لااقل آزاده باشید/جواد جلالیان

در چند ماه اخیر در پرتو آزاداندیشى دولت نهم، روزنامه هاى پرشمار حزبى و وابسته به جریان هاى سیاسى هر از گاهى فرصت یافته اند تا میلاد نورسته اى دیگر از جنس خویش را جشن بگیرند،اما متأسفانه در عین بهره مندى از آزادى هاى تضمین شده در عرصه چاپ و انتشار، فریاد فقدان آزادى، برخورد با مطبوعات، بسته شدن فضاى انتقاد و... را سر مى دهند.

به نظر مى رسد روش و منش ستیزه جویانه برخى از رسانه ها در برابر دولت نهم و رئیس جمهور سختکوش، مردمى و خدمتگزار، نقش و کارکرد آنها را به عنوان وسیله ارتباط جمعى، زیر سؤال برده و استمرار رویکردهاى غیرحرفه اى بتدریج امید به تغییر این وضعیت ناهنجار را به یأس مبدل ساخته است.

قطعاً منشأ انتقاد از برخى رسانه ها و سرزنش رفتار آنها به بزرگنمایى یک موضوع غیرمهم و پیش پا افتاده، یا کوچک شمردن و سرپوش گذاشتن بر اقدامات اساسى و مهم دولت در خدمت رسانى به جامعه مربوط نمى شود. مشکل امروز دولت با رسانه هاى مخالف، ریشه در ادعاى بى مبناى آنها مبنى بر مخالفت دولت نهم با نقد و انتقاد و طرفدارى از مجیزگویى یا ثناگویى رسانه ها ندارد. آنها به دلیل منتشر نکردن مواضع دولت یا توهین و تخریب شخصیت این و آن مورد سؤال قرار نمى گیرند. از آنها خواسته نشده است که منعکس کننده اظهارات و مواضع دولت و رئیس جمهور باشند و به نفع دولت تبلیغ یا خبررسانى کنند. بحث امروز دولت با این دسته از رسانه ها، بحث بر سر آزادگى، مروت و انصاف است. این خواسته زیادى از رسانه هاى مخالف دولت نیست که قلب واقعیت نکنند؛ از تحریف سخنان رئیس جمهور و مبنا قرار دادن تحریف ها در تحلیل ها و تفسیرهاى بعدى خود بپرهیزند؛ آمار و ارقام تقلبى و غیرواقعى را در جامعه منتشر نسازند و افکار عمومى را از دریافت واقعیت ها محروم نکنند. زبان دولت نهم در برابر این رسانه ها زبان ملایمت، متانت و بردبارى است؛ با این وجود، این امر بى حد و مرز نیست. رسانه ها با وجود وابستگى به احزاب و جریان هاى سیاسى طالب قدرت، باید حقوق مردم را رعایت کنند. قانون، دست مسئولان امر را در برابر اعاده نشدن حقوق مردم، باز نگذاشته است و آنها مجبور به واکنش قانونى در برابر کسانى هستند که حقوق مردم را نادیده گرفته و بلکه تضییع مى کنند.