استراتژی کتمان

تحولات نظامی میدان پس از آغاز آتش‌بس در ۱۹ فروردین تا به امروز وارد مرحله زد و خورد پینگ‌پنگی میان نیرو‌های مسلح ایران و ارتش تروریستی آمریکا شده است. در این میان، آنچه مورد بحث ماست یافتن چرایی «کوچک‌نمایی و انکار تحقیرآمیز» فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در قبال ضربات تلافی‌جویانه نیرو‌های مسلح ایران است.

واشنگتن و بازو‌های رسانه‌ای آن در حالی حملات پهپادی و موشکی اخیر ایران را بی‌اهمیت و فاقد اثر عملیاتی توصیف می‌کنند که گزارش‌های دقیق میدانی و تصاویر اطلاعاتی، از اصابت‌های موفق پرتابه‌های سپاه و ارتش به پایگاه‌ها و شناور‌های متخاصم حکایت دارند. نمود عینی این شکست اطلاعاتی‌ـ عملیاتی آمریکا، انتشار تصاویر ماهواره‌ای ناظر بر آتش‌سوزی در یک ناوشکن آمریکایی در آب‌های منطقه است که تشت رسوایی پدافند سنتکام را از بام می‌اندازد.

همچنین در هفته جاری رژیم صهیونی با حملات موشکی سنگین نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران مواجه شد که این حملات خسارت‌های سنگینی را در سرزمین‌های اشغالی رقم زد. در پی این رخداد، سنتکام مدعی شد در رهگیری موشک‌ها هیچ کمکی به رژیم صهیونی انجام نداده و حملات ایران هم موفقیت‌آمیز نبوده است.

برای درک علت این هذیان‌گویی و انکار از سوی مقامات پنتاگون، باید رویکرد کنونی را در پازل بزرگ‌تر ناکامی استراتژیک آنها تحلیل کرد. ارتش تروریستی آمریکا با نقض مکرر آتش‌بس و حمله به مواضع کشورمان درحالی در هفته گذشته به بندرعباس و دکل‌های مخابراتی جزایر جنوبی حمله کرد که در ابتدای جنگ با ایران با چهار هدف وارد گود شده بود که در هر چهارتای آن ناکام مانده بود: «تغییر حاکمیت»، «تجزیه ایران از طریق فعال‌سازی پیاده‌نظام مزدوران کرد در شمال عراق»، «سقوط اقتصادی از طریق اشغال جزیره راهبردی خارگ» و در نهایت «نابودسازی و تخلیه ذخایر اورانیوم اصفهان در عملیات موسوم به طبس ۲»

از این‌رو می‌توان گفت، شکست قطعی و مفتضحانه هر چهار طرح پیوسته آمریکا، ماشین جنگی ترامپ را با بن‌بست کامل مواجه کرد. هنگامی که یک ابرقدرت! (که جنگ رمضان نشان داد به چه اندازه پوشالی است) مدعی در دستیابی به اهداف کلان خود ناکام می‌ماند و حتی در حوزه تاکتیکی نیز ضربات سنگینی را بر پیکره شناور‌ها و آشیانه‌های خود در غرب آسیا متحمل می‌شود، چاره‌ای جز پناه بردن به فاز تکذیب، نشر اخبار دروغین و ادعا‌های واهی درباره میزان رهگیری پرتابه‌های ایران ندارد.

این رفتار مسبوق به سابقه است؛ روزگاری دستاورد‌های صنعت دفاعی بومی ما را «فتوشاپ» و «آبگرمکن» می‌نامیدند، اما امروز که غرش موشک‌های ایرانی قلب پایگاه‌های آمریکا و مواضع رژیم صهیونیستی در رامات دیوید، بئر السبع و رامات‌گان را شکافته، دشمن ناچار به سانسور حداکثری شده است.