معصومه ابتکار عضو شورای شهر تهران در نطق پیش از دستور خود باشدت و صراحت از «طرح ارتقای امنیت اجتماعی» انتقاد کرد و در فرازی از این سخنان انتقادی گفت:«چرا نتوانسته ایم پس از این همه سال که کلیه امکانات را در اختیار داشتیم به راهکارهای منسجم و متعادلی در این زمینه برسیم.»
با شنیدن این سخن انسان به یاد ده سال قبل می افتد یعنی هشت سال از «این همه سال » که خانم ابتکار باید پاسخ دهد با توجه به اینکه طی این هشت سال دولتی روی کار بوده« که وی از مسئولان و وابستگان حزبی و تشکیلاتی آن بود برای این معضل به کدام راهکار منسجم ومتعادلی دست یافت و آن را به اجرا گذاشت. شاید پاسخ واقعی این سوال را بتوان از درون وزارت ارشاد آن دوره پیدا کرد دوره ای که این گونه ناهنجاریها معضل تلقی نمی شد و برای پر و بال دادن به آن از شبه منطق اباحه گری«تساهل و تسامح» غربی نیز درحد وافر استفاده شد. اگر این اتفاق ویرانگر در آن دوره هشت ساله نمی افتاد شاید شنیدن این سخنان از خانم ابتکار و دوستان وی خالی از لطف نبود، اما حالا؟! به عیان پرچم دشمن در مسلخ قربانی کردن ارزشهای اصیل اسلامی ومسخ هویت دینی و ملی جوانان این مرز و بوم مشهود است و خانم ابتکار و همفکران وی نباید چشم خود را بر روی این واقعیت تلخ و خطرناک ببندند!