مهره‌هاى موساد در شرم‌الشیخ

اجلاس 4 جانبه شرم‌الشیخ به میزبانى مصر که با هدف ایجاد تفکیکى عینى میان دو جنبش فتح و حماس و در راستاى تامین منافع “تل‌آویو”‌برگزار شده است، باردیگر ناتوانى اعراب منطقه در دفاع از هویت اسلامی- عربى آنها را به تصویر کشید.

ملک عبدالله، حسنى مبارک و ابومازن به عنوان سه سیاستمدار سازشکار عرب در معادلات اسرائیل و خاورمیانه، در کنار “ایهود اولمرت”‌ گردهم آمدند تا “بحران فلسطین” را مطابق مولفه‌هاى از پیش تعیین شده توسط سیا و موساد تجزیه و تحلیل نمایند. این نشست آمریکایى صهیونیستى در حالى برگزار شده است که دولت غیرمردمى “سلام فیاض” به نمایندگى از جریان فتح در کرانه باخترى و دولت مشروع و قانونى “اسماعیل هنیه” در نوار غزه استقرار یافته‌اند.

“ابومازن”  به عنوان بازنده اصلى شرم الشیخ بدون کسب کوچکترین تجربه‌اى از نیرنگهاى تل‌آویو در جریان انقعاد پیمان صلح اسلو و بى‌توجهى نسبت به وقت‌کشى صهیونیست‌ها از سال 1990 تاکنون در حال هدایت و سازماندهى جنایتى بزرگ علیه ملت فلسطین و جهان اسلام است. ابومازن در راستاى استیلاى کامل فتح در فلسطین و مقابله با حماس حاضر شده است تا روابط پشت پرده وسیعى را با سه شبکه مداخله‌گر در اوضاع فلسطین یعنى آمریکا، رژیم صهیونیستى و اتحادیه اروپا انجام دهد. پادشاه اردن و رئیس جمهور مصر نیز در فراسوى نشست‌هایى مانند شرم‌الشیخ به دنبال رسمیت بخشیدن و علنى ساختن طرح صلح اعراب و اسرائیل هستند. اولمرت و مقامات صهیونیست که خود در جنگ قدرت داخلى در تل‌آویو به سر مى‌برند، تنها برگ برنده خود را در “بى‌درایتی” و “ضعف اعراب” جستجو مى‌کنند. اولمرت به صراحت اعلام کرده است که سه مسئله “بیت‌المقدس”، “تعیین مرزهاى سال 1967” و “بازگشت آوارگان فلسطین” خطوط قرمز اسرائیل در گفتگو با ابومازن محسوب مى‌شوند. حال با حذف این موارد که اصلى‌ترین دغدغه‌هاى فلسطینیان را شامل مى‌شوند، چه سخنى مى‌تواند میان ابومازن و اولمرت به سود ملت فلسطین ردوبدل شود؟

نکته جالب توجه اینکه دولت “سلام فیاض”‌ نیز تاریخ مصرف معینى براى صهیونیست‌ها دارد. رئیس سازمان امنیت داخلى رژیم اشغالگر قدس در تازه‌ترین اظهارات خود حضور یک “فتح قدرتمند” را در کرانه باخترى رود اردن بسیار خطرناک توصیف کرده و از مقامات تل‌آویو خواسته است تا جوانب احتیاط را در تعامل اخیر خود با فتح رعایت نمایند. به نظر مى‌رسد سناریوى “یاسر عرفات” این باردر هزاره سوم و به‌گونه‌اى دیگر نگاشته شده است. با این تفاوت که مطابق شواهد و مستندات به دست آمده ابومازن خود به جزئى از شبکه‌هاى اطلاعاتی- امنیتى آمریکا و اسرائیل تبدیل شده است.

رئیس جمهور کشورمان در سخنان اخیر خود ضمن محکوم کردن خلع دولت مردمى فلسطین به برخى کشورهاى منطقه توصیه کرد که به دنبال جلب رضایت استکبار نباشند و خود را در خیانت‌هاى اشغالگران فلسطین سهیم نکند. دکتر احمدى‌نژاد تاکید کرد که دوران تسلط مشتى افراد “بى‌آبرو” و “وحشی” بر ملت مظلوم فلسطین به پایان رسیده است.

اگر بخواهیم مسئله فلسطین را در چارچوب واقعیات امروز خاورمیانه بررسى کنیم، با دو جریان عمده مواجه خواهیم شد. یکى جریان وابسته به اسرائیل که هدف اصلى آن حذف مقاومت اسلامى بوده و دیگرى جریان مستقل و اسلام گرا که خواهان احقاق حقوق ملت فلسطین است.

رئیس جمهور کشورمان دراظهارات اخیر خود مرز مشخصى میان این دو نوع نگاه و مصادیق آنها ترسیم کرده است. این مسئله نشان دهنده قدرت ایران در مواجهه با کلیه نقض کنندگان حقوق فلسطینى‌ها‌ اعم از اعراب وابسته، صهیونیست‌ها ودیگر قدرت‌هاى مداخله‌گراست.

در نهایت اینکه “مقاومت اسلامی”‌نوعى تفکر است. مسلما تفکراتى که پایه در اصول و فطرت فلسطینیان دارند را نمى‌توان با تهدید نظامی، اقتصادى و... از بین برد. صهیونیست‌ها از زمان “مناخیم بگین” تا “ایهود اولمرت”‌تلاش گسترده‌اى را براى حذف عینى نمادهاى مقاومت انجام دادند. اما نتیجه نهایى این اقدامات بیهوده، سربرآوردن جنبش حماس از دل آراى ملت فلسطین بود. جنبشى که همچنان به حیات خود در فلسطین و خاورمیانه ادامه خواهد داد.