بسماللهالرحمنالرحیم
بررسی روند روی کارآمدن نومحافظه کاران زمانی که به ابتدای دوره حکومت بوش پسر می رسد با به صدا در آمدن آژیر خطر مواجه می شود. زیرا ادعاهای جدید و ترس آوری از ناحیه آنها مشاهده می شود که خطرناک ترین آن ادعای برخورداری از رسالت آسمانی پاک کردن جهان از شرارت و پلیدی است و چون تفسیرگران شرارت و پلیدی خود این مدعیان هستند، حمله به افغانستان و عراق را آغاز کردند و از رهگذر آن دست به هر جنایت و کشتاری زدند. شدت عمل خشونت بار آنها نسبت به افراد بی گناه و غیرنظامی آنچنان وحشیانه و از سر بی رحمی و قساوت است که هر بیننده و نظاره گری را به این نتیجه می رساند که آموزه های سیاسی و قدرتمدارانه، آنها را به این باور رسانده که در بسیاری از موارد می بایست ارزش انسانها را بسیار ناچیزتر از ارزش حیوانات دید. این نگرش و این رفتار سبعانه تهدید نوینی برای جهان بشریت است و واجب است همه برای هلاکت و نابودی آن چاره جویی کنند. صرف بازماندن این گروه خطرناک از ادامه کشتار عمومی پس از اشغال عراق- هر چند هراز گاهی در عراق وافغانستان چنین کشتاری تکرار می شود- به معنای پایان و دست برداشتن این گروه کژ اندیش از باورهای خطرناک خود نمی باشد. باید باور داشت این گروه به محض مساعد دیدن اوضاع میل به جنایت آفرینی پیدا می کند از این رو می توان این گروه را که در نظام سیاسی آمریکا برای خود جایگاه قانونی پیدا کرده ، تهدید بزرگ جامعه جهانی دانست.
دمکراتها به عنوان رقیب داخلی و سنتی این گروه این روزها به علل مختلف با جدیت تمام با این گروه درگیر شده اند و جدی بودن این درگیری می تواند به شدت از توان و قدرت نومحافظه کاران بکاهد. این درگیری می تواند فرصتهای خوبی را دراختیار مجموعه هایی قرار دهد که با آمریکایی ها اختلاف پیدا و پنهان دارند از جمله جمهوری اسلامی ایران.
مخالفت 72 درصدی افکار عمومی آمریکا و فاصله گرفتن بسیاری از چهره های سرشناس جمهوری خواه از جرج بوش و بویژه کسانی که قصد دارند از موضع حز ب جمهوری خواه برای انتخابات آینده کاندیدا شوند، خبرهای خوبی است برای کسانی که در انتظار حذف این گروه از کاخ سفید می باشند.
علت اصرار نومحافظه کاران برای برگزاری اجلاس شرم الشیخ و حضور ایران در آن نشست ودیدار رایس با وزیر خارجه سوریه و تغییر لحن مقامات آمریکایی درباره ایران و ابراز تمایل رایس وزیر خارجه آمریکا برای مذاکره با مقامات ایرانی و متحول ساختن روند روابط 28 سال گذشته آمریکا وایران از موضوع مهمی خبر می دهد که از یک نگاه فراتر از بحث عراق، ایران، فلسطین، لبنان و ... می باشد. نومحافظه کاران مطلع از اوضاع و موقعیت وخیم واسف بار خود، این روزها سختی و نرمی برخورد در ارتباط با مسایل خارجی را نه بخاطر آن مسایل بلکه درجهت حفظ و بقای خود در حکومت اعمال می کنند. با وجود حضور ایران در نشست شرم الشیخ آنگونه که آمریکایی ها انتظار داشتند این حضور و این نشست نتوانست خواسته آنها را برای دسترسی به عوامل تقویت کننده موقعیت آنها در جهت بقاء در حکومت تامین کند، حتی دیدار رایس با وزیر خارجه سوریه در این جهت به کار آمریکایی ها نیامد و مصوبات نشست هم به واسطه فقدان ضمانت اجرایی، چندان جلب توجه نکرد از این رو آمریکایی ها همچنان به دنبال مذاکره با ایران هستند، آنها بود و نبود خود را درموضوع «چگونگی رفتار ایران» می بینند درباره نوع مواجهه ایران با این امر می توان در ذیل «اتفاق بزرگ و یامعامله بزرگ» سخن گفت.