صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار
تاریخ انتشار : ۲۱ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۰:۴۲  ، 
کد خبر : ۹۱۶۴۱

چرا اهانت به ملت؟! /محمدکاظم انبارلویی


بصیرت: محسن امین زاده رئیس کل ستاد ائتلاف اصلاح‌طلبان گفته است:
- بزرگترین شکست سیاسی ایران پس از جنگ ایران و روس در دولت نهم پدید آمده است .
- وضعیت این دولت شبیه به دوران قاجار است.
- دولت در سیاست خارجی شو اجرا می‌کند و اجلاس ژنو ماجراجویی و شارلاتان بازی بود.
- می‌ ترسم اوباما به ایران اعلام جنگ کند.(1)
ادب نقد و اخلاق گفتگودر طرح این مباحث موج می‌زند. آقای محسن امین‌زاده یک دیپلمات در دولت اصلاحات بود . او در یک جمع دانشجویی با نادیده گرفتن شعور مخاطب به طرح مباحثی می‌پردازد که جز عصبانیت ناشی ازتوفیقات دولت در سیاست خارجی چیزی از آن فهم نمی‌شود.
فحاشی، تکه‌پرانی ، ناسزاگویی و بالاخره بی‌انصافی دراین نگاه به سیاست خارجی دولت به خوبی آشکار است.
حدود200 سال پیش در جنگهای ایران و روس بخشهای عظیمی از کشورعزیزمان ایران جدا شد و قرارداد ترکمنچای و عهدنامه گلستان به صورت ننگین‌نامه‌هایی در تاریخ ایران ماند. اکنون که ایران مقتدرانه حضور خود را در باشگاه هسته‌ای جهان اعلام کرده و در باشگاه هوا فضا جزء 10 کشور برجسته جهان است کدام قطعه از خاک کشور را به دشمن واگذار کرده است ؟گناه دولت نهم از نظر بیگانگان تسلط برهوا و فضا است. با این گناه چگونه تشخیص دادید بزرگترین شکست سیاسی ایران پس از جنگ ایران و روس پدید آمده است؟!
1+5 یعنی دولتهای روس وانگلیس و فرانسه و آمریکا و چین وآلمان از پیشرفت‌های ایران عصبانی و ناراحت هستند. آیا در دوران قاجار هم همین‌ بود . دولتهای قاجار دست نشانده این قدرتها بودند. دولت نهم منتخب ملت ایران است نه منتخب دولتهای زورگوی اروپایی، آیا این اهانت به ملت نیست؟
دولت منتخب ملت را قاجاری می‌نامید، رئیس جمهور در اجلاس ژنو قبل از سخنرانی خود آمریکا و رژیم صهیونیستی را از اجلاس اخراج کرد و سپس در حین سخنرانی، حامیان آنها را از اجلاس بیرون کرد. جامعه جهانی شاهد انزوای سیاستهای نژادپرستانه رژیم صهیونیستی بود.
آنچه از رسانه‌های جهان به طور مستقیم از اجلاس ژنو پخش شد - بدون اینکه بتوانند سانسور کنند- این بود که رئیس جمهور کشورمان با اقتدار ندای مظلومیت مردم فلسطین را فریاد زد و جنایات رژیم صهیونیستی را فاش ساخت. آمریکا و رژیم صهیونیستی و هواداران آنها هم تاب شنیدن این مواضع حق‌طلبانه را نداشتند و پاسخی هم نداشتند، لذا بیرون رفتند. نطق رئیس جمهور ما اعلام یک کیفر خواست جهانی علیه ستم رژیم کودک‌کش صهیونیستی بود.
چرا نباید عزت و عظمت ملت ایران را در این اجلاس که توسط رئیس جمهور پاسداری شد تقدیر کنیم و نام «شارلاتان بازی»، «ماجراجویی»و «شو» بر آن بگذاریم . اگر وزیر خارجه رژیم صهیونیستی می‌خواست به رئیس جمهور این ملت فحش بدهد بعید بود غیر از آن سه عبارت موهن مطلب دیگری بگوید!
همه این حرفها یک طرف، حرف آخر آقای امین زاده دیپلمات دولت اصلاحات یک طرف دیگر است . او می‌گوید ، می‌ترسم اوباما به ایران اعلام جنگ کند. یکی نیست به این آدم بگوید اخوی اگر اینقدر ترسو هستی اصلا چرا لباس دیپلماتهای جمهوری اسلامی را می‌پوشی؟ اگر آمریکایی‌ها حال حمله به ایران را داشتند زمان بوش این کار را می‌کردند. اگر آنها جرات تهاجم به ایران را داشتند موقعی که احمدی‌نژاد با قدرت و شجاعت پلمب تاسیسات هسته‌ای را شکست، حمله می‌کردند.
ترس شما از آمریکا در دولت قبلی استقلال کشور را به حراج گذاشته بود. ترس شما از اروپا و آمریکا سدی ساخت برای پیشرفت‌های علمی کشور ؟! حالا انصاف بدهید شما رفتار قاجاری داشتید یا دولت نهم؟!
احمدی‌نژاد به عنوان رئیس جمهور در مجلس سوگند یاد کرده است همه استعداد و صلاحیت خود را برای اعتلای کشور به‌کار گیرد و از استقلال سیاسی کشور حراست کند. او طی چهارسال گذشته رکوردهای کم‌نظیری از پیشرفت کشور و رکورد بی‌نظیری در دفاع از استقلال سیاسی کشور به جای گذاشته است که این مثل روز روشن است . انکار آفتاب آن هم در یک جمع دانشجویی در دانشگاه تهران برای اخذ 4 عدد رای، آن هم با چاشنی فحش و استهزاء چه فایده‌ای برای شما دارد؟ اینجاست که دقت احمدی‌نژاد در پاسداری از ادب نقد و گفتگو را درک می‌کنیم که به طرفداران خود گفت: هیچ کس حق ندارد به طرفداری از من به دیگران تعرض کند . رعایت اخلاق انتخاباتی یک اصل است. هیچ کس حق ندارد کاندیداها را تخریب کند.
سوال من از جناب آقای مهندس موسوی این است که تبلیغ شما باید به قیمت اهانت به منتخب ملت تمام شود؟ آیا شما هم حاضرید مانند احمدی‌نژاد توصیه‌ای به هواداران خود بکنید تا حرمت نامزدها که از رجال سیاسی و مذهبی کشور هستند محفوظ بماند؟
احمدی‌نژاد جمعه گذشته به هنگام ثبت نام نامزدی خود گفت: انتخابات باید مقدم دوستی و برادری‌ها باشد و زمینه را برای همبستگی ملی فراهم کند.
آیا با این فحاشی‌ها می‌شود همبستگی ملی را پدید آورد؟
پی‌نوشت:
-1 کیهان، 88/2/17 ص 2

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات