خواسته‌های مردم فرانسه از کلیددار جدید الیزه

قاسم غفورى
دور دوم انتخابات فرانسه در 16اردیبهشت ماه برگزار شد تایکی از دو کاندیدا به کاخ الیزه راه یابد چنانکه بسیاری از ناظران سیاسی پیش بینی می کردند،«نیکاسارکوزی» نماینده راستگرای حزب حاکم اتحاد برای جنبش مردمی فرانسه ( UMp) با 53 درصد آرا توانست در برابر رقیب سوسیالیست خود، خانم «سگولن رویال» با 47 درصد آرا به پیروزی دست یافته تا به مدت 6 سال ریاست جمهوری فرانسه را در دست گیرد. سارکوزی 52 ساله که به لطف حمایت‌های شیراک، لابی صهیونیست ها (مادر وی یهودی است) و کارنامه مدیریتی گذاشته اش توانست به کاخ الیزه وارد گردد، اکنون باید پاسخگوی جمعیتی باشد که بیش از یک دوم آنها به وی در انتخابات ریاست جمهوری رای داده اند. این خواسته ها سارکوزی را ناگزیر به تدوین راهکارهای جدید وا می دارد.
1) در عرصه داخلی قوانین وضع شده ( که بیشتر توسط سارکوزی طراحی گردیده بود) بحران هایی را در کشور ایجاد نموده است. قوانین مهاجرت، اشتغال جوانان، مقابله با فقر و بیکاری چالشهایی است که در جامعه فرانسه وجود دارد. سارکوزی که خود یک مهاجر زاده مجارستانی است به رغم برخی سیاستهای افراطی (بویژه در قبال مهاجرین) باید به تدوین راهکارهایی برای حل بحران های داخلی بپردازد. با این وجود نگاه وی به برخی اصلاحات که در گذشته اجرا می نمود، می تواند به عنوان مانعی در برابر خواسته های مردم ظهور یابد. البته به دلیل نزدیکی آرا او با رویال وی لاجرم باید دولتی ترکیبی را تشکیل دهد لذا چندان نیز دارای آزادی عمل نخواهد بود.
2) چگونگی حضور در معادلات جهانی و منطقه ای بعد دیگر خواسته های مردم فرانسه از سارکوزی را تشکیل می دهد. حضور 86 درصد مردم در دور دوم انتخابات حکایت از تلاش مردمی برای دگرگونی اساسی اما آرام در چارچوب سیاست خارجی از کم تحرکی به حضور فعال اما مستقل دارد. در این چارچوب محورهایی خاص مورد توجه است. مهمترین نگاه مردم فرانسه به سیاست خارجی حضور فعال در اتحادیه اروپا است. درحالی که انگلیس به دلیل سیاستهای بلر از صحنه خارج شده و آلمان نیز به رغم فعالیت هایش در دوران ریاست بر اروپا بیش از هر چیز گرایش به ایالات متحده دارد، فرصت برای پاریس جهت حضور در اروپا به عنوان قدرت برتر فراهم شده است. اکنون فرانسوی ها خواستار تحکیم مناسبات و حضور فعال دولت جدید در اروپا می باشند تا قدرت از دست رفته خود را بازیابند هرچند که سارکوزی وعده همکاری با آمریکا داده است اما بدبینی مردم فرانسه به این کشور مانع آن است که سارکوزی بتواند وعده اش را اجرایی نماید. در شرایطی که حتی بخواهد در این راه گام بردارد با مخالفت مردمی مواجه می گردد لذا به نظر می رسد روابط دو کشور دچار دگرگونی چندانی نخواهد گردید و صرفا برخی مراودات ظاهری ارتقا می یابد.
نگاه مردم فرانسه به دولت آینده، نگاه به دولتی فعال در معادلات جهانی است. حل پرونده هسته ای ایران، فعالیت در تحولات خاورمیانه بویژه لبنان و سرزمین های اشغالی فلسطین( با حفظ سیاست دوری از عراق)، خروج نیروهای فرانسه از افغانستان (وعده سارکوزی) و فعالیت بیشتر در قالب سازمان ملل از جمله اولویتهای مردم فرانسه برای سیاست خارجی است. البته تا حدودی لابی یهودی به دلیل یهودی بودن مادر سارکوزی در تصمیمات وی تاثیرگذار خواهد بود تا وی را بیش از پیش به رژیم صهیونیستی نزدیک سازد. نتیجه اینکه سارکوزی به عنوان رئیس جمهوری میانه رو که در برابر افراطیون سوسیالیست به پیروزی رسیده است اکنون در کاخ الیزه باید برای طراحی و اجرای خواسته های مردمی فعالیت نماید در حالی که بسیاری از این خواسته ها با طرح ها و آنچه درگذشته وی اجرا نموده متفاوت می باشد. با این وجود حضور سارکوزی هرچند ایجاد کننده تحولاتی جدید در عرصه سیاست داخلی و خارجی فرانسه خواهد بود اما به دلیل گرایشهای وی به ارکان حزب شیراک، نمی تواند دگرگونی کامل و فراگیری باشد و فرانسه همچنان برخی اصول را به وپژه در بعد سیاست خارجی حفظ خواهد نمود. این امر بیشتر در روابط آن با آمریکا وتحولات خاورمیانه نمود خواهد یافت هرچند در معادلات اروپایی آن دگرگونی هایی ایجاد خواهد شد.