هیهات، آمده ام شهر بی کفن‌ها و برای خودم کفن بخرم؟

شهید مدافع حرم مهدی عزیزی، از پیشگامان و نخستین نیروهایی بود که در راه دفاع از حریم آل‌الله به سوریه رفت. وی اول مهرماه سال 1361 به دنیا آمد و در یازدهم مردادماه 1392 در دفاع از حرم حضرت زینب(س) در سوریه به دست تروریست‌ های تکفیری به شهادت رسید.

مادر شهید بزرگوار چنین از خاطرات مهدی عزیز می گوید.

پدر این شهید مدافع حرم ارتشی بود و در زمان جنگ در جزیره خارک به انجام ماموریت می‌پرداخت. مادر شهید عزیزی می‌گوید در آن زمان مهدی ۳ سال بیشتر نداشت که من به فرزندانم می‌گفتم دعا کنید پدرتان و دیگر رزمندگان سالم برگردند که با همان سن کم مهدی می‌گفت «من می‌خوام بزرگ بشم و به جبهه بروم».

فعالیت‌های شهید عزیزی در دوران نوجوانی در بسیج، او را شیفته حضور در سپاه کرده بود لذا پس از پیش دانشگاهی در دانشکده افسری سپاه ثبت نام کرد و تا سال سوم ادامه داد.

نقل است که شهید مهدی عزیزی همواره تصویر شهید ابراهیم هادی را در جیب خود داشت، کتابش را خوانده بود و هروقت از کنار تصویر او رد می‌شد سلام می‌کرد.

شهید عزیزی از مال دنیا چیزی نداشت جز یک موتور که آن را هم از وی دزدیده بودند. وی وقتی خبر دزدیده شدن موتورش را به مادر داد گفت «درویش بودیم و درویش‌تر شدیم».

۲ ماه مانده بود به شهادتش که  به آرزویش رسید و به کربلا رفت.  فقط تسبیح و تربت به عنوان سوغات آورد. می‌گفت رفتم کفن بخرم، دلم نیامد، هیهات، آمده ام شهر بی کفن‌ها و برای خودم کفن بخرم؟