رضا گرمابدری
مقام معظم رهبری در دیدار کارگزاران نظام با معظمله توصیه های چندگانه صریح و ضمنی داشتند. کنار هم قرار دادن تعدادی از این توصیه ها مفهوم مهمی را شکل می دهد که برای درک و فهم این مفهوم مهم می بایست تحلیل ایشان در خطبه های نماز جمعه در ارتباط با اهداف دشمن در منطقه را با دقت و موشکافی واکاوی کرد. در میان توصیه های مدنظر یک مورد میان مردم و مسئولان مشترک است و پنج مورد اختصاص به مسئولان دارد، اما مورد مشترک:
پایداری مومنانه ـ طرح موضوع «پایداری مومنانه» به این معناست که کشور همچنان از سوی دشمنان تحت فشار است و دشمن با تمام توان و با دسیسه های مختلف و در عرصه های گوناگون تلاش می کند تاخواسته های خود را به نظام تحمیل کند و کلیت نظام می بایست در برابر این خواست نامشروع دشمن بایستد و مقاومت کند. «پایداری مومنانه» هم شرح حال است و هم راهکار و هم اینکه لازم است در همه احوال بخاطر داشت این پایداری از دل یک ایمان قدرتمند نسبت به راه و هدف بیرون می آید و با حفظ این ارتباط شکست و هزیمتی متصور نیست و چه خوب است با تبیین و تشریح عنصر ذی قیمت «پایداری مومنانه» آن را به تمامی زوایا و لایه های نظام تزریق کرد تا علاوه بر مفهوم کلی، مختصات سازگار با هر زاویه و لایه در نظام را نیز کسب کند و در نهایت زنجیر شدن آنها تبدیل به پایداری خللناپذیر و غیرقابل شکست شود.
موارد مختص به مسئولان:
1- پرهیز از اختلاف ـ دشمن مترصد، پیوسته یا در حال دسیسه گری برای ایجاد اختلاف است و یا درصدد بهره برداری از اختلافات موجود، به نظر می رسد هشدار مقام معظم رهبری ضمن تائید اختلافات طبیعی فکری و سلیقه ای در حال حاضر متوجه بروز برخی اختلافاتی است که با تلاش دشمن می تواند منجر به دو دستگی و... شود.
2- حمایت از موضع واحد ـ تجربه نشان داده هرگاه دشمن از رخنه و نفوذ به دژ مستحکم نظام ناامید شده است به دنبال منافذ کوچکی گشته که بعضاً توسط ناهمخوانی و ساز مخالف افراد و گروههای کوچک به ظاهر منتقد ایجاد شده است. اینگونه مخالف خوانی ها بویژه در مسایلی که به موضعگیری نظام مربوط می شود اگرچه در ظاهر قابل اعتنا نمی باشند اما باید توجه داشت که ضمن فرصت سازی برای دشمن باعث امیدواری وی نیز خواهد شد، حال آنکه موضع واحد و یکپارچه مانند کوبیدن سر دشمن به سنگ به دشمن آسیب وارد میکند.
3- حمایت از قوای سهگانه ـ ایشان در بحث حمایت از قوای سه گانه، نقش ویژه را به دولت دادند و از اعطای این نقش ویژه می توان برداشت کرد که دو قوه مقننه و قضائیه هم می بایست توجه خاصی به یاری و حمایت از دولت داشته باشند. تمجید معظم له از دولت در قالب الفاظی وضعی همچون: جدیت، تلاش خوب و کار پرحجم حاکی از رضایت نسبی است که از دولت دارند. پذیرش اوصاف دولت با بیانی که مقام معظم رهبری دارند می تواند دل خیلی ها را نسبت به دولت مهربانتر و بالمال دولت را در انجام وظایفش کوشاتر نماید.
4- اجتناب از تبلیغ ناکارآمدی دولت ـ بیان این نکته از دغدغه مهم مقام معظم رهبری نسبت به تضعیف دولت پرده بر می دارد که این روزها توسط افراد و گروههایی به آن دامن زده می شود. ایشان به عنوان مسئول ترین و مشرف ترین فرد نسبت به دولت از اساس بحث ناکارآمدی دولت را نفی می کنند و آن را خلاف واقع و غیرمنصفانه می دانند. این اظهارنظر در خصوص دولت از این به بعد معیاری خواهد بود برای ارزیابی و اظهارنظرهایی که درباره دولت صورت می گیرد و با آن می توان نیت افراد و گروهها را سنجید.
5- انتقاد صحیح ـ با به میان آمدن موضوع «انتقاد صحیح» دولت هم متوجه می شود که دفاع تمام عیار مقام معظم رهبری از دولت به معنای دادن چک سفید به آن نیست و دولت باید توجه داشته باشد که برای بهتر انجام دادن وظایف نیازمند توجه و پذیرش انتقادهای صحیح و عاقلانه است و در صورت فقدان انتقاد صحیح به هر علت عملکرد دولت کم کم طراوت و سرزندگی خود را از دست می دهد و گرفتار رخوت و سستی می شود بنابراین برخورد دولت با انتقادهای صحیح می بایست خریدارانه و همراه با استقبال و سپاس باشد.
عمل اندیشمندانه به توصیه های حکیمانه مورد اشاره همچون درهم انداختن حلقه هایی است که از اتصال آنها با یکدیگر زنجیر با صلابت و ناگسستنی ای ایجاد می شود که «پایداری مومنانه» را معنا میکند.