بسم الله الرحمن الرحیم
از ملت مبعوث شده، به پیشگاه امام امت، آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای حفظهالله
سلام علیکم.
این نامه را از میانه جنگ، از زبان مردم مبعوث شده و بیبدیل ایران مینویسم. از زبان مردمی که نزدیک به ۹۰ شب است، چون کوه با یاد مشت گره کرده قائد شهیدشان و برای ایران ایستادهاند. مردم پاک و غیرتمندی که پای عهدشان که سال ۱۳۵۷ با خون مطهر خود، با امام کبیر و قائد شهیدشان بستهاند، ایستادهاند. این مردم سه ماه است با داغی به بلندای نام خامنهای شهید بر دل، سوگ را به حماسه بدل کردهاند.
دنیا به چشم دید که خامنهای شهید در میادین شهر تکثیر شد. نگاهش را، بصیرتش را، شجاعتش را و همه هستیاش را در وجود مطهر این مردم مبعوث شده تکثیر کرد. اکنون ما میلیونها خامنهای شهید را شاهدیم که برای حفظ این انقلاب و آرمانهای ایرانیـ اسلامیاش تردید نمیکند. این مردم ایستادهاند، چون قائد شهیدشان ایستاد. ایستادهاند نه از سر عادت، نه با هیجانِی گذرا، بلکه ایستادهاند از سر ایمان، غیرت و وفاداری به راهی که امام شهیدشان برای آن جان داد و جان فدای ایران شد.
آقا جان...
ما از جهاد حضور خسته نشده و نخواهیم شد. خستگی از آن جریانات ترسو، منزوی و کدخداپرستی است که امید و آرامش خود را در گرو امضا و لبخند شیطان میبینند؛ اما ما با همه داغهایی که بر دل داریم، هنوز ایستادهایم و تا امر و فرمان شما خواهیم ایستاد.
دلهای ما داغدار امام مظلوم و شهیدمان است، داغدار کودکان مظلوم میناب، داغدار همه عزیزانی که خون پاکشان بر خاک پاک ایران ریخت تا پرچم عزت این ملت بر زمین نیفتد.
آقا جان...
در میان همه این داغها وجود شما امید دلهای داغدار ماست. ما انتظار فرج را با شما تجربه کردیم، ما صلابت و شجاعت و آرامش آقای شهیدمان را در شما یافتیم.
دلمان قرص است که پرچم سه رنگ ایران با همه قداستش بر دوش شماست که با همه فشارها، ذرهای از خطوط عزت و اقتدار این ملت عقب ننشستهاید. اماما! همین صلابت و قدرت و شجاعت، امید را در دل این مردم زنده نگه داشته است؛ امیدی که اجازه نمیدهد میدانها خالی شود و خون شهیدانمان بر زمین بماند.
آقاجان!
ما دلمان به وجود شما قرص است و شما نیز دلتان به ما و ایستادگی ما مردم گوش به فرمان قرص باشد. امام عزیز، مجتبای مقتدر ایران، ما مردم دوران مجتبای مظلوم پیامبر نیستیم، نه از تهدید هراسی داریم، نه از تحریم، نه از محاصره واهمهای داریم و نه از مقابله. ما فرزندان عاشورا و رمضانیم؛ ما به گفته سرباز ولایت حاج قاسم عزیز ملت شهادتیم، ملت امام حسین. ما فرزندان مکتبی هستیم که عزت را از سیدالشهدا (ع) آموخته است و هرگز به ذلت و سازش با دشمنان این ملت تن نمیدهد.
آقاجان...
ما تا انتقام امام و شهدای مظلوممان را نگیریم، قلب داغدارمان آرام نخواهد گرفت. ما سخنی جز سخن انتقام و حفظ عزت و قدرت ایران با دشمنان نخواهیم داشت. حرف ما حرف مقاومت و ایستادگی است؛ نه تسلیم و فراموشی. سخن بر سر خاک ایران است، یعنی سخن بر سر ناموس و سخن بر سر پدرکشتگی است. ما مردم غیرتمند ایران ذرهای کوتاه نخواهیم آمد. ما با همه جانمان، پشتیبان شروط و خطوط قرمزی هستیم که شما برای عزت و استقلال ایران اسلامی ترسیم کردهاید. ما ملت امام حسین (ع) در راه حق مسلم این ملت و عزت این آب و خاک، جان و مال و پدر و مادر و همسر و فرزندان خود را به تأسی از امام شهیدمان فدا خواهیم کرد.
برای ما، دانش، توان و سرمایههای ملی این سرزمین، از جمله اورانیوم غنیسازی شده، صنایع موشکی، دانش هستهای و تنگه هرمز، بخشی از هویت و استقلال ایران است و اجازه نخواهیم داد دانش و عزت و اقتدار این ملت به دست بیگانگان بیفتد. این امانتهای علمی و تاریخی که برای حفظش تا کنون جوانها پرپر شدهاند و خونها ریخته، متعلق به ایران عزیز است و تحت حاکمیت این سرزمین برای همیشه باقی خواهد ماند.
آقا جان...
این مردم مقاوم و متمدن از نسل رستم تهمتن هستند و آرش کمانگیر. از نسل رئیسعلی دلواری و علیرضا تنگسیری. اینها درسآموز مکتب خمینی کبیرند و خامنهای شهید. همان مردمی که در امتحانها و فراز و نشیبها کنار ولایت ایستادند و جان دادند. حالا این مردمی که روزگاری خمینی روحشان بود و خامنهای مرادشان، با تمام وجود پشت شما که حالا جان و روح و مولایمان هستید، ایستادهاند و شعار «از تو به یک اشاره از ما به سر دویدن» را سر میدهند. این مردم مبعوث شده تا پای جان پشت شما ایستادهاند.
ایستادهاند پای ایران و انقلاب و آرمانهای این نظام مقدس که یادگار قائد شهیدشان است.
آقا جان!
ما میدان را ترک نخواهیم کرد؛ نه با تهدید و ارعاب، نه با تحریم و فشار، نه با جنگ رسانهای و روانی و نه با تبلیغات پوشالی. ما ایستادهایم، چون اماممان ایستاد، ایستادهایم، چون مکتب حسینی چنین به ما آموخته است. ما باور داریم که این ایستادگی، این صبر، این خونهای پاک، مقدمه پیروزی و رسیدن به قلهاست، ما باور داریم که روزی این پرچمی که بر دستان پر توان شماست به دست صاحب و مولایمان حضرت ولیعصر (عجلالله تعالی فرجهالشریف) خواهد رسید و بر بلندای جهان برافراشته خواهد شد. مولا جان یک ایران قوی با شماست؛ و من ا لنصر الا من عندالله العزیز الحکیم
«مردم مبعوث شده ایران»