مین روب

رضا فاطمی
در هفته گذشته، اعضای «انجمن جهانی روزنامه نگاران» با برپایی مراسمی در کاخ کرملین، از اکبر گنجی به عنوان روزنامه نگار برتر سال 2006 تقدیر کردند.
در این مراسم «تیموتی بولدینگ» رئیس و «جرج بروک» از اعضای ارشد این انجمن، طی سخنانی اعلام کردند اعطای جایزه قلم طلایی به گنجی به دلیل جسارت وی در ایراد نقدهای صریح و گاه ساختارشکنانه نسبت به عملکرد نظام اسلامی ایران و همچنین انتقادات شجاعانه او در قبال قرائت رسمی حاکمان ایران از اسلام بوده است.
در سال گذشته نیز اعضای این انجمن، قلم طلایی خود را به «اوریانا فالاچی» روزنامه نگار معروف ایتالیایی اعطا کردند. روزنامه نگاری که مقالات اهانت آمیز و تحریف گونه فراوانی پیرامون دیدگاه اسلام درباره زنان، جسارت به ساحت پیامبر اعظم(ص) و اعلام خطر نسبت به گسترش و فراگیر شدن تفکر اسلامگرایان به رشته تحریر درآورده بود.
گنجی پس از دریافت جایزه طلایی در کرملین، در مصاحبه ای مطبوعاتی درباره ایدئولوژی و چرایی تکیه نظام اسلامی بر آن گفت: «من به نظر مارکس معتقدم که می گوید ایدئولوژی، ترویج یک شعور کاذب است و هر نظامی که پایه های خود را بر این اساس کاذب بنا کند، فروخواهد پاشید.»
گنجی در عین حال، تنها راه رهایی بشریت امروز را ترویج وصیانت از ارزش های نظام (ایدئولوژی) لیبرال-دمکراسی بیان کرد.
خبرنگار دیگری نظر وی را درباره برخورداری جمهوری اسلامی ایران از فناوری هسته ای پرسید که گنجی در پاسخ گفت: «فناوری هسته ای حق حکومت های دموکراتی همچون هند، پاکستان و اسرائیل است. حکومت غیردموکراتی چون ایران که پنهانکار و غیرمسئول می باشد، دستیابی آن به فناوری هسته ای برای مردمش و جهانیان خطرناک می‌باشد.»
از سوی دیگر، همزمان با آغاز سفرهای گنجی که قرار است پس از روسیه به ایتالیا، آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه نیز سفر کند، بخش سوم «مانیفست جمهوری خواهی» وی نیز منتشر گردید.
گنجی در مانیفست منتشره خود به صراحت اعلام کرده که در جستجوی جمهوری غیردینی است و به همین دلیل بر نام «جمهوری خواهی» بدون هرگونه قید و بندی تاکید دارد.
اما در تحلیل اظهارات و رفتارهای اخیر گنجی، ذکر نکاتی به روشن شدن زوایای بحث کمک خواهد کرد.
چهارماه قبل از آزادی گنجی از زندان، رسانه های غرب به همراه اقمار داخلی شان، موج جدیدی از خبرسازی ها و خبرپراکنی ها را درباره وضعیت جسمی و روحی وی در زندان آغاز کردند و هر روز اخبار ضدونقیضی درباره اعتصاب غذای وی، تشدید بیماری آسم، پارگی مینسک زانو، مرگ در زیر شکنجه، درخواست نوشتن توبه نامه و... منتشر می کردند. از سوی دیگر بازیگران و بازیگردانانی چون سعید حجاریان، علی رضا علوی تبار، محسن کدیور، عزت الله سحابی، شیرین عبادی، عباس عبدی و عبدالفتاح سلطانی با درج مقالات و مصاحبه هایی از گنجی می خواستند که به اعتصاب غذای خود پایان دهد چرا که : مرگ سقراطی وی ضربه ای هولناک بر پیکره اصلاح طلبان است. این بازی موش و گربه با ورود عناصر خارجی و ارسال نامه های حمایت آمیز و درخواست از مقامات کشورمان برای در پیش گرفتن رفتاری عطوفانه نسبت به اعتصاب غذای وی، رنگ و بوی دیگری به خود گرفت و در عرض مدت دو هفته نامه هایی از جانب کوفی عنان، سولانا، واسلاو هاول، وزرای خارجه تروئیکای اروپا، اتحادیه اروپا، دولت آمریکا، گزارشگران بدون مرز و ده ها سازمان و نهاد غربی به ایران سرازیر شد تا به قول حجاریان، مبادا پهلوان اکبر بمیرد چرا که در نامه منتظری نیز آمده بود که دوست و دشمن از اعتصاب غذا و مرگ گنجی خسران خواهند دید و گنجی هم در پاسخ نامه منتظری نوشت: «مشکل ایران با زوال اندیشه ولایت فقیه حل خواهد شد.»
به نظر می رسد در دور جدید مواجهه غرب با نظام اسلامی ایران که قرار است سفره های بحران در مناطق و مراکز مختلف جمهوری اسلامی ایران گسترده شود سرمایه گذاری بر روی چهره های اپوزیسیون مطبوعاتی همچون گنجی که باید نقش پیاده نظام هایی که وظیفه دارند میادین مین را پاکسازی و از خطوط قرمز عبور نمایند، از جایگاه مهمی برخوردار است.