دلایل ناکامی لیگ هشتم در آستانه لیگ نهم

سعید قاسمی
با آغاز لیگ نهم، باشگاه ها همچنان 50 درصد آمادگی خود را برای نیم فصل برنامه ریزی می کنند.
لیگ هشتم با تمام فراز و نشیب ها به فراموشی سپرده شد و حاصل آن، ناکامی نمایندگان کشورمان در رقابت های لیگ قهرمانان آسیا بوده است.
درخصوص عملکرد تیم های لیگ نهم در شرایط فعلی که باید 50 درصد از میزان آمادگی خود را تا حدود ی رقم زده باشند، به نظر می رسد که هنوز تدابیر مدیریتی قابل توجهی درخصوص مسائل فنی انجام نپذیرفته است و قطعاً این روش «راهی به ترکستان است و بس».
ای کاش با درایت مهندس کفاشیان، مجمع عمومی فدراسیون فوتبال علاوه بر بررسی ناکامی های تیم ملی بیشتر به افت محسوس باشگاه های ورزشی می پرداخت. آنچه شواهد امر نشان می دهد این است که کشورهای صاحب نام فوتبال جهان زمانی از افت به دور خواهند ماند که تیم های باشگاهی آنها با برنامه ریزی دقیق آماده حضور در صحنه رقابت ها باشند.
حال مبنا را براین اساس می گذاریم که در مجمع بحث و تبادل نظر فقط درخصوص اتفاقات اخیر تیم ملی بوده است، اما باید توجه کرد و به سرآغاز تشکیل این مجمع و فلسفه راه اندازی آن اهتمام ورزید و اینکه مجمع چرا تشکیل شده است. اعضای مجمع باید ریشه مشکل در ورزش کشوری را دریابند تا به اهداف ملی در امر ورزش نزدیکتر شویم.
حال خالی از لطف نیست که نظر برخی از کارشناسان و خبرگان ورزشی را جویا شویم:
«یحیی گل محمدی» بازیکن اسبق تیم فوتبال کشورمان در این رابطه می گوید: امکانات کم باشگاه ها بزرگترین ضعف فوتبال ما بود. ضعفی که حتی برخی از تیم ها از داشتن زمین تمرین اختصاصی نیز محروم بودند و قطعاً نبود این امکانات باعث افت فوتبال کشور در سطح آسیا خواهد شد.
وی همچنین افزود: تعویض بیش از حد مربیان و مشکلات مالی یکی دیگر از نقاط ضعف باشگاه ها بود که فشار زیادی را روی بازیکنان ما وارد کرد.
«محمد پنجعلی» بازیکن پیشکسوت تیم ملی فوتبال کشورمان می گوید: ناکامی تیم های ایرانی در رقابت های برون مرزی نشان داد که فوتبال کشورمان افت کرده است چرا که همین چکیده ها و دستاوردهای لیگ برتر هستند که نتایج مثبت و منفی در رقابت های بین المللی را رقم می زنند. وی تصریح کرد: حواشی فوتبال جایگزین مسائل فنی شده است، لذا به همین دلایل فاصله فوتبال ایران نسبت به کشورهای آسیایی افزایش یافته است.
«محمود یاوری» نیز تعطیلات پی درپی را باعث مصدومیت و کاهش انگیزه بازیکنان باشگاه های کشوری دانست که به نظر وی این موضوع آسیب های جبران ناپذیری بر باشگاه های ورزشی کشور وارد ساخته است. سرمربی سابق راه آهن نیز در این رابطه معتقد است که یکی دیگر از دلایل افت لیگ، درگیری فوتبال ایران در چهار جبهه و محدودیت های اقتصادی بعضی از باشگاه ها بوده است.
منصور پورحیدری درخصوص ضعف این دوره از بازی ها نیز می گوید: در لیگ هشتم درگیری تیم ها با بازی های تیم ملی و حضور چهار نماینده در جام قهرمانان آسیا شرایط را برای تیم های باشگاهی بسیار مشکل کرد. وی با اشاره به آغاز لیگ نهم از 51 مرداد ماه می گوید: برای آغاز این بازی ها باید برنامه ریزی های لازم صورت گیرد و بازی های باشگاه های آسیا مشخص شود تا تیم ها بتوانند اهداف و برنامه های خود را به خوبی اجرا کنند.
حال با این نظرات چرا باید تیم های لیگ حرفه ای به سیاق خود و با نفراتی که حتی تعداد آنها به انگشتان یک دست هم نمی رسد کار خود را آغاز کنند و متولیان با وعده دادن به سرمربی درخصوص جذب نیروی جدید اهداف ناقص خود را پیش ببرند.
آیا این معضلات ورزش فوتبال و باشگاه های ورزشی کشور اگر در «مجمع» بررسی نشود در کجا بایستی بررسی و برای حل آنها راه کارهایی ارائه شود؟
آنچه مسلم است خصوصی بودن برخی از- تیم ها آنچه که عیناً مشاهده می شود- آنها را واداشته تا بدون بروز مشکلات خاصی و با برنامه ریزی مدیریتی موفق، گوی سبقت را از باشگاه های دولتی بربایند. آنها امکانات لازم را برای کادر فنی مهیا می کنند و عملاً این نوع باشگاه های غیردولتی عملکرد مثبت از خود باقی گذاشته اند زیرا برنامه های ارائه شده از سوی مدیران آنها چارت بندی شده است.
بالطبع نباید بر روی ناکامی های اخیر باشگاه های ورزشی خط قرمز کشید، بلکه می توان با پرداختن به این موضوع آن ها را در مسیر پیشرفت قرار داد و با چیدمان اصولی، هر فردی اعم از رئیس باشگاه تا مربیان و بازیکنان را جای خود قرار داد. بدیهی است این اقدام برای غلبه بر ناکارآمدی ها، نیازمند است.