شکست محاسبات ضدایرانی و آغاز تصفیه‌حساب در آمریکا

تریتا پارسی طی دو دهه گذشته یکی از چهره‌های شناخته‌شده در فضای سیاسی واشنگتن بوده است. او و مجموعه‌های نزدیک به وی همواره از ضرورت استفاده از مسیرهای دیپلماتیک در قبال ایران سخن گفته‌اند. با این حال، منتقدان آمریکایی او معتقدند که این رویکرد در عمل نتوانسته اهداف راهبردی واشنگتن را محقق کند. در مقابل، حامیان این جریان نیز استدلال می‌کنند که سیاست فشار حداکثری، تحریم‌های گسترده و تهدیدهای نظامی نیز نتایج مورد انتظار آمریکا را به همراه نداشته است.

پایگاه بصیرت / بهرام بختیاری

در هفته‌های اخیر نشانه‌های متعددی از افزایش تنش و اختلاف در میان جریان‌های سیاسی و امنیتی آمریکا درباره نحوه مواجهه با جمهوری اسلامی ایران مشاهده می‌شود. تحولات ماه‌های گذشته و نتایج سیاست‌های واشنگتن در قبال تهران، بار دیگر بحث‌های قدیمی درباره کارآمدی ابزارهای مختلف فشار علیه ایران را به مرکز توجه محافل سیاسی آمریکا بازگردانده است. در شرایطی که برخی جریان‌های تندرو همچنان بر تشدید فشارهای سیاسی، اقتصادی و حتی نظامی علیه ایران تأکید دارند، گروهی دیگر معتقدند که تجربه سال‌های گذشته نشان داده چنین رویکردهایی اتفاقاً به تحقق اهداف مورد نظر آمریکا منجر نمی‌شود.

در همین فضای پرتنش، گزارش‌هایی درباره بررسی وضعیت اقامتی تریتا پارسی، تحلیلگر ایرانی‌تبار و مدیر سابق نایاک، منتشر شده است. اگرچه در نگاه نخست این موضوع به یک پرونده شخصی یا اداری شباهت دارد، اما قرار گرفتن آن در متن تحولات جاری آمریکا، ابعاد گسترده‌تری به آن بخشیده است. بسیاری از ناظران این اقدام را بخشی از جدال میان دو رویکرد متفاوت در سیاست آمریکا نسبت به ایران ارزیابی می‌کنند؛ رویکردی که بر فشار مستقیم و تقابل آشکار تأکید دارد و رویکردی که مهار ایران را از مسیر ابزارهای سیاسی، دیپلماتیک و اقتصادی دنبال می‌کند.

آنچه امروز در واشنگتن مشاهده می‌شود، بیش از آنکه یک اختلاف شخصی یا حزبی باشد، نشانه نوعی سردرگمی راهبردی در قبال ایران است. واقعیت این است که با وجود صرف هزینه‌های سنگین سیاسی، امنیتی و اقتصادی، آمریکا همچنان نتوانسته به بسیاری از اهداف اعلامی خود در قبال جمهوری اسلامی دست یابد. در چنین شرایطی، رقابت میان جریان‌های مختلف قدرت در آمریکا وارد مرحله تازه‌ای شده و هر یک تلاش می‌کنند مسئولیت ناکامی‌های گذشته را متوجه دیگری کنند. از این منظر، پرونده تریتا پارسی را می‌توان بخشی از جدال گسترده‌تری دانست که در آن جریان‌های مختلف ضدایرانی، پس از ناکامی در تحقق اهداف خود، اکنون درگیر منازعه‌ای داخلی بر سر آینده سیاست آمریکا در قبال ایران شده‌اند.