اکنون حتی با فرض انتقال کامل نفت روی آب ایران به بازارها، بهرهبرداری حداکثری از خط لوله شرق به غرب عربستان و خط حبشان–فجیره امارات (که هر دو نیز در معرض حملات موشکی ایران قرار گرفتهاند)، رفع محرومیتهای نفتی مسکو، و همچنین آزادسازی روزانه پنج میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک ۳۲ کشور عضو آژانس بینالمللی انرژی، در صورت بسته ماندن تنگه هرمز، همچنان حدود هفت میلیون بشکه از عرضه روزانه نفت در بازار جهانی، کمبود عرضه وجود دارد. در چنین شرایطی، افزایش یکونیم برابری قیمت نفت نسبت به پیش از جنگ، چندان دور از انتظار نبود. حتی در برخی بازارهای منطقهای، بهویژه در کشورهای عربی، این افزایش نزدیک به دو برابر نیز رسیده است.
با این حال، پرسش مهم این است که چرا قیمت نفت برنت و نفت تگزاس همچنان در محدوده کمتر از ۱۱۵ دلار در نوسان است.
پاسخ این پرسش را پیشتر مطرح کرده بودیم، اما گزارش اخیر فایننشال تایمز نیز آن را تأیید میکند: ایالات متحده از طریق مداخله در بازار معاملات آتی نفت، تلاش کرده است قیمتها را بهصورت مصنوعی مهار کند.
البته این مداخلات، همراه با خوشبینی بازارها نسبت به پایان سریع جنگ، تنها تا مقطع محدودی کارآمد خواهد بود. در صورتی که بحران، وارد مرحلهای پیچیدهتر و طولانیتر شود، بازار نفت—بهویژه در آمریکا—میتواند با جهشی سریع و کمسابقه، رکوردهای جدیدی را در کوتاهترین زمان ممکن به ثبت برساند.