رقص با جمجمه

علی امینی
طی روزهای گذشته تصاویر و اخبار تکاندهنده و هولناکی از اهانت سربازان آلمانی و دست پروردگان هیتلر به کشته های افغانی در مطبوعات و رسانه های غربی چاپ و منتشر شد که قلب هر انسان آزاده و دردمندی را به لرزه می‌اندازد.
در این تصاویر و اخبار منتشر شده، شش سرباز آلمانی به طور وحشیانه ای با جمجمه های کشته های افغانی به بازی و رقص می‌پردازند. اگرچه اقدام زشت و کریه سربازان آلمانی برای آگاهان به مسائل سیاسی و تاریخی کاری عجیب و غریب به نظر نمی رسد چرا که تاریخ چند صد ساله گذشته و حال آنها مملو از جنایات وحشیانه ای است که در ارتباط با شهروندان سایر کشورها و مخالفان خود روا داشته اند. آنچه عجیب است این، اقدامات در پرتو حمایت از حقوق بشر و انسان دوستانه انجام می‌گیرد.
سربازهای آلمانی در افغانستان به دنبال چه می گردند؟ غیر از این است که تحت لوای سازمان ملل متحد برای ایجاد امنیت و دفاع از شهروندان بی دفاع افغانی در افغانستان حضور دارند. کشورهای غربی خود را مدعیان حقوق بشر و منادی آزادی و انسان دوستی معرفی می کنند و در ارتباط با نقض حقوق بشر در دیگر کشورها زمین و آسمان را به هم می دوزند و از مرگ یک خرچنگ روزها اشک تمساح می ریزند. از این منظر رقص با جمجمه متهمان به تروریست نیز جزیی از رفتار متمدن آنهاست.
مروری کوتاه به گذشته و حال تاریخ غرب نشان می دهد که پرونده فرهنگ غرب مملو از رفتارهای غیرانسانی است. مطالعه مختصر آنچه که طی سال های اخیر در گوانتانامو، ابوغریب و... گذشت روزنه ای هرچند ریز از رفتار سوپر مدرن غرب به نمایش می گذارد. کشیدن ناخن ها، بریدن گوش و بینی، دوختن دهان، درآوردن چشم، ریختن مواد مذاب در حلق متهمان، قرار دادن متهمان در معرض حمله حیوانات درنده، انداختن در دیگ های روغن جوشان، تجاوز به زنان متهم در برابر مردان آنها، وادار کردن مردان زندانی به تجاوز به همدیگر در برابر چشم آنها، اتصال نقاط حساس زندان به جریان پر شدت الکتریسیته برق و صدها جنایت دیگر، تنها بخشی از رفتار انسان نماهای فوق مدرن و مدعی حقوق بشر غربی است که در اقصی نقاط مختلف دنیا در برخورد با متهمان خود انجام می دهند. آنچه که توسط سربازان آمریکایی در کره جنوبی، ژاپن و فیلیپین و سایر نقاط دیگر انجام می گیرد و تجاوز آنها به زنان و دختران آنها چیزی نیست که در انظار عمومی جهان مخفی بماند.
جالب است که چند روز پیش «دیک چنی» معاون رئیس جمهور آمریکا «شکنجه در آب» را به دژخیمان سازمان سیا و پنتاگون توصیه می کند و در پاسخ به اعتراضات بخشی از افکار عمومی کشور خود می گوید که شکنجه متهمان به تروریست در آب را دوست دارد. به راستی تروریسم چیست و ترویست کیست؟ چه کسی باید تعریفی مقبول از آن ارائه دهد. مگر نه اینکه هر کس به میل خود آن را تعریف می کند. آمریکا بنام مقابله با تروریست کشورهای افغانستان و عراق را اشغال می کند و صدها جنایت ضدبشری را به نمایش می‌گذارد.
صهیونیست‌های جانی به نام مقابله با تروریست های حماس و حزب الله شهروندان، فلسطینی و لبنانی را در برابر چشم مجامع حقوق بشر قتل عام می کنند. اروپایی های مدعی حقوق بشر شهروندان مسلمان خود را به اتهام تروریست آزار می دهند و دست پروردگان هیتلر به اسم ایجاد امنیت در افغانستان و دفاع از شهروندان این کشور، با جمجمه مردگان افغانی به رقص می پردازند. به سهولت می توان گفت که انسان غربی همچنان در قرون وسطی سیر می کند چرا که اعمال زشت آنها در هزاره سوم میلادی با آنچه که در قرون وسطی در کشورهای انگلستان، پرتغال، اسپانیا، ایتالیا، آلمان و... علیه دشمنان انجام می دادند تفاوتی نمی‌کند. دروغ بودن دفاع آنها از حقوق بشر بر کسی پنهان نیست و آنچه که آنها به اسم حقوق بشر انجام می‌دهند ننگ بشر غربی است.