زبان طرف آمریکایی زور و تهدید است نه تمرکز بر دیپلماسی

مرتضی مکی کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی و مسائل بین‌الملل در گفت‌و‌گو با پایگاه خبری تحلیلی بصیرت در خصوص روند پیش روی مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا به چند نکته مهم اشاره کرد و با بیان اینکه ابهامات موضع‌گیری طرف آمریکایی مسیر مصالحه را دشوار کرده، گفت: پس از برگزاری دور اول مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط همان گمانه‌زنی‌های قبل از مذاکره همچنان وجود دارد. بسیاری از تحلیلگران با بررسی روند‌های مذاکرات ایران و آمریکا در گذشته بخصوص مذاکراتی که قبل از جنگ دوازده روزه انجام شد و نوع رفتارها، گفتار‌ها و عملکرد دولت ترامپ بر این نکته تاکید داشتند، بعید به نظر برسد بتوان چشم انداز روشنی از مذاکرات فی مابین دو کشور ارائه داد.

وی در این باره خاطر نشان کرد: با این وجود، دیدگاه مقابلی نیز وجود دارد و با تاکید بر این نکته؛ با توجه به توانمندی‌ها و موقعیت ژئوپلیتیکی ایران و آسیب پذیری بالای ترامپ در صورت حمله به ایران، آمریکا توافق و مصالحه با ایران را به جنگ غیر قابل پیش بینی ترجیح می‌دهد، با این حال بعد از پایان اولین دور مذاکرات ایران و آمریکا، طرف آمریکایی همچنان مبهم سخن می‌گوید و رفتار می‌کند و آنچه در رسانه‌ها منتشر شده مواضع وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران و عمان بوده است.

کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی یادآور شد: مواضع آقای عراقچی و وزیر امور خارجه عمان ناظر بر ابراز خوش بینی و امیدواری به برگزاری جلسه‌های آتی مذاکرات در فضای شفاف و روشنی است، لذا جمع بندی دور اول مذاکرات موکول به بررسی دستور کار طرفین در پایتخت‌های خود شد. با این حال به نظر می‌رسد آقای عراقچی، با موضع گیری خود توپ را در زمین آمریکا انداخت.

مکی معتقد است: اگر طرف آمریکایی موضع شفافی بگیرد روند پیش روی مذاکرات قابل بحث و بررسی بیشتری است، ضمن اینکه شواهد امر حاکی از آن است که این دور از مذاکرات شبیه به مذاکرات پیشین ایران و آمریکا نخواهد بود که مدت‌ها در جریان بود.

مکی تاکید کرد: با توجه به اینکه این دور از مذاکرات مثل جنگ دوازده روزه طولانی و هفتگی نخواهد بود و آمریکایی‌ها با لشکر کشی ناو‌ها و ادوات جنگی خود به خلیج فارس خواستار پذیرش بی قید و شرط شروط خود از سوی ایران هستند، اما طرف آمریکایی بعد از مذاکره دور اول کاملا غیر شفاف عمل کرده و به دستاورد این دوره از مذاکرات اشاره‌ای نداشته، لذا به نظر می‌رسد آمریکایی‌ها همچنان در طرف فضای تهدید ایران قرار دارند؛ بنابراین ابهام بسیار زیادی در روند مذاکرات وجود دارد.

کارشناس و تحلیلگر سیاست خارجی یادآور شد: به نظر می‌رسد تا اینجای کار تنها دستاورد ما از مذاکره فضای امید بخشی است که از سوی آقای عراقچی مخابره شد، لذا باید دید طرف مقابل چه واکنشی نسبت به این نشست و برگزاری جلسات آتی خواهد داشت و تا تعیین زمان برگزاری نشست بعدی آیا چارچوبی برای ادامه مذاکرات طراحی خواهد شد؟

مرتضی مکی در پایان گفت‌و‌گو خاطر نشان کرد: برآیند آنچه در دور اول مذاکرات بین ایران و آمریکا دیده شد پایداری فضای ابهام و خوش بینی بسیار محدودی به نتیجه مذاکرات است، با توجه به اینکه آمریکایی‌ها با زبان زور و تهدید و نه زبان دیپلماسی و بُرد دو طرفه سخن می‌گویند.