اسلام‌ستیزی صهیونیسم بین‌الملل

علی تتماج
نشست آمریکایی - صهیونیستی «آیپک» با حضور مقامات ارشد آمریکا نظیر جوزف بایدن، معاون رئیس جمهور آمریکا و صهیونیست هایی نظیر شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی در حالی برگزار شد که بررسی تحولات جهانی و اتخاذ استراتژی واحد در برابر آن از اهداف نشست بود. در کنار تمام مسائلی که در نشست مذکور مطرح شد، رویکرد شدیدتر آمریکا و صهیونیست ها به اصل اسلام ستیزی نکته ای قابل تأمل است که می تواند بسیاری از سیاست های آنها را تحت الشعاع قرار دهد.
بارزترین موضع گیری ضد اسلامی را در اظهارات شیمون پرز می توان مشاهده کرد. وی در آیپک اعلام کرد: «پیش از این مسئله مهم جهانی، جدایی دین از سیاست بود و اکنون جدایی دین از ترور می باشد که باید اجماعی جهانی برای اجرای آن صورت گیرد.» هر چند در ظاهر این اظهارات به منزله جدایی دین از گروه های تروریستی است که ماهیت دینی به خود گرفته اند، اما در حقیقت این مواضع در کنار تأکیدات اوباما، جوزف بایدن بر مبارزه بر بنیادگرایی اسلامی می تواند بیانگر تدوین استراتژی کلان علیه جهان اسلام باشد.
صهیونیست ها و آمریکایی ها همواره تأکید کرده اند که اسلام اولین تهدید برای آنها است و حتی جنگ افغانستان و عراق را نیز به همین دلیل اجرا کرده اند، لذا اکنون نیز برای ادامه این سیاست تلاش می کنند. طرح آمریکا و صهیونیست ها در مورد جدایی دین از ترور را می توان برگرفته از تحرکات آمریکایی ها برای کمک به متحدان خود در جهان برای سرکوب گروه های دینی به عنوان مبارزه با ترور قلمداد کرد. آنها این سیاست را در بعد وسیع تری در قالب تقابل با کشورها به عنوان مروجان افراطی گری در دستور کار قرار داده اند.
این سناریو زمانی نمود عینی پیدا می کند که پیش از ارائه طرح جدایی دین از ترور در آیپک، در تبلیغات گسترده رسانه ای آمریکا و صهیونیست ها تقسیم بندی مشخصی را در این زمینه ارائه کرده اند.
در تعریف آنها کشورهایی که به اصطلاح میانه رو باشند و سازش با آمریکا و رژیم صهیونیستی را بپذیرند در ردیف کشورهای غیرافراطی شناخته می شوند. این کشورها با آزادی عمل می توانند به سرکوب گروه های افراطی فعال در کشورهایشان بپردازند. آزادی عمل به کشورهایی مانند مصر و اردن برای سرکوب گروه های اسلامی و اخوان المسلمین و یا عملکرد عربستان در مقابله با شیعیان را می توان در این چارچوب دانست. در تعریف آمریکا و صهیونیست ها، کشورهایی مانند ایران، سوریه در کنار حزب الله لبنان و گروه های مقاومت فلسطینی که در برابر تجاوزگری ها و جنایت های صهیونیسم بین الملل و حامیان آن سکوت نمی کنند در ردیف افراطیونی قرار می گیرند که به اصطلاح آنها ترور و جنگ را وارد دین کرده اند. با توجه به آنچه از تعریف صهیونیست ها و آمریکا از دین و ترور عنوان شد می توان گفت که استراتژی آنها در آینده در قبال جهان اسلام برگرفته از چند محور اصلی است.
1)حذف فرهنگ جهاد از دین به عنوان عاملی که سبب شده تا مسلمانان در برابر ظلم سکوت نکرده و به مقابله با صهیونیسم و ایادی آن بپردازند. حذف این اصل دینی می تواند شرایط را برای اشغالگری صهیونیست ها و آمریکا فراهم کند.
2)تقویت خط سازش به نام آنانی که در جدایی دین از ترور گام برمی دارند. این امر برای توجیه سازشکاری برخی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی است.
3)ایجاد به اصطلاح اجماع جهانی در برابر جبهه مقاومت شامل ایران، سوریه، حزب الله لبنان و گروه های فلسطینی که به ادعای صهیونیست ها و ایادی آنها در غرب، محور ترور نامیده می شوند.
4)توجیه جنایت هایی که آمریکا در عراق، افغانستان و پاکستان به نام مبارزه با بنیادگرایی و در اصل برای نابودی اسلام انجام می دهد.
5)تبدیل نگرش ضد صهیونیستی حاکم بر جهان به نگرش ضدیت با اسلام چنانکه با حادثه 11 سپتامبر بخشی از این سناریو را اجرا و اکنون آن را تکمیل می کنند.
در جمع بندی کلی از عملکرد و مواضع آمریکا و صهیونیست ها در قبال دین و مسائل مربوط به آن می توان گفت که صهیونیسم بین الملل با به کارگیری ایادی خود تلاش دارد تا مانند 11 سپتامبر که اجماعی علیه جهان اسلام به نام مبارزه با تروریسم ایجاد کرد اکنون به نام جدایی دین از تروریسم ایجاد کند به عبارتی آنها از دین علیه دین استفاده می کنند تا در سایه آن به توسعه طلبی های خود ادامه دهند. با توجه به این مسئله، اتحاد جهان اسلام برای مقابله با این توطئه به ویژه با حمایت از مقاومت ملت فلسطین امری ضروری است چرا که صهیونیسم بین الملل از یک سو جنگ داخلی در کشورهای اسلامی را پیگیری می کند و از سوی دیگر جنگ سایر ادیان با اسلام را.
بر این اساس جهان اسلام امروز باید در مسیر وحدت قرار گیرد، پیش از آنکه به دلیل تفرقه افکنی صهیونیسم بین الملل درگیر جنگ های ناخواسته ای شود که حاصل آن قربانی شدن صدها هزار مسلمان خواهد بود.