اصولگرایان در سرنوشتی مشترک

دکتر یدالله جوانی
اصولگرایان به عنوان یک جریان سیاسی، در واقع به تمامی احزاب، گروهها، نیروها و تشکل های سیاسی گفته می شود که به خاطر اعتقاد و پای بندی به یکسری اصول از جمله، اسلام، امام (ره)، قانون اساسی، ولایت فقیه و رهبری، این عنوان را برای خود برگزیده اند. این مجموعه های سیاسی موقعی تحت یک عنوان واحد یعنی اصولگرایی تشکل یافتند که این اصول، از سوی جریانی خاص مورد تعرض قرار گرفت ودر حال آسیب دیدن در صحنه سیاسی کشور بود. اصولگرایان به خاطر وحدت وانسجام خود توانستند درانتخابات شوراهای دور دوم ومجلس هفتم به پیروزی چشمگیری دست یافته وبه دغدغه های نیروهای وفادار به انقلاب اسلامی با تشکیل مجلس هفتم باعنوان مجلس اصولگرا پایان دهند. هر چند شورای هماهنگی نیروهای اصولگرا در انتخابات نهم ریاست جمهوری نتوانست آن نقش اساسی خود را در ایجاد هماهنگی بین تمامی مجموعه های اصولگرا ایفا نماید، لکن به دلیل شرایط خاص سیاسی حاکم برکشور، در مجموع اصولگرایان پیروز عرصه انتخابات نهم ریاست جمهوری شدند.
رقیب سیاسی جریان اصولگرایی که به دلایل مختلف رای مردم را ازدست داده بود، تلاش برای بازگشت به عرصه قدرت را پس از انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری در دستور کار خود قرارداد. این جریان برای بازگشت مجدد به قدرت سیاسی ، تحقق سه موضوع را ضروری تشخیص داد.
1- رسیدن به وحدت حداکثری درجبهه موسوم به اصلاح طلبان با تأمین منافع حداقلی هر یک از گروه های اصلاح طلب
2- ایجاد اختلاف و چند دستگی وانشعاب در درون جبهه اصولگرایی
3- القاء ناکارآمدی جبهه اصولگرایی در حل مشکلات مردم و کشور
4- شواهد وقرائن بسیار حاکی است که رقیب جبهه اصولگرایی، با تمام توان در حال تلاش برای پیاده سازی وعملیاتی کردن سه موضوع مذکور است. ایجاد وحدت وائتلاف درمیان مجموعه ای از احزاب و گروه های سیاسی با مبانی مشترک امر طبیعی است و گروه های موسوم به اصلاح طلب همانند دیگر جریانها حق چنین ائتلافی را دارند. اما ایجاد اختلاف دریک جریان وتلاش برای ناکارآمد معرفی کردن آن جریان یک امر طبیعی ومبتنی بر ارزشهای دینی و اعتقادی نیست.
اکنون که رقبای اصولگرایان چنین راهبردی را برای پیروزی در صحنه های سیاسی انتخاب کرده اند، این اصولگرایان هستند که باید نسبت به اتفاقات این صحنه بسیار پیچیده با ظرافت ونهایت تدبیر و خرد ورزی عمل نمایند. اصولگرایان می توانند صدها و یا دهها حزب، گروه وتشکل سیاسی باشند وبا این کثرت تحت عنوان اصولگرایی مسیر واحدی را طی نمایند. اما چنددستگی در جبهه اصولگرایی با عناوینی چون اصولگرایان فلان واصولگرایان فلان، این یعنی همان اختلافاتی که در نهایت ضربه های جبران ناپذیری را به این مجموعه وارد خواهد ساخت. قبل از اینکه اصولگرایی برای نیروهای معتقد به انقلاب اسلامی و وفادار به جمهوری اسلامی اصلاح گردد، این نیروها با عنوان آبادگران ایران اسلامی شناخته می شدند.
به عبارتی عنوان آبادگران ایران اسلامی تابلوی نیروهای اصولگرا در صحنه ی رقابت های سیاسی بود. اختلاف سلیقه ها به مرور زمان این مجموعه را به سمت اشتقاق با عناوینی چون آبادگران مجلس و ... سوق داد. هر چند در آن دوره این انشعابها بهره ای جدی برای رقبای اصولگرایان نداشت، لکن در شرایط کنونی شرکت در مسیر اصولگرایی با هر هدف و عنوانی و باهر انگیزه ای می تواند به تضعیف این جریان و از دست دادن پایگاههای اجتماعی آنان منجر گردد.
ناگفته پیداست که تکثیر در این جبهه وایجاد صف بندی در درون آن و به چالش کشیدن یکدیگر، القاء ناکار آمدی این مجموعه را هم سبب می گردد. این تکثر وشاخه شاخه شدن از یک سو و القاء ناکار آمدی آنان از دیگر سوی، سرنوشت مشترکی را برای اصولگرایان رقم خواهد زد که باید تمامی اصولگرایان با هرگرایش و سلیقه ای به تبعات این سرنوشت مشترک توجه کرده و تا فرصت ها از دست نرفته به دنبال چاره جویی برای حفظ وحدت این مجموعه باشند.