آینده ای که ما باید مشخص کنیم

با نزدیک شدن به ضرب الاجل تعیین شده در قطعنامه 1696 شورای امنیت پیرامون مسئله هسته ای ایران دو گونه تحرک و موضعگیری از سوی بازیگران بین المللی شدت یافته است:
1-تحرکات دیپلماتیک: سفر دستیار وزیر خارجه چین و ملاقات با دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، سفر برخی مقامات آلمانی به ایران، اظهارات وزیر انرژی روسیه و سفر نزدیک آقازاده به روسیه، اظهارات سفیر اندونزی در آمریکا مبنی بر بررسی پرونده ایران در خارج از چارچوب شورای امنیت و سفرهای وزیرخارجه ایران به کشورهای منطقه بخشی از اقدامات دیپلماتیک برای عبور از وضعیت کنونی پرونده هسته ای ایران بود. در این تحرکات دیپلماتیک دو روند قابل تمایز است؛ بخشی از این روند معطوف به متقاعدسازی ایران به تعلیق فعالیت های هسته ای است. در این میان چینی ها متعهد شدند که در روند مذاکرات از حق ایران برای داشتن غنی سازی حمایت خواهند کرد. بخش دیگر فرایند دیپلماتیک به دنبال مهیاسازی گفتگوی بدون تعلیق فعالیت ها و در خارج از چارچوب شورای امنیت است. در این میان موضوع تعلیق به عنوان یکی از محورهای گفتگو مدنظر می باشد. چنانکه آقای متکی وزیر خارجه جمهوری اسلامی طی مصاحبه ای به این موضوع اشاره کرده است.
2-تحرکات غیردیپلماتیک: آمریکا و برخی از کشورهای اروپایی «پروپاگاندای» گسترده ای در روزهای اخیر علیه ایران راه انداخته و کرارا تاکید کرده اند که اگر ایران فعالیت های هسته ای خود را تعلیق نکند با تحریم های آنها در چارچوب فصل هفتم منشور ملل متحد مواجه خواهد شد. تهدید آمریکا و یکی دو کشور اروپایی دو هدف را دنبال می کند: الف- بی اعتبار سازی جوابیه ایران به بسته پیشنهادی 1+5 که بناست در اواخر مردادماه انجام شود. آمریکا می داند که جوابیه ایران تاثیر جدی در «استراتژی الزام سازی» ایران که با قطعنامه 1696 شروع شده خواهد گذاشت. از نظر مقامات کاخ سفید این قطعنامه نباید دچار سرنوشت بیانیه فوریه شورای امنیت در اردیبهشت ماه سال جاری شود که بر اثر اختلاف افکنی ایران در گروه 1+5 باعث بی اعتباری آن و عدم اجرای مفاد آن شد. ب- دومین هدف آمریکا جدی نشان دادن فشار و عواقب عدم تعلیق فعالیت های هسته ای به ایران است. مقامات کاخ سفید از این رهگذر درصدد «تزلزل سازی» در تصمیم گیری مسئولان جمهوری اسلامی است. شکی نیست که غربی ها خود بهتر می دانند تحریم ها تاثیری در حل مسئله هسته ای ایران ندارد و این موضوع بارها از سوی شخصیت ها و کارشناسان با نفوذ غربی مطرح شده است و به همین جهت در سه سال گذشته همواره موضوع تحریم از سوی مقامات آمریکایی تکرار شده ولی هیچ گاه به عرصه عمل نرسیده است. چنانکه جون آلترمن رئیس برنامه خاورمیانه مرکز مطالعات استراتژیک بین المللی واشنگتن در اظهارنظر اخیر خود تصریح کرد که جهان آماده دست و پنجه نرم کردن با ایران نیست.
با این حال مسئولان جمهوری اسلامی در شرایط حساس تصمیم گیری قرار گرفته اند. یک تصمیم درست نیازمند دقت در همه جوانب و شرایط موجود است. به نظر می رسد گروه غربی بازیگران در برخورد با ایران ضمن اینکه دارای ملاحظات متعدد پنهانی هستند، دارای محدودیت های قابل توجهی نیز می باشند. از همین رو، جمهوری اسلامی ایران نباید تسلیم شرایطی مصنوعی که آنهادر حال ایجادش هستند شود. هر نوع موضع گیری که نشان ضعف از آن بروز دهد می تواند غربی های را در برخورد با ایران تشجیع نماید.

 سیامک باقری