تفهیم اشغالگری

فتح‌الله پریشان
در روزها و هفته های اخیر شاهد طرح مجدد و چندین باره مذاکره ایران و آمریکا درخصوص وضعیت عراق هستیم که با تحلیل ها و واکنش های مختلف رسانه ای و سیاسی در داخل و خارج مواجه شد.
اما رهبر معظم انقلاب به عنوان تعیین کننده سیاستهای کلان نظام در دیدار با علما و طلاب مشهد بااشاره به دلایل عدم تغییر سیاست کلی نظام اسلامی در مذاکره و برقراری رابطه باآمریکا که ناشی از خوی سلطه طلبانه و افزون خواهانه دولتهای مستکبر و زورگوی آمریکایی است، مذاکره با آمریکا را منوط به تغییر روح و ماهیت سیاستهای این دولت استکباری کردند و در موضعی مقتدرانه و شجاعانه برای خنثی سازی دستاوردهای آمریکا از طرح بحث مذاکره با ایران، موضع رسمی نظام برای پاسخ مثبت به مذاکره با این کشور درخصوص عراق را به دلیل درخواست دولت عراق و برای تفهیم این موضوع که آمریکا علاوه براینکه یک کشور را بانقض حقوق بین الملل اشغال کرده، وظایف اشغالگری خود را نیز فراموش کرده است و ایران در صورت حاضر شدن در پای میز مذاکره با یکی از لایه های زیرین دستگاه دیپلماسی آمریکا، می خواهد این کشور را متوجه اقدامات اشغالگرانه آن در برهم زدن امنیت مردم عراق بنماید.
شکی نیست که طرح مذاکره با ایران از سوی ایالات متحده عمدتا برای خروج از مشکلات و چالش های این کشور در منطقه بویژه عراق است و تجربه میانجیگری ایران در جریان سقوط طالبان و دولت سازی در افغانستان نشان می دهد که کاخ سفید پس از خروج از باتلاق عراق مجددا به سیاستهای خصمانه گذشته باز خواهد گشت. لذا در داخل دو گونه واکنش اصلی به بحث مذاکره وجود دارد، عده ای آن را دام آمریکا برای فرافکنی مشکلاتش درمنطقه می دانند و معتقدند در هر صورت، چه ایران بپذیرد و چه نپذیرد، ناامنی و مشکلات عراق را متوجه ایران خواهند کرد و عده ای دیگر آن را فرصتی برای ایران می دانند که در شرایط ضعف و فتور آمریکا باید خوب استفاده کرد. درحالی که مقام معظم رهبری با ادبیات خاصی دایره مذاکره را تنها به موضوع عراق و آن هم از موضعی بالا و برای اشغالگری آمریکا و اینکه مسبب اصلی ناآرامی ها و کشتار بی گناهان عراقی متوجه ایالات متحده آمریکاست، محدود و محصور می نمایند. هوشمندی، تدبیر، اعتماد به نفس، برنامه ریزی و نگاه به کلام رهبری در این خصوص قطعا راه گشاست.