بعد از دو هفته تعطیلی، صندوقهای طلا، روز یکشنبه بازگشایی شدند و علیرغم تصورات، در دو روز مجموعه ۱۸درصد منفی خوردند. در بازار طلای فیزیکی نیز تقریبا شاهد نزول طلای ۱۸عیار هستیم. این در حالی است که قاعدتا در شرایط جنگ، میبایست شاهد افزایش نرخ طلا باشیم.
در توضیح این پدیده چند نکته وجود دارد:
۱_ تخلیه حباب بازار:
تا پیش از وقوع جنگ، تشدید انتظارات تورمی ناشی از وقوع جنگ باعث افزایش غیر منطقی طلا شد و لذا شاهد ایجاد حباب در قیمت صندوقهای طلا و طلای ۱۸ عیار بودیم. وقتی بازار دوباره باز شد، قیمتها اقدام به تخلیه حباب نمودند.
۲_مهاجرت تقاضا به سمت طلای فیزیکی و نقدینگی:
در زمان جنگ، بسیاری ترجیح میدهند دارایی واقعی و قابل لمس داشته باشند. به همین دلیل به جای خرید صندوق یا حفظ دارایی بورسی، سراغ سکه و طلای فیزیکی میروند. در واقع ترجیح میدهند دارای سهام طلایی را تبدیل به طلای فیزیکی کنند. عدهای از صاحبان سهام نیز بعد از دو هفته تعطیلی بازارها، نیاز به نقدینگی برای تسویه بدهی در اخر سال دارند؛ لذا میل به تبدیل سهام به طلای فیزیکی (یا دلار) و نقدشوندگی، فشار فروش در بازر ایجاد کرد.
۳_بسته بودن بازار دلار و کم رونق بودن بازار طلا
در ایران قیمت طلا تا ۷۰درصد از نرخ دلار داخلی تأثیر میگیرد. وقتی بازار دلار بسته میباشد یا قیمت آن بهصورت شفاف مشخص نیست، در چنین شرایطی معمولاً نرخها در بازار، نرخهای واقعی نیستند بلکه محصول نبود تقاضای موثر (به دلیل بسته بودن بازار) میباشد. دقت شود که طلا از بازار آزاد دلار سیگنال میگیرد.
۴_ثبات نسبی اونس جهانی: ثبات نسبی در انس جهانی نیز تاثیر اندکی بر نرخهای فعلی طلا دارد.
کاملا روشن است که نرخهای فعلی طلا مقطعی است و نه تنها روند بلندمدت بلکه حتی روندهای میان مدت طلا نیز صعودی است. از این جهت که همه شاخصهای کلان اقتصادی حکایت از افزایش نرخ دلار و وجود میل به ذخیره ارزش در میان عاملان اقتصادی دارد. اما در کوتاه مدت داستان متفاوت است و همه چیز به شیوه و چگونگی پایان جنگ برای ایران دارد.