انتخابات دهم و نامزد اصلح

جمهوری اسلامی ایران در حالی وارد چهارمین دهه عمر مبارک خود شده که به اعتراف دشمنان و مخالفان نظام از لحاظ نسبت سنجی آن با روندهای دموکراتیک، به سبب برگزاری حدود 30 دوره انتخابات رقابتی آزاد و مردم سالار، از بسیاری کشورهای مدعی جهان دموکراتیک تر بوده و در منطقه خاورمیانه دارای مقام برتر به لحاظ رعایت ملاک های مردم سالارانه است. این امر چیزی نیست جز خواسته دین و آیین اسلامی ما که در قالب مردم سالاری دینی از آن یاد می نمائیم. اینک ایران در آستانه برگزاری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری خود بار دیگر در رأس توجهات داخلی و بویژه در زوم لنز دوربین ها و رسانه های خارجی با صدها هدف و انگیزه قرار دارد. انتخابات دهم هم برای خودی ها با اهمیت است و هم برای مخالفان، منتقدان و دشمنان، اهمیت حیاتی و تعیین کننده دارد.
اهمیت بسیار زیاد انتخابات ریاست جمهوری دهم در داخل از دو منظر حقوقی و اختیارات قانونی این جایگاه و تمایزات اساسی این دوره نسبت به نه دوره قبل قابل بررسی است؛ اولاً مطابق اصل 113 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رئیس جمهور به عنوان عالی ترین مقام پس از رهبری، از بیشترین اختیارات و صلاحیت های مسئولیتی برخوردار بوده و به تبع آن اختیار غالب امکانات کشور نیز در ید قدرت وی است و در نتیجه بیشترین نقش مدیریتی را در سعادت یا خدای ناکرده بدبختی ملت و مملکت به عهده دارد. ثانیاً انتخابات ریاست جمهوری این دوره به سبب پاره ای از ویژگی ها و شرایط داخلی و بین المللی از جمله؛ تصاعد فزاینده تهدیدات دشمنان بیرونی، آشکار شدن خط نفاق درونی در قالب جریان های هنجارشکن سیاسی، لزوم تداوم حرکت پر سرعت در مسیر اعتلای علمی و پیشرفت و ضرورت اجرایی کردن برنامه های توسعه ای و پیاده سازی چشم انداز 20 ساله و حفظ موقعیت برتر منطقه ای و جهانی مهم می نماید.
بدون شک با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به رهبری حضرت امام خمینی (ره)؛ ایران به رغم ناملایمات و سختی های نفس گیر بر منحنی صعودی قدرت در منطقه و جهان سوار شد. این روند با فراز و فرودهایی تا زمان فعلی تداوم یافت. اما ملاحظه شاخص های قدرت استراتژیک، قوت نظامی و مولفه های امنیت ملی نشان می دهد که ایران چند سال اخیر، با اغتنام فرصت به این شاخص ها شوک تصاعدی وارد کرد و به قدرت منطقه ای و حتی جهانی از منظر استراتژیست های غربی تبدیل شد. حال این روند به هیچ وجه خوشایند دشمنان و مخالفان نیست. در حالی که ملت ایران به شدت تمایل دارند روند تصاعدی ارتقای جهانی و منطقه ای ایران تداوم یابد. از هر دو منظر، انتخابات آتی بسیار تعیین کننده است و هر دو تلاش می کنند بر آن تأثیر سلبی و ایجابی مطابق خواسته خود بگذارند. از این منظر رهبری فرزانه انقلاب می فرمایند:« انتخابات می تواند برای کشور و ملت ما یک وسیله مصونیت و یک نمودار اقتدار باشد.» (11/2/84)
حال زمان پاسخ به این سوال است که برای برآوردن این شرایط چه کسی مناسبت ترین است؟ مطابق با گفتمان انتخاباتی رهبر معظم انقلاب، دو عمل مردم همواره در انتخاب های گوناگون بسیار مهم بوده و به شدت در منظر و مرآی جهانیان قرار دارد و به تبع اولی راهبرد نظام نیز محسوب می شوند؛ 1- حضور حداکثری ملت در پای صندوق های رأی 2- انتخاب آگاهانه نامزد اصلح و اصلح کسی است که:« درد کشور را بفهمد، درد مردم را بداند و از درد احساس درد مردم کند. با مردم یگانه و صمیمی باشد.» و «بتواند سطح کارآمدی نظام را افزایش دهد.»