بوی کباب ایرانی!

جواد رضایی
بروز آشوب و اغتشاش پس از برگزاری انتخابات که از ناحیه هواداران خشن و تندخوی میرحسین موسوی انجام گرفت برخی از کشورهای غربی را ذوق زده کرد تا جایی که بی محابا وارد این میدان پرآشوب و پیچیده شدند. آنها به زعم خود وارد میدانی شدند که خودشان مقدمات آن را فراهم کرده بودند و در آن نقش داشتند و اگر احیاناً برخی از آنها در مقدمه سازی نقش نداشتند از وقوع آن خوشحال بودند. در میان این کشورها آمریکا نقش کلیدی داشت زیرا از یک طرف اوباما با شعار «تغییر» روی کار آمده بود و از طرف دیگر پیشنهاد مذاکره با ایران را داده بود و از دیگر سو نمی توانست در برابر اتفاق واقع شده سکوت کند. هر اقدام نسنجیده ای می توانست برای آمریکا هزینه در بر داشته باشد. «لس آنجلس تایمز» در این خصوص می نویسد: «اوباما می گفت تفاوت نامشهودی میان میرحسین موسوی و احمدی نژاد وجود دارد و نیز می گفت می خواهد از مداخله خودداری کند. اما او ظرف یک هفته به بدگویی تمام درباره سرکوب صورت گرفته از سوی رژیم روی آورد و طی بیانیه ای، از معترضان پشتیبانی کرد.
رئیس جمهور تنها وقتی حاضر به این کار شد که اروپایی ها و مجلس قدم های خود را برداشته بودند.» تأخیر ورود اوباما به موضوع نسبت به اروپایی ها و مجلس نمی تواند اهمیت ورود اوباما را کمتر از اهمیت ورود اروپا و مجلس نشان دهد. اهمیت بیشتر ورود اوباما نسبت به آن دو مجموعه بیشتر است اگرچه با تأخیر همراه بوده است. اوباما در بدو ورود به مسئله ایران بیانیه ای صادر کرد و در آن نوشت: «حکومت ایران باید درک کند که جهان نظاره گر آن است. ما برای هر حیات مقدس که از بین برود سوگواری می کنیم. خواه زندگی یک نفر، خواه زندگی های افراد متعدد. بی درنگ از حکومت ایران می خواهیم که به تمامی اقدامات خشن و ناعادلانه علیه مردم خودش پایان دهد.
باید به حقوق جهانی در مورد گردهمایی و آزادی بیان احترام گذارده شود و ایالات متحده در کنار تمامی کسانی است که به دنبال اعمال این حقوق هستند. همانگونه که در قاهره بیان کردم، سرکوب ایده ها هرگز منجر به محو آنها نمی شود. مردم ایران سرانجام درباره اقدامات حکومتشان داوری خواهند کرد. اگر حکومت ایران به دنبال حرمت نهادن به جامعه بین المللی است، باید به شأن مردم خودش احترام بگذارد و از طریق موافقت و رضایت حکومت کند نه تحمیل و اجبار.
روزی مارتین لوترکینگ گفت: «قوس جهان اخلاقی طولانی است، اما به سمت عدالت تعظیم می کند. من هم بر این باورم. جامعه بین المللی نیز به این جمله معتقد است و اکنون ما گواه و شاهد باور مردم ایران به این حقیقت هستیم و به گواهی دادن ادامه می دهیم.» به غیر از اوباما در بین شخصیت های غربی کسان دیگری هم بودند که برای عقب نماندن از اظهار وجود، ناشیانه و شتابزده موضع گرفتند افرادی همچون گوردون براون نخست وزیر انگلیس، میلیبند وزیرخارجه انگلیس، سارکوزی رئیس جمهور فرانسه، کوشنر وزیرخارجه فرانسه، مرکل صدراعظم آلمان و برخی از سران رژیم صهیونیستی و... از سوی ایران بوی کباب به شامه این افراد رسید و آنها بدون رعایت حزم و احتیاط شتابان و عجولانه بسیار ناشیانه به موضوعی که به آنها ارتباط نداشت وارد شدند و موضع گیری سخیف کردند تا شاید شکمی سیر از کبابی بخورند که بوی آن به مشامشان خورده بود اما با گذشت زمان آنها متوجه شدند موضوع چیز دیگری و کبابی در کار نبوده است. این اعلام مواضع کور در حالی صورت گرفت که «دایان فین اشتاین» رئیس کمیته اطلاعاتی سنای آمریکا در گفت وگو با شبکه تلویزیونی «سی .ان.ان» به ناتوانی کشورش در تأثیرگذاری بر تحولات ایران اشاره کرد و افزود: «من فکر می کنم در حال حاضر جمع آوری اطلاعات در ایران بسیار مشکل شده است و به نظرم توان اطلاعاتی آمریکا برای ورود به ایران و تغییر مسیر رویدادهای انسانی این کشور «بسیار پایین» است.
اعتراف واقع بینانه «دایان فین اشتاین» موضوع کلیدی و حیاتی در بحث مداخله سران غرب در مسائل اخیر ایران است که آنها به هیچ وجه به آن توجه نداشتند. عمق کینه و عناد این شخصیت ها نسبت به انقلاب اسلامی آنقدر زیاد است که به محض اطلاع از یک مقوله منفی در مورد ایران بدون لحاظ هر گونه حزم و احتیاطی به عنوان یک امر مسلم آن را می پذیرند و برای شعله ور ساختن آتش بر کوره آن می دمند.
اوباما در بیانیه خود از «مردم» صحبت کرده است بدون اینکه بداند «مردم» در کجای این موضوع قرار دارند. «مردم» کسانی هستند که در نصاب 85 درصدی در انتخابات شرکت کردند و در حمایت از نامزدهای خود به شکل مسالمت آمیز به خیابان ها آمدند. «مردم» کسانی هستند که با حضور میلیونی در نمازجمعه ای که امام جمعه آن مقام معظم رهبری بود موضع خودشان را به جهان اعلام کردند. چرا اوباما و سایر سیاستمداران غربی که این روزها مزورانه دم از «مردم» می زنند، این جمعیت میلیونی را ندیدند و چندصد نفر بریده از «مردم» و دشمن «مردم» را که با ایجاد آشوب و اغتشاش امنیت «مردم» را سلب کردند به عنوان «مردم»! مورد حمایت قرار داده اند. جدا بودن صف «مردم» از آشوبگران و اراذل و اوباشی که سر بر آستان اجنبی گذاشته اند و با دریافت اندکی جیره و مواجب به کشور و ملت خود خیانت می کنند و بعد هم توسط همان حامیان خارجی شان مانند زباله به سطل زباله انداخته می شود، باعث می شوند که فرزندان شیطان به زودی از کرده خود پشیمان شوند و به این نکته اساسی پی ببرند که با دیدن هر دود و استشمام هر بویی نمی توان هوس کباب کرد به ویژه اگر این کباب از نوع ایرانی باشد.