مظلوم نمایی براون/علیرضا صادقی

بصیرت: گوردون براون طی روزهای اخیر سعی دراد چهره مظلومانه ای از خودبه نمایش بگذارد.نخست وزیر انگلیس در انتقاد از بحرانهای سیاسی به وجود آمده در کشورش و تلاش برخی از احزاب و حتی اعضای حزب کارگر برای کنار گذاشتن وی اعلام کرد که حاضر است سریعا از سمت خود استعفا بدهد. اما رفتارهای براون وتلاش وی جهت بقا در راس معادلات سیاسی و اجرایی انگلستان به گونه ایست که هیچ کس سخنان وی را باور نمی کند.براون وقایع هفته اخیر را بدترین وقایع دوران عمر خودمی داند.جالب توجه اینکه براون عقیده دارد که حزب کارگر تحت رهبری او می تواند در انتخابات آتی به پیروزی برسد.
براون در حالی این سخنان را ایراد می کند که اخیرا مدارک جدیدی از سوء استفاده های مقامات انگلیس از بودجه های عمومی منتشر شد و به موجب آن، “تونی بلر” نخست وزیر سابق، گوردون براون و “دیوید کمرون” رهبر حزب محافظه کار انگلیس مورد اتهام قرار گرفتند.در حالی که اغلب نمایندگان مجلس عوام متهم به سوء استفاده از مالیاتهای دریافت شده از مردم بریتانیا هستند، برخی از مقامهای مجلس عوام، خواهان افزایش حقوق نمایندگان به میزان 10 هزار پوند در سال هستند. به گفته این افراد حقوق نمایندگان مجلس عوام 10 تا 15 درصد کمتر از حد معمول است.در هر حال دامنه بحران مالی به وجود آمده در حزب کارگر وافشا گریهای صورت گرفته علیه این حزب به گونه ایست که براون توانایی لاپوشانی آن را ندارد و نمی تواند اوضاع راعادی و کنترل شده جلوه دهد.رسوایی به بار آمده درباره سوء استفاده مقامهای انگلیس از بودجه های دولتی به حدی است که تا کنون پنج وزیر کابینه این کشور به همراه رئیس مجلس عوام از سمت های خود استعفا داده اند. ماجرا چنان گسترده شده است که تنها یک نماینده که عضو حزب کارگر است گفته 42 هزار پوند (معادل 63 هزار دلار) را به خزانه عمومی پس خواهد داد.
در پی حکم دادگاه عالی انگلیس مبنی بر شفافیت براساس قانون آزادی اطلاعات، مطالبات مالی که از سال 2004 تا 2008 از سوی اعضای پارلمان مطرح شده بود، از این پس در اختیار عموم قرار خواهد گرفت. این در حالی است دیوید کامرون، رئیس حزب محافظه‌کار انگلیس اظهار داشته است که گوردون براون لیاقت نخست‌وزیری انگلیس را ندارد.
دیوید کامرون با موج سواری بر فضای سیاسی به وجود آمده علیه براون و حزب کارگر سعی دارد به هر نحوممکن خود را جایگزین نخست وزیر انگلستان نماید.ناکامیهای متعدد دولت گوردون براون در صحنه سیاسی انگلستان سبب شده است تا احزاب مخالف حزب کارگر دامنه انتقادات خود از براون و اعضای کابینه اش را گسترده تر سازند.دیوید کامرون حدود ده سال است که به مبارزات خود با حزب کارگر ادامه می دهد.مسلما تفاوت براون و کامرون خود را در سیاست خارجی لندن خود را نشان نخواهد داد.کامرون در مشی سیاست خارجی خود همانند بلر و براون تامین رضایت کلی ایالات متحده آمریکا را دنبال می کند.هرچند براون نیروهای انگلستان را از بصره خارج ساخته است ،اما تامین رضایت کلی آمریکا هنوز در صدر اهداف سیاست خارجی انگلستان جای دارد.رویکرد محتاطانه فعلی حزب کارگر در خصوص ایالات متحده آمریکا معلول شرایط حساس حاکم بر داخل این کشور است.زیرا شهروندان انگلیسی پس از خروج بلر از داونینگ استریت دیگر پذیرای استیلای واشنگتن بر لندن نبوده و نیستند اما براون کوچکترین توجهی نسبت به علایق و خواسته های مردم خود ندارد.
طبق آخرین نظرسنجی ها، حزب کارگر انگلیس همچنان در سراشیبی سقوط قرار داشته و به لحاظ موقعیت مردمی در رتبه سوم قرار دارد. این در حالی است که احزاب ناشناخته ای چون حزب مستقل انگلیس در رتبه دوم قرار دارند و احزاب کوچکی چون احزاب سبز و حزب ملی انگلیس نیز رشد خوبی نسبت به گذشته داشته اند.سی درصد افراد نظرسنجی شده اعلام کرده اند به حزب محافظه کار، 19 درصد گفته اند به حزب مستقل انگلیس، 16 درصد به حزب کارگر، 12 درصد به حزب لیبرال دموکرات و 10 درصد به سبزها و پنج درصد نیز از حزب ملی انگلیس اعلام حمایت کرده اند.همراهی انگلیس در دوران رهبری حزب کارگر با آمریکا در حمله به عراق و همچنین بحران مالی جهانی به شدت به موقعیت مردمی این حزب در میان انگلیسی ها صدمه زده است.