جمهوری اسلامی به جای ائتلاف اقتصادی یا نظامی با ابرقدرتهای جهانی، گفتمانی معنوی ـ مردمی، را سرلوحه کار خود قرار داد و با رعایت الزامات و اقتضائات آن در سیاستگذاری و اجرا توانست امنیت خود را به فراتر از مرزهایش توسعه دهد و در گوشه وکنار جهان به عنوان الگو و الهامبخش مطرح شود.
![فریضه دفاع از مظلوم؛ عمق راهبردی انقلاب اسلامی فریضه دفاع از مظلوم؛ عمق راهبردی انقلاب اسلامی](/files/fa/news/1396/4/2/30699_791.jpg)
ظلم ستیزی، ضدیت با استکبار، حمایت از مظلومان، مستضعفان و جنبشهای اسلامی و آزادیبخش به عنوان یکی از اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نه تنها عمل به تکلیفی است که ریشه در آرمانهای دینی، انقلابی، ملی و تاریخی مردم ایران دارد، بلکه نقش تعیینکنندهای نیز در عمقبخشی و پایدارسازی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران و توسعه نفوذ منطقهای آن دارد. درواقع، گره خوردن منافع و امنیت مسلمانان سایر کشورها، اعم از شیعه و سنی، که با حمایتهای داهیانه جمهوری اسلامی ایران از آنها حاصل شده است، یکی از مهمترین عواملی است که در توسعه عمق راهبردی و مصونیتبخشی به ارکان امنیت کشور مؤثر بوده است. به بیان دیگر، همین فریضه دفاع از مظلوم یکی از پارامترهای قدرتآفرین برای نظام اسلامی است که در عین آنکه ضریب امنیت و قدرت کشور را در فضای بینالمللی افزایش داده، نقشی بازدارنده در برابر تهدیدهای دشمنان برای جمهوری اسلامی داشته است.
درواقع، فریضه دفاع از مظلوم در دو وجه سلبی و ایجابی در توسعه عمق راهبردی جمهوری اسلامی و الهامبخشی آن مؤثر بوده است؛ دور راندن تهدیدات از مرزهای کشور و درواقع، توسعه مرزهای امنیتی کشور به کیلومترها آن طرفتر از مرزهای سرزمینی ایران، کارویژه سلبی عمل به فریضه مذکور است. درست مانند اینکه یک جسم سبک را به آسانی میتوان از زمین بلند کرد، چنانچه یک کشور عمق راهبردیاش صرفاً معطوف به چارچوب سرزمینیاش باشد، براحتی در مقابل تهدیدات دشمنانش شکننده خواهد بود. کشورهایی بهتر میتوانند از مواهب امنیت پایدار برخوردار باشند که امنیت خود را به امنیت همسایگان و طرفدارانشان پیوند بزنند و امروزه این مهم در سایه دفاع از مظلومان، برای جمهوری اسلامی محقق شده است. افزایش تواناییهای کشور نیز جنبه ایجابی این قضیه است. مقام معظم رهبری در این زمینه میفرمایند: «ما در بیرون کشور هم ظرفیتهاى مهمى داریم؛ طرفدارانى داریم، عمق راهبردى داریم؛ در منطقه، در کشور؛ بعضى بهخاطر اسلام، بعضى بهخاطر زبان، بعضى بهخاطر مذهب شیعه؛ اینها عمق راهبردى کشور هستند؛ اینها جزو توانایىهاى ما هستند؛ از همه این توانایىها باید استفاده کنیم. فقط هم در منطقه نیست، ما در آمریکاى لاتین عمق راهبردى داریم، در قسمتهاى مهمى از آسیا عمق راهبردى داریم، امکانات استفاده داریم؛ از اینها بایستى استفاده کنیم، اینها کشور را قوى خواهد کرد.»
در واقع، حاکمیت دکترین مردمگرایی و معنویتگرایی، مبتنی بر حمایت از مظلومان و مستضعفان و ضدیت با ظالمان و مستکبران، بر سیاستخارجی جمهوری اسلامی، عامل جذابیت پیامهای انقلاب در گستره جغرافیایی جهان تشیع، جهان اسلام و جهان سوم و توسعهبخش عمق راهبردی این نظام بوده است. به بیان دیگر، جمهوری اسلامی به جای ائتلاف اقتصادی یا نظامی با ابرقدرتهای جهانی، گفتمانی معنوی ـ مردمی، را سرلوحه کار خود قرار داد و با رعایت الزامات و اقتضائات آن در سیاستگذاری و اجرا توانست امنیت خود را به فراتر از مرزهایش توسعه دهد و در گوشه وکنار جهان به عنوان الگو و الهامبخش مطرح شود. امروزه کمتر کسی تردید دارد که شیعیان نیجریه، نسبت به تحولات ایران حساسیت دارند و سرنوشت خود را در گرو عظمت ایران اسلامی میدانند. همین اتفاق اکنون در یمن، بحرین، عراق، سوریه، لبنان، فلسطین و... به نفع جمهوری اسلامی رقم خورده است. نکته مهم در اینجا این است که تجهیز دشمن برای مقابله با این جنبشها و متحمل شدن هزینههای فراوان حیثیتی و اقتصادی بر آن، در شرایطی است که جمهوری اسلامی با اندک هزینهها و صرفاً با حمایتهای معنوی خود از آنها توانسته است مریدان و طرفدارانی در سراسر دنیا پرورش دهد که امنیت جمهوری اسلامی را امنیت خود میدانند. بنابراین، پرواضح است که امروز، درستی نگاه امام(ره) مبنی بر سرمایهگذاری بر روی ملتها و نه دولتها، توانسته است عمق راهبردی و دفاعی امنیتی جمهوری اسلامی را توسعه داده و شکستناپذیر سازد. دقیقاً به دلیل موفقیت جمهوری اسلامی در شکل دادن به بلوکی از ملتهای مظلوم و در عین حال هم آرمان و هم عقیده و نقش بیبدیل این امر در قدرتسازی برای جمهوری اسلامی و افزایش مصونیت وبازدارندگی آن است که مستکبران عالم میکوشند حتی برقراری روابط اقتصادی با ایران را منوط به کاهش حمایتهای ایران از مظلومان کنند. نکته پایانی اینکه، فریضه دفاع از مظلوم از جمله ظرفیتهای راهبردی نظام است و بههیچ وجه نباید به بهانه دست یافتن به وعدههای دشمن غدار کمرنگ شود.