نقاب شکسته دموکرات ها /سیدیاسر جبرائیلی

بالاخره مناقشه حزب دموکرات با کاخ سفید بر سر تامین بودجه جنگ عراق پایان یافت و دموکرات ها با حذف جدول زمانبندی شده خروج نظامیان آمریکایی از عراق در بودجه جدید، و تنظیم بودجه ای مطابق میل بوش، در این بازی سیاسی شکست خورده و به اهداف تبلیغاتی خود دست نیافتند. در این باره گفتنی هایی است.
در مبارزات انتخاباتی هفتم نوامبر 2006 کنگره آمریکا، دموکرات ها توانستند با بهره برداری از مخالفت افکار عمومی این کشور با جنگ عراق، پس از 12سال دوری از حاکمیت در کنگره، به قدرت بازگردند، نظرسنجی هایی که در آن زمان صورت گرفت، نشان می داد که از هر 10شهروند آمریکایی شش نفر مخالف جنگ بودند و از این تعداد 78درصد گفتند که به دموکرات ها رأی خواهند داد.
پس از پیروزی در انتخابات کنگره، حزب دموکرات که برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 آمریکا نیز دورخیز کرده بود، اقدام به تصویب طرح ها و لوایحی در مخالفت با جنگ عراق کرد. مهمترین و برجسته ترین این مصوبه های زنجیره ای، شاید لایحه ای بود که به «نام» جلوگیری از اعزام 21هزار و500 نیروی نظامی جدید به عراق تنظیم شد. این لایحه اگرچه توانست در مجلس نمایندگان به تصویب برسد، اما مجلس سنا با تصویب نکردن آن ضربه بزرگی به پروژه تبلیغاتی دموکرات ها وارد ساخت.
از این پس، لفاظی های افراطی دموکرات ها علیه جنگ عراق شدت گرفت و به دنبال آن پروژه بعدی تبلیغات به اجرا گذاشته شد. زمانی که بوش خواستار افزایش 100میلیارد دلاری بودجه جنگ شد، دموکرات ها قصه ای دیگر ساختند: «بودجه را تصویب می کنیم، به شرطی که بوش از عراق خارج شود.»
دموکرات ها به خوبی می دانستند که بوش این مصوبه مشروط را وتو خواهد کرد. آنها می دانستند که لغو وتوی رئیس جمهور و ملزم کردن او به اجرای یک مصوبه به دو سوم آرای هر دو مجلس کنگره نیاز دارد و آنها این توان را ندارند. سرانجام بودجه درخواستی بوش به اضافه «ضرب الاجل عقب نشینی نظامیان آمریکایی از عراق» تصویب شد و بوش نیز همانگونه که وعده داده بود آن را وتو کرد.
اما اقدام روز پنجشنبه گذشته کنگره تحت حاکمیت دموکرات ها در حذف جدول زمان بندی شده خروج نظامیان آمریکایی از عراق و تصویب بودجه دلخواه بوش، به این بازی تبلیغاتی پایان داد.
دموکرات ها اکثریت لازم را برای تصویب نکردن این بودجه 120میلیارد دلاری در کنگره داشتند. آنها به راحتی می توانستند این لایحه درخواستی از سوی بوش را تصویب نکنند، ماجرایی که در جنگ ویتنام اتفاق افتاد و در آن تاریخ، کنگره با تصویب نکردن بودجه درخواستی رئیس جمهور وقت و وارد آوردن فشار مالی به دولت، باعث خروج آمریکا از ویتنام شد. اما دموکرات ها این کار را نکردند و آنچنانکه «هری رید» رهبر اکثریت سنای آمریکا گفت، چیزی « بالاتر از انتظار بوش» تقدیم وی کردند.
این اقدام دموکرات ها را می توان یک پیام برای جهانیان و یک خسارت بزرگ برای این حزب ارزیابی کرد. دموکرات ها با تصویب این بودجه، به همه مردم دنیا اعلام کردند که نه تنها مخالف جنگ عراق نیستند، بلکه تحقق رویای امپریالیسم آمریکا به شدت به نفت عراق نیازمند است و آنها هم این رویا را در سر دارند. پیام مصوبه اخیر این بود که احزاب سیاسی حاکم، تنها مجریان سیاست های کلی یک حکومت و نظام سیاسی هستند و تنها ممکن است با روی کار آمدن احزاب مختلف، میدان های اجرای این سیاست های کلی تغییر کند، نه ماهیت آنها.
اما ضربه این مصوبه بر پیکر حزب دموکرات که تشنه در دست گرفتن قدرت در آمریکاست، این است که گروه های ضدجنگی که در انتخابات کنگره در کنار دموکرات ها قرار گرفتند و آنها را روی کار آوردند، هم اکنون علیه آنها موضع گرفته اند. گروه های ضد جنگ به انحاء مختلف تهدید کرده بودند که اگر دموکرات ها بخواهند از این لایحه در کنگره حمایت کنند، با خسارات سیاسی درازمدتی روبرو خواهند شد.
نتیجه اینکه هم اکنون، این بازی تبلیغاتی نه تنها به نفع جمهوری خواهان آمریکا تمام شده، و احتمال موفقیت دموکرات ها در انتخابات سال 2008 به شدت تضعیف گردیده است، بلکه دست دموکرات هایی که ماه ها نقاب «مخالفت با جنگ» را بر صورت داشتند، رو شده است.

کیهان 6/3/86