چند سوال از منتقدین سیاست خارجی دولت نهم/بیژن ذبیحی
بصیرت: 1- اگر سیاست خارجی دولت نهم موفقیتآمیز نبوده است چرا آمریکا و متحدانش برای مقابله با احمدینژاد این همه هزینه میکنند و خود را به آب و آتش میزنند؟
2- چرا آمریکا و برخی احزاب و گروهای داخلی و حتی برخی شخصیتها روی یک نقطه اشتراک نظر کامل دارند و آن، اینکه رئیس جمهور آینده هر که میخواهد باشد فقط احمدینژاد نباشد!
3- چرا برخی ، از دیپلماسی مقاومت به ماجراجویی تعبیر میکنند؟
4 -اعتراض رژیم صهیونیستی به سوئیس درباره حضور رئیس جمهورمان در کنفرانس دوربان2حکایت از چه دارد؟ چرا این رژیم نماینده سیاسی خود را به نشان اعتراض از سوئیس فراخواند؟
5 -دشمن از حضور ما در عرصه بینالمللی احساس تهدید میکند ولی عقلای اصلاحطلب ایراد گرفتند چرا به ژنو رفتید؟!
6 -وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در اظهارات اخیر خود با تقسیم جهان به نظام چند قطبی از کشورهایی همچون ایران ،چین و روسیه به عنوان قدرتهای جدید نظام بینالملل نام برده است، آیا از اینکه یکی از قدرتهای مطرح جهان هستیم اصلاح طلبان باید احساس خطر کنند؟!
/1-6 در دنیای چند قطبی امروز که واشنگتن تلاش میکند تنشها با کشورهایی چون چین، ایران و روسیه را کم کند، آیا این یک گام به جلوی برای تضمین اقتدار ایران نیست؟
6/2 - منافع ایالات متحده اقتضا میکند روابط با کشورهایی که در مجاورت آن هستند را در اولویت قرار دهد و ایران در سالهای گذشته نفوذ خود در آمریکای لاتین را افزایش داده است ،آیا دیوار به دیوار مرزهای آمریکا عمق استراتژیک ایران را به رخ دشمن بکشیم ایراد دارد؟
-7 شناسایی رسمی جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک قدرت نوظهور توسط رسمیترین مقام سیاست خارجی آمریکا نشانگر اثربخشی سیاست خارجی تهاجمی دولت نهم است بنابراین استمرار مناسبات تهران با هاوانا، کاراکاس ، لاپاز، ریودوژانیرو، سانتیاگو و بوئنوس آیرس از اصلیترین رموز موفقیت دیپلماتیک و استراتژیک ما در نظام بینالمللی است. چرا برخی از این توفیق باید اظهار ناخرسندی کنند؟
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
