کشتار فلسطینی‌ها در سایه گفت‌وگو

على تتماج
تحولات سرزمین های اشغالی فلسطین در ماه های اخیر باردیگر در اولویت رخدادهای جهانی قرار گرفته است. از یک سو عملکردهای فلسطینی ها و صهیونیستها و از سوی دیدگاه ها و تحرکات بازیگران خارجی بیش از پیش براهمیت موضوع افزوده است . نکته قابل تامل در تحولات فلسطین اشغالی تحرکات و اقدامات رژیم صهیونیستی می باشد که در طیف های متضادی اجرا می شود. طرح های اجرا شده از سوی تل آویو را می توان در بخش های تحرکات ظاهری و باطنی تقسیم بندی کرد.
الف) آنچه صهیونیست ها در ظاهر اجرا می کنند به اصطلاح اهل گفت وگو ومصالحه می باشد. آنها که در برابر بازیگران خارجی بویژه افکار عمومی جهان تحت فشار می باشند. و از سوی دیگر ایالات متحده نیز برای فرار از شکستهایش ناچارا برای حل بحران فلسطین خواستار تعدیل مواضع صهیونیست ها شده ( هرچند ظاهری)، گزینه به اصطلاح گفت وگو را در پیش گرفته اند. این اقدام در دوبخش اجرایی می شود. اولا مذاکره با طرف های فلسطینی در تشکیلات خودگردان که بعضا با وعده های اقتصادی و امنیتی همراه است.
ثانیا حضور در نشست های سازش کاران در عرصه جهانی که در آناپولیس و پاریس نمود پیدا کرد. آنها در نشست ها چنان وانمود می سازند که این رژیم لوح پاکی است که برای صلح در منطقه تلاش می کند واین فلسطینی ها هستند که عامل بحران می باشند! در طرح های به اصطلاح مذاکراتی صهیونیست ها کمک های اقتصادی و نظامی به تشکیلات خودگردان مطرح شده است که به بهانه امنیت در برابر مقاومت قرارگیرد.
ب) بخش دوم سیاست های صهیونیست ها را می توان در استراتژی بنیادی آنها مشاهده کرد که برخلاف تعهدات و وعده های آنها به جامعه جهانی می باشد. این استراتژی که بارها از سوی سران این رژیم بویژه اولمرت نخست وزیر و باراک وزیر جنگ اعلام شده عبارتند از : اولا سیاست کشتار فلسطینی ها که از طریق حملات نظامی، بستن گذرگاههای عبور و عدم اجازه به فلسطینی ها برای خروج از غزه، ادامه تحریم های فلسطینی ها در غزه، افزودن مواد سمی بویژه آلاینده های مراکز هسته ای (دیمونا) به آبهای وارده به اراضی فلسطینی نشین که هزاران فلسطینی را در معرض مرگ تدریجی و آرام قرارداده و ... صورت می گیرد. نکته قابل توجه آنکه پس از نشستهای سازش کارانه در آناپولیس و پاریس، صهیونیستها به بهانه های امنیتی به تشدید کشتار فلسطینی ها می پردازند.
ثانیا محور اصلی سیاستهای صهیونیستها، توسعه طلبی در اراضی فلسطینی بویژه کرانه باختری و بیت المقدس می باشد. توسعه شهرک سازی در این مراکز، افزایش ایستهای بازرسی برای اخراج فلسطینی ها از این مناطق، تقسیم بندی های جدید در ساختار شهری که آنها را به مناطق یهودی نشین و عرب نشین تقسیم می کند و با دیوار حائلی از یکدیگر جدا می کند، تغییر در زیرساختهای مسجدالاقصی که به صورت پنهانی و آشکار انجام می شود و ... از جمله سیاستهای توسعه طلبانه صهیونیست ها است که برخلاف مصوبات نشستهای دوجانبه و چندجانبه اجرا می شود. به عبارتی می توان گفت که اکنون صهیونیست ها سیاستهای دوگانه را درقبال تحولات اجرا می کنند، از یک سو از روند مذاکره و گفت وگو سخن می گویند و از سوی دیگر بر تشدید جنایت علیه فلسطینی ها می افزایند. البته این نکته قابل ذکر است که آنها دریافته اند، بازیگران منطقه ای و جهانی بویژه آمریکا واعراب برای به اصطلاح صلح خاورمیانه تلاش می کنند، لذا تل آویو در موازنه ای دوگانه با تشدید حملات و اجرای سیاست های خصمانه امید دارد تا جهان را وادار به دادن امتیازات بیشتر در ازای حذف این تحرکات نماید. صهیونیست ها براین امر تاکید دارند که از یک سو راه را برای گفت وگو باز نگاه داشته تا چنان وانمود سازند که بازیگران خارجی، بویژه اعراب درکنار فلسطینی ها عامل بحران فلسطین می باشند و از سوی دیگر با بهره گیری از حساسیت های بین المللی به تشدید کشتارها می پردازند تا در نهایت جامعه جهانی پای میز گفت وگو به امتیازدهی وادار شود.
به هر تقدیر روند تحولات فلسطین و سیاستهای دوگانه صهیونیست ها این حقیقت را آشکار می سازد که نشستهای سازش کارانه تشکیلات خودگردان و نیز نشستهای جهانی که به نام صلح برگزار شد، نه تنها دستاوردی برای ملت فلسطین و حل چالش های آنها نداشته بلکه به ابزاری برای تشدید امتیازگیری صهیونیستها با حربه کشتار مبدل شده است. نشستهایی که در آنها به جای محاکمه رژیم صهیونیستی و تاکید برحقوق فلسطینیان که شامل بازگشت آوارگانی به وطن ، خروج صهیونیستها از اراضی اشغالی و باز پس دهی بیت المقدس به آنها می باشد، به وعده های سیاسی و اقتصادی پرداخته می شود در نهایت به بهانه و ترفندی برای تشدید جنایت های صهیونیست ها مبدل می شود که در لوای آن کشتار فلسطینی ها و توسعه طلبی در سرزمین آنها اجرا می شود. این نشستها و تحرکات صهیونیستها این حقیقت را برای ملت فلسطین آشکار ساخت که سازش کاری دستاوردی برای آنها ندارد لذا استمرار مقاومت تنها راه تحقق آرمانهای آنها تا تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف خواهد بود. راهی که اکنون ملت فلسطین با اهدای صدها شهید آن را می پیماید و برادامه آن تاکید دارد.