رژیم صهیونیستی بار دیگر در فلسطین دست به جنایت جدیدی زد که وجدان جهانیان را تکان داد. آمریکا بزرگترین حامی این رژیم نیز طبق معمول در واکنش به این اقدام تروریستی سازمان یافته آن را حق اسرائیل در دفاع از موجودیتش دانست. شورای امنیت سازمان ملل که سال گذشته ترور مشکوک رفیق حریری نخست وزیر اسبق لبنان را به عنوان تهدید علیه صلح بین المللی اعلام کرده و قطعنامه ای علیه مقامات لبنانی و سوری صادر کرده بود در حادثه اخیر فلسطین سکوت پیشه گرفت و سازمان ملل به جای محکومیت قاطعانه جنایت صهیونیست ها خواستار تحقیقی شد که همه جوانب آن آشکار و اظهر من الشمس است. تردیدی نیست آنچه اسرائیلی ها را در ادامه افزایش اقدامات جنایتکارانه شان تشویق می کند حمایت ظالمانه آمریکا از این رژیم است. بررسی ها نشان می دهد که رژیم صهیونیستی بیش از تهاجمات نظامی خود، با آمریکایی ها هماهنگی های لازم را بعمل آورده اند. یورش اخیر نظامیان اسرائیلی به نوار غزه کشتن مردم بی دفاع فلسطین دقیقا پس از سفر اولمرت نخست وزیر این رژیم به آمریکا و پس از دیدار بوش صورت گرفت. چنانکه حمله اخیر رژیم صهیونیستی علیه مقرهای فلسطینیان و حزب الله در خاک لبنان با صلاحدید آمریکاییها صورت گرفته بود.
رژیم صهیونیستی با توجه به پشتیبانی همه جانبه آمریکا اطمینان کامل دارد که هیچ یک از سازمان های بین المللی بویژه شورای امنیت سازمان ملل نمی توانند اقدام موثر علیه آنها صورت دهند. ده ها وتویی که آمریکا در خصوص پیش نویس قطعنامه های شورای امنیت علیه تجاوزات اسرائیل انجام داد، موید این نکته است. با این حال دور جدید حملات رژیم صهیونیستی با اهداف متعددی صورت گرفته است؟ اولین هدف این رژیم، اعمال فشار بر دولت حماس است. رژیم صهیونیستی در دور جدید یورش نظامی خود «اقدام مکملی» را برای فشار بر دولت حماس به اجرا درآورده است. پس از پیروزی حماس در انتخابات و تشکیل دولت مقاومت، غرب اعم از آمریکا و اروپا دولت حماس را جهت شناسایی رژیم صهیونیستی تحت فشار و محاصره اقتصادی شدیدی قرار دادند. اما فلسطینی ها در چند ماه اخیر در برابر این فشارها مقاومت کردند. در چنین شرایطی دور جدید حملات صهیونیست ها به عنوان «مکمل فشارها» شروع شد تا مقاومت فلسطینی ها درهم شکسته شود. ازنظر مقامات غربی و آمریکا و رژیم صهیونیستی در صورتی که دولت حماس تن به سازش دهد«انتفاضه فلسطین» نیز پایان خواهد یافت.
دومین هدف رژیم صهیونیستی در یورش به غزه و ترورهای هدفمند جلوگیری از وضعیت بغرنج در ساختار سیاسی این رژیم است. دولت اولمرت با این اقدامات و همچنین حمله به لبنان درصدد تامین نظرات احزاب افراطی تری همچون لیکود، شاس و... میباشد که با سیاست اعلامی اولمرت مخالفند.