- توافق کلا رویکردی بینابینی است و بازیگران به دنبال حداکثر سود و منافع هستند و یک امر مطلق نیست. ایران در مذاکرات کنونی دستاوردهای نسبی زیادی به دست آورده است.
- هر نوع توافق و رخدادی نشان دهنده ایران قوی است که آمریکا اینگونه شرایط را پذیرفته است. صرفنظر از مفاد توافق و بندهای توافق، آمریکا در دوره ترامپ به دنبال تسلط بر کشورها بدون هیچگونه توافقی بوده است. اکنون توافق و پذیرفتن برخی شروط ایران توسط آمریکا به دلیل سه مولفه؛ حضور مردم، قدرت نیروهای مسلح و اقتدار حاکمیت است.
- در بسیاری از رسانههای غربی این گزاره مطرح شده که ایران پیروز ماراتن با آمریکا شد. بنابراین برخیها که سعی در کوچکسازی این پیروزی برای ایران دارند، یک تحلیل سطحی و صرفا مبتنی بر تحولات موجود است.
- برخلاف بسیاری از سخنان و اظهارات مختلف که ایران، لبنان را رها کرد، براساس مفاد توافق احتمالی، جنگ در همه جبههها بهویژه لبنان تمام خواهد شد. این نشان میدهد که ایران در هر مذاکرهای و هر اقدامی همواره به لبنان توجه ویژهای داشته است.
- برخی کشورهای منطقه که حتی با آمریکا رابطه ویژهای دارند و شاید موافق حمله نظامی مجدد به ایران نیز باشند، از هرگونه توافق با ایران حمایت کردهاند. این نشان میدهد که این کشورها به اقتدار و سطح پاسخدهی ايران به هرنوع اقدام واقف هستند و تمایلی برای افزايش تنشها ندارند.
- ایران در جنگ کنونی چندماهه و بعد از این که توافقی صورت گیرد یا نه، پیروز میدان اصلی رقابت با آمریکا است. زیرا آمریکا در این جنگ به اهدافش نرسید و اکنون در حوزه مذاکراتی نیز شروط مختلف را پذيرفته که نشان از دست برتر ایران در این حوزه را دارد. هرچند برخی این گزاره را مطرح میکنند که آمریکا قابل اعتماد نیست و ایران نیز آن را تصریح کرده است، اما پذیرش کتبی این موارد یک الزام حداقل بینالمللی برای آمریکا به وجود خواهد آورد.
پرسمان سیاسی هفته - سال دوم- شماره 49