حسین راغفر - صفحه 4

مقدمه: سیاست‌زدگی یا سیاست‌زدایی جامعه از مباحث مهمی است که در حوزه سیاست بسیار مورد بحث قرار می‌گیرد. برخی کارشناسان، سیاست‌زدگی را نوعی عمل و مشارکت سیاسی می‌دانند که شکل سالم و هنجارمند نداشته و بیمارگونه است، چراکه در یک جامعه سیاست‌زده، همه افراد جامعه در امور سیاسی صاحب‌نظر هستند و همه پدیده‌ها و تفاسیر و حتی تعاملات روزانه رنگ سیاسی به خود می‌گیرند. در مقابل، در یک جامعه سیاست‌زدایی شده، مرزهای مسائل سیاسی در سایر مسائل اجتماعی ادغام شده و افراد علاقه‌ای به مسائل سیاسی از خود نشان نمی‌دهند. در این میان برخی از صاحب‌نظران هم معتقدند یک جامعه در یک لحظه و حتی در یک نقطه از خود، می‌تواند هم در اوج رادیکالیسم باشد و هم در اوج انفعال و به‌سادگی از یکی به دیگری گذر کند. برای بررسی این‌که در حال حاضر جامعه ما با کدام یک از این پدیده‌ها روبه‌روست با حسین راغفر، اقتصاددان و استاد دانشگاه گفت‌و‌گویی انجام داده‌ایم که متن کامل آن را در ادامه می‌خوانید:

مقدمه: فقرزدایی، ایجاد عدالت اجتماعی و بهره‌مند شدن همگان از حداقل امکانات اقتصادی سه هدف اصلی اقتصادی ایران است که در قانون اساسی نیز به آن اشاره شده است. پس از انقلاب اسلامی هر یک از دولت‌‌‌‌‌‌‌ها راهکار خاصی برای مبارزه با فقر در پیش گرفتند. دولت دفاع مقدس با سیاست عرضه کالا به صورت کوپنی، سهمیه‌بندی و تعیین حداکثر و حداقل قیمت‌ها وارد عرصه میدان شد. دولت سازندگی، سیاست تعدیل اقتصادی، خصوصی‌سازی، گسترش صنایع سنگین و افزایش زیرساخت‌‌‌‌‌‌‌ها را در دستور کار قرارداد. دولت نخست اصلاحات تا حدودی رویه دولت سازندگی را ادامه داد، اما در دولت هشتم اصولگرایان سکان اقتصاد را در دست‌گرفتند. آنان معتقد بودند باید به شیوه سوسیال دموکراسی فقر را مهار کرد. دولت احمدی‌نژاد سیاست‌‌‌‌‌‌‌های دولت دفاع مقدس را به شیوه سوسیالیستی‌تری درپیش‌گرفت. درحالی که درآمد این دولت از محل فروش نفت با درآمد نفتی تمام تاریخ ایران برابر بود، اقتصاد ایران با بزرگ‌ترین بحران تاریخ خود مواجه‌ شد. کارگزاران اقتصادی دولت اعتدال تا حدی سیاست‌‌‌‌‌‌‌های دولت سازندگی را ادامه دادند، اما آنها با تمام توان کوشیدند که نرخ تورم را تک‌رقمی کنند. چندی پیش نیز حسن روحانی وعده‌ داد در سال1400 نرخ فقر مطلق را به صفر برساند. دکتر حسین راغفر به عنوان یکی از برجسته‌ترین کارشناس‌‌‌‌‌‌‌های حوزه اقتصاد فقر ایران به‌شمار‌می‌آید و با «آرمان» در این رابطه گفت‌و‌گو کرده ‌است که در ادامه می‌خوانید.2