«حاج آقا جمهوری اسلامی ایران»

: شما حاج آقا یا حاج خانوم شدی؟

: ای بابا! با این گرانی، دیگه کسی نمی تونه حج برود. آن هم حج تمتع. ما دیگه حاجی شدن را باید به خواب ببینیم. دیگه مستطیع نیستیم.

: مگه در حج چکار می کنند؟

: همین طواف دور کعبه و سعی بین صفا و مروه و رمی جمرات و قربانی و حلق و ... .

: خب بیا ایران حاجی شو.

: ایران؟ کعبه در مکه مکرمه است.

: بله. کعبه آنجاست. اما خدا اینجاست. کعبه می روی برای زیارت خانه خدا. اینجا خود خدا را زیارت می کنی. اینجا همه چیز هست. هم طواف هست هم سعی بین صفا و مروه و هم رمی جمرات و هم قربانی و ... . در مکه، دور خانه خدا طواف می کنی ولی در ایران خودِ خدا را زیارت می کنی. در مکه، سعی بین صفا و مروه می کنی و بین دو کوه هروله می کنی؛ اما اینجا هر شب در خیابان ها سعی صفا و مروه داریم. در مکه رمی جمرات می کنی و با سنگریزه به جمره اولی و وسطی و عقبی هفت سنگ می زنی؛ اینجا به اصلِ شیطان، هر شب موشک و پهباد می زنیم. در مکه، قربانی می کنی در ایران هر شب از خردسال تا جوان و پیرمرد، قربانی می دهیم. در ایرانِ کنونی، خود خدا را زیارت میکنی. به خود شیطان، رمی می کنی و سنگ می اندازی. به جای قربانی، ذبح عظیم را قربانی می کنی. ایران الآن ملکوت خداست. ایران الآن عرش خداست. ابراهیم و هاجر و اسماعیل و همه پیامبران، غبطه می خورند به این حجِ اکبر که ایران دارد انجام می دهد.

دیگه حاج محمد و حاج اکبر و حاج مهدی نداریم.

حاج آقا ایران هستند که جلوی ما برخاسته. به احترامش صلوات.