافق کردند تا ملک عبدالله دوم پادشاه اردن در سفر به آمریکا طرح مذکور را با اوباما، رئیس جمهور آمریکا مطرح و رضایت واشنگتن را برای اجرای این طرح و به گفته آنها وادار ساختن رژیم صهیونیستی به پذیرش تعهدات گذشته و آغاز مذاکرات جدید جلب کند.تحرکات مذکور از جانب اعراب در حالی صورت می گیرد که :
الف ) دولت جدید رژیم صهیونیستی به نخست وزیری بنیامین نتانیاهو در حالی آغاز به کار کرده که وی و اعضای کابینه اش بویژه« لیبرمن»، وزیر خارجه این رژیم از عدم پایبندی به مصوبات آناپولیس و توافقات گذشته میان این رژیم با اعراب و تشکیلات خودگردان فلسطین ، سخن گفته اند. آنها با مانورهای نظامی و تبلیغاتی وانمود کرده اند که منطقه در آستانه جنگی جدید قرار دارد.
ب) آمریکا در دوران اوباما سیاست خاورمیانه ای خود را تشدید کرده است.آنها که در سالهای اخیر جایگاه خود را در منطقه از دست داده اند تلاش جدیدی را برای احیای بازیگری آغاز کرده اند. آمریکایی ها برای اجرای طرح خود به نقش اعراب تاکیددارند، چنانکه هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا و دنیس راس مشاور وی در امور خلیج فارس بر اجرای این روند تاکید کرده اند. جالب توجه آنکه آمریکا با بحران آفرینی در منطقه نظیر افراطی گری صهیونیست ها ، تکرار ادعای واهی علیه ایران و در نهایت مسائلی نظیر جوسازی مصر علیه حزب الله لبنان سعی دارند تا اعراب را به همکاری با خود متقاعد کنند. در این میان اعراب نیز برای جلب رضایت افکار عمومی خود، ورود به چرخه سازش را به بهانه اهمیت نقش و جایگاهشان در صلح خاورمیانه توجیه می کنند.
ج ) اعراب که در طول جنگ 22 روزه غزه موقعیت خود را بیش از گذشته متزلزل می دیدند با به اصطلاح بازیگری در طرح صلح خاورمیانه سعی دارند تا به احیای نقش سرسپردگی خود بپردازند.
هرچند که کشورهای عربی با اصول مذکور سعی دارند تا حرکتشان در مسیر مخالف با مقاومت را توجیه و آن را تسریع کنند اما در نهایت چند نکته مهم می تواند این ادعاها را باطل سازد.
1)بررسی پرونده رژیم صهیونیستی نشان می دهد که اولاً هیچ کدام از دولتهای این رژیم به تعهدهای خود پایبند نبوده و اساس و ماهیت این رژیم را جنایت و کشتار تشکیل می دهد لذا ادعای نتانیاهو مبنی بر عدم پایبندی به تعهدات گذشته تاکیدی بر عملکرد دولتهای گذشته است و موضع جدیدی نمی باشد. ثانیا صهیونیست ها با بهره گیری از توافقات سازش و روند مذاکرات به اصطلاح صلح ، برای انحراف افکار عمومی از توسعه طلبی های این رژیم در کرانه باختری و قدس بهره برداری می کنند.
2)بازیگران خارجی پرونده های سازش بویژه آمریکا و اروپا نشان داده اند که تعهدی به خواست اعراب ندارند بلکه هدف آنها کسب امیتازات برای خود و صهیونیست ها است . نکته جالب توجه آنکه صهیونیست ها ابتدا با افراطی گری اعراب را به سمت آمریکا سوق می دهند و واشنگتن نیز با به بازی گرفتن اصل جنگ و صلح، اعراب را وادار به پذیرش خواسته های خود می کند.
3)ملتهای کشورهای عربی نشان داده اندکه پذیرنده سازش با آمریکا و رژیم صهیونیستی نیستند و بر حمایت از مقاومت تاکید دارند. مواضع ملتهای عربی در طول جنگ 22 روزه غزه به صراحت این امر را آشکار ساخت که آنها حامی هیچ سازشی حتی اجرای طرح صلح عربی نیستند و بر اصل مقاومت و حمایت از حرکت های مسلحانه ملت فلسطین تاکید دارند.
در جمع بندی کلی از آنچه در قبال تحولات فلسطین بیان شد می توان گفت: طرح صلح عربی و تحرکات اخیر اعراب نمی تواند دستاوردی برای آنها به همراه داشته باشد و در اصل آنها به دنبال سرابی هستند که به دلیل سیاست های توسعه طلبانه آمریکا و وجود رژیم صهیونیتسی با ماهیتی دروغین، امکان پذیر نخواهد بود. این روند در نهایت انزوای بیشتر اعراب را به همراه دارد چرا که ملتهای عربی با این روند مخالف بوده و بر اتحاد منطقه ای برای حمایت از جبهه مقاومت تاکید دارند در حالی که سران عرب در مسیری مغایر با این خواسته حرکت می کنند.