یا مهدی...! /پژمان کریمی

یا مهدی! اى قائم ایمان و عشق!

مرگ ما باد که تو در وقت زیارت دو قبله‌گاه نور در سامراى اندوه، مظلومیت پدرانت، کوکبان نهم و یازدهم نهضت نورانى امامت را آه مى‌کشی!

مرگ ما باد که پس از 1400 سال جاهلان و نااهلان در وحدتى با کفار، ناجوانمردانه فاجعه کربلا را به دگرگونه تکرار و تکرار مى‌کنند و چنین یوسف زهرا را دغدار!

مرگ ما باد اگر سر به گریبان غفلت فرو بریم و چون کوفیان بى‌وفایی،امام زمانمان را به اندوه بى‌حرمتى به آل نور رها سازیم.

یا مهدى ما نیز غربت‌نشین کوى اندوهیم! ما نیز چون شما سوگوار مظلومیت آل و امت محمدیم!

چگونه مى‌توان در سوگى چنین نداى انا الله و اناالیه راجعون سر نداد؟

چگونه مى‌توان در اندوهى چنین به وقت ظهور شما اى ناجى زمین، بیش از همیشه نیندیشید و دعاى فرج را سر نداد؟

چگونه مى‌توان به شمشیر منتقم شما چشم ندوخت و به راه بر دمیدن خورشید انقلاب بزرگ و جهانى‌تان بیش از پیش دلهاى شکسته را امید نداد.

یا مهدی! دستان دعاى عاشقى‌مان را ببین... ببین چگونه در پى تو ستارگان لحظه‌ها را مى‌شمارند. بشنو... این نجواى دل عاشق و احساس زخم خورده ماست که: “یا مهدی... عجل”!