چه آرام خفته است این پدر خوب، چه حال رشکبرانگیزی دارد رهایی از اسارت عناصر اربعه. وای بر من که توفیق پیشمرگی اش را نیافتم.
او سالها بود، چون جدش امام علی علیه السلام در تب و تاب شهادت میسوخت و مدام داشت برای فرود در بهشت ارتفاع کم میکرد و ما غافل بودیم.
نه چشممان از رفتارش الگو میگرفت و نه گوشمان شنوای کلام و نصایح پیامبرگونهاش بود.
با این حال گر چه اکنون او در میان ما حضور فیزیکی ندارد، اما هنوز هم میتوان جبران کرد. پیامش، کلامش، یادش، راهش، ایده هایش و ... با ما و فراراه ماست. وحدت، پرهیز از دوقطبی بودن و حضور پررنگ در عرصه مقاومت برای رسیدن به پیروزی نهایی شرط لازم است؛ بنابراین با علم به اینکه امام شهید ما زنده است و شاهد و ناظر بر اعمال ما، بیاییم به گونهای عمل کنیم که رضایت آقای سفرکرده مان را جلب کرده و شفاعت او را در دنیا شامل حال خودمان کنیم.