دایره تبلیغات را وسیع‌تر ببینیم!

یونس فتحی
نیم نگاهی به فعالیتهای گسترده تبلیغات سپاه در دهه 60 و چند سال بعد از آن یادآور حضور چشمگیر و موثر فعالیتهای تبلیغاتی و فرهنگی سپاه در جامعه و در بین کارکنان سپاه در آن سالهاست. شاید بتوان گفت تعداد قابل توجهی از مدیران و دست اندرکاران فرهنگی فعلی و سالیان گذشته کشور، محصول همین دوران طلایی هستند. دورانی که سپاه توانست با درک هوشمندانه و با بهره گیری از نیروهای متخصص و متعهد خود ، شرایطی را بوجود آورد که بسیاری از آثار فرهنگی و هنری از این میدان به عرصه های دیگر جامعه رسوخ پیدا کند.
گرچه از آن سالها و فضای خاص آن مدت زمان زیادی گذشته است، اما همانگونه که بنیانگذار عظیم الشان انقلاب در آن سالها فرمودند:«مساله تبلیغات یکی از مسایل بسیار مهمی است که شاید در راس همه امور واقع بشود.» امروز همچنان تبلیغات از اهمیت ویژه و ممتازی برخوردار است و نه تنها از اهمیت آن کاسته نشده ، بلکه با توجه به گستردگی و توسعه ابزارهای تبلیغی و افزایش تبلیغات مخرب و به فرمایش مقام معظم رهبری «تهاجم» و یا «شبیخون فرهنگی» دشمن، این اهمیت دو چندان گردیده است .
در همین خصوص آنچه بایستی با یک نگاه واقع بینانه بر آن اذعان کرد این است که متاسفانه در سالهای اخیر بنا به دلایل گوناگون مجموعه فرهنگی و تبلیغی سپاه پیشتازی خود را در عرصه مسایل فرهنگی در جامعه کم رنگ تعریف کرده است. به گونه ای که حتی این حضور کم رنگ برون سازمانی در زمینه مسایل درون سازمان نیز اثر گذار شده است. اکنون که بنا به تدبیر مسئولان امر با تفکیک فعالیتهای فرهنگی برون سازمانی و درون سازمانی، اداره تبلیغات و فرهنگ سازمانی سپاه شکل گرفته است، شایسته است تا متولیان این سازمان جدید التاسیس ضمن استفاده از تجارب گرانقدر تبلیغات سپاه در آن سالها، دایره گسترده و بسیطی را بنا به نیازهای امروزی برای این سازمان ترسیم نمایند.
از سویی دیگر گرچه به زعم نگارنده این سطور، به عنوان فردی که سالهای متمادی در میدانهای مختلف فرهنگی سپاه و خارج از سپاه توفیق حضور داشته است ، چند گانگی کنونی مدیریت فرهنگی و تبلیغی در سپاه یکی از مشکلات اصلی این حوزه به شمار می رود ، اما در عین حال می طلبد تا متولیان امور برای رفع این نقصان، ضمن هماهنگی کامل ، با تدوین یک استراتژی بلند مدت حداقل پنج ساله، نسبت به شناسایی نقاط هدف و نیازهای درون سازمانی و برون سازمانی اقدام و برای پوشش این نقاط هدف و رفع این نیازها به صورت علمی وجامع، طرح و برنامه ریزی و عمل نمایند.
در این خصوص توجه به امکانات و ابزارهای مدرن امروزی همچون اینترنت، چند رسانه ای ها ، سامانه های پیام کوتاه،حتی راه اندازی شبکه ویژه رادیویی و تلویزیونی در کنار عدم غفلت از کارهای سنتی دیروزی همچون مجالس وعظ و خطابه ، نشریات داخلی ، تبلیغات میدانی،نمایشگاهها و فعالیتهای هنری مختلف در این زمینه، می تواند بسیار کارساز واقع شود.
در پایان آنچه علاوه بر چند گانگی مدیریت فرهنگی، موجبات نگرانی را فراهم می سازد این است که دستگاه فرهنگی و تبلیغی امروز ما چه به لحاظ سخت افزاری وچه نرم افزاری مطابق با توسعه دیگر بخشها گام بر نمی دارد. بنابر این شایسته است برای رفع این معضل نیز مسئولان عالی سپاه با واقع بینی بیشتری برنامه ریزی و تدبیر نمایند.
انشاءالله